• Latest News

    Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

    Review: Πέντε Χρόνια Αρραβώνας - The Five-Year Engagement



    Γράφει ο Κωνσταντίνος Χατζηπαπάς.

    Ο Judd Apatow έχει γίνει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στο Hollywood στη κωμωδία – κυρίως λόγω της ικανότητάς του να συνδυάζει υπερβολικά gags με ειλικρινείς και ενίοτε συγκινητικές ιστορίες και χαρακτήρες.

    Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο - ως σεναριογράφος, σκηνοθέτης ή παραγωγός – ο  Apatow έχει συνδεθεί με επιτυχίες όπως το Bridesmaids, το Pineapple Express, το  Forgetting Sarah Marshall, το Knocked Up, αλλά και με άφθονες πατάτες (ας πούμε Funny People και Year One).

    Ως εκ τούτου, έχει δει αρκετές φορές το όνομά του να μην κάνει γκελ στο κοινό και άρα στο box office.

    Το The Five-Year Engagement προβάλει τα οικεία κινηματογραφικά χαρακτηριστικά του Judd Apatow, καθώς είναι μια ταινία με υπέρμετρη αυτοσχεδιαστική τάση, περιττή χυδαία γλώσσα και μια τεράστια διάρκεια (πάνω από δυο ώρες)...




    Όμως, με τον σκηνοθέτη του Forgetting Sarah Marshall, Nicholas Stoller, στο τιμόνι, συν-σεναριογράφο τον Jason Segel μαζί με τον πρωταγωνιστικό ρόλο, τον Judd Apatow στη παραγωγή και ένα εξαιρετικό υποστηρικτικό cast στη διάθεσή του, θα περίμενε κανείς τα αστεία να ρέουν εύκολα.

    Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.
    Το The Five-Year Engagement δεν είναι μια ατυχής προσπάθεια, αλλά μια ημιτελής προσπάθεια.

    Ένας σεφ σε επαγγελματική άνοδο, ο Tom (Jason Segel, The Muppets) είναι έτοιμος να κάνει πρόταση γάμου στη φίλη του, μετά από σχέση ενός έτους, τη φιλόδοξη καθηγήτρια Violet (Emily Blunt, Looper).

    Με τον αρραβώνα τους να γίνεται αποδεκτός από τους φίλους (συμπεριλαμβανομένου του Chris Pratt, What's Your Number) και την οικογένεια (Alison Brie, Scream 4 και Jacki Weaver, Animal Kingdom), το ζευγάρι αρχίζει την επίπονη διαδικασία του προγραμματισμού της τελετής του γάμου τους.



    Ωστόσο, τα σχέδια αλλάζουν όταν η Violet γίνεται δεκτή στο Πανεπιστήμιο του Michigan, κάτι που τους αναγκάζει να φύγουν από το San Francisco, με τον Tom να αφήνει την γεμάτη κύρος δουλειά του για να φτιάχνει σάντουιτς στις μεσοδυτικές πολιτείες.

    Η Violet ακμάζει στο πανεπιστήμιο, αλλά ο Tom μπαίνει σε μια ομίχλη κατάθλιψης, απώλειας ενδιαφέροντος για την προσωπική του υγιεινή και οποιαδήποτε φιλοδοξία σταδιοδρομίας, δημιουργώντας πίεση στη σχέση.

    Όταν πια, η διετή δέσμευση της Violet στο πανεπιστήμιο μετατρέπεται σε πενταετή, το ζευγάρι αναγκάζεται να ματαιώσει τα σχέδια του γάμου του, και αρχίζουν να σκέφτονται πως μπορεί να είναι καλύτερα χώρια.

    Το The Five-Year Engagement αρχίζει δυνατά – σχεδόν ξεκαρδιστικά – αλλά μέσα σε μισή ώρα παθαίνει μια καθίζηση και καταλήγει ένα στεγνό φιλμ, με αμφιβολίες για το αν θέλει να είναι μια πνευματώδης κωμωδία χαρακτήρων, ένα αστείο σχόλιο σχετικά με τις σύγχρονες σχέσεις, μια ανόητη R-rated παιδιάστικη φάρσα ή τελικά, μια dramedy με κάποιο νόημα.

    Και αν δεν το κατάλαβα εγώ, ένας από τους λίγους που απέμειναν να θεωρούν ότι ο Segel έχει ταλέντο και ότι η Blunt είναι μια γλυκύτατη υποτιμημένη (από τις επιλογές της) starlet, φανταστείτε τι θα σκεφτούν οι πολέμιοι του Apatow – που δεν είναι και λίγοι.

    Η ταινία χάνει το βηματισμό της όταν το ζευγάρι φτάνει στο Michigan, εισάγοντας μια σειρά από υπερβολικούς υποστηρικτικούς χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένου του Winton (Rhys Ifans, The Amazing Spider-Man), του δυναμικού καθηγητή της Violet, και των Chris Parnell (The Dictator) και Brian Posehn, δύο ανόητων ανδρών που αργά αλλά σταθερά, χάνουν το μυαλό τους από τη καταπίεση της ζωής τους, δημιουργώντας μια κακή επιρροή για τον Tom.



    Η δεύτερη συνεργασία του Segel με το σκηνοθέτη Nicholas Stoller, μετά το εξαιρετικό Forgetting Sarah Marshall, θα μπορούσε να έχει καλύτερα αποτελέσματα αν αφαιρούσαν επιλεκτικά μισή ώρα από τα 124 λεπτά διάρκειας, μαζεύοντας ίσως κάποιες καλές στιγμές σε ένα πιο σφιχτό μοντάζ.

    Μετά την αρχή, τα αστεία τα συναντάς ανά τέταρτο, με την ιστορία να παίρνει συνεχώς διαφορετική τροπή – φάρσα, αισθηματική κομεντί, αθυρόστομη κωμωδία αλά Apatow, δραματική κομεντί – και δυστυχώς με αυτή τη σειρά.

    Ακόμα και ο Segel – τον οποίο, ξαναλέω, συμπαθώ απεριόριστα ως κωμικό – εδώ φαίνεται λίγος και κάπως …το-έγραψα-αλλά-δεν-ήθελα-να-παίξω.

    Και σαν να μην έφτανε αυτό, είχε και τη Blunt γαντζωμένη πάνω του, να τον ακολουθεί σε κάθε τάση αυτοσχεδιασμού, χωρίς όμως εκείνη να τα καταφέρνει.

    Μερικοί ηθοποιοί βλέπετε, χρειάζονται το σενάριο για να ξέρουν τι θα πουν.

    Κάπου μέσα στα 124 λεπτά που διαρκεί το The Five-Year Engagement, υπάρχει μια έξυπνη ρομαντική κομεντί, με κομψό χιούμορ και ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

    Δυστυχώς, το The Five-Year Engagement διαρκεί τόσο πολύ, που το παραπάνω κομμάτι φαντάζει τόσο λίγο…


    Στην Αμερική βγήκε στις αίθουσες τον Απρίλιο, ενώ στα δικά μας, η ταινία ήταν άλλη μία ‘σούπα’ της UIP - ανάμεσα στα The Bourne Legacy και Paranormal Activity 4 – καθώς, ενώ είχε προγραμματιστεί να βγει στις ελληνικές αίθουσες το καλοκαίρι, τελικά ακυρώθηκε (και αυτό) για να βγει σε DVD από τη Feelgood το Σεπτέμβρη.



    The Five Year Engagement trailer 2 από FilmBoy-gr
    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Review: Πέντε Χρόνια Αρραβώνας - The Five-Year Engagement Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top