• Latest News

    Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

    Κριτική: Ο Κυνηγός της Νύχτας - Nomis (2018)




    Ακολουθώντας τη μοίρα των προκατόχων του, και με το μέλλον του στο DCEU να είναι χλωμό, ο Henry Cavill μάλλον πολύ σύντομα θα αποτελέσει μια ανάμνηση για το Hollywoodιανό στερέωμα, γιατί αν τώρα που η μπογιά του ακόμα περνάει επιλέγει να πρωταγωνιστήσει σε μια ταινία σαν το Nomis, που να κρεμάσει και τη στολή του…

    Ο Walter Marshall είναι ένας σκληροτράχηλος λιγομίλητος ντετέκτιβ του τμήματος ανθρωποκτονιών. 
    Λόγω μιας στραβοτιμονιάς, γνωρίζει τον Cooper, έναν συνταξιούχο δικαστή που μετά το χαμό της οικογένειάς του, την έχει δει εκδικητής και με τη βοήθεια της Lara, μιας νεαρής κοπέλας παγιδεύουν παιδεραστές και τους ευνουχίζουν. 

    Όταν τον συλλαμβάνει, μαθαίνει πως η Lara έχει πέσει θύμα απαγωγής και η επιχείρηση διάσωσής της αποκαλύπτει ένα κολαστήριο όπου επί χρόνια ένας σχιζοφρενής άνδρας κακοποιούσε και σκότωνε γυναίκες. 
    Τον συλλαμβάνουν και προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί του ώστε να εντοπίσουν τα υπόλοιπα θύματα, όμως δεν αργούν να καταλάβουν πως κάτι άλλο κρύβεται πίσω του.

    Για να αρχίσουμε με τα θετικά, η κεντρική ιδέα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα ώστε να κρατήσει μια συναρπαστική και γεμάτη ανατροπές αστυνομική ταινία. 
    Κάπου εδώ όμως τελειώνουν τα θετικά γιατί η υλοποίησή της είναι... για τα πανηγύρια!



    Θυμάστε μέχρι πριν καμιά 25αρια χρόνια όταν εμείς οι απλοί θεατές πιστεύαμε ότι οι ντετέκτιβ της αμερικανικής αστυνομίας ήταν όντως κάτι μεταξύ Dirty Harry και John McClain; 
    Από τότε έχει μπει πολύ νερό στο αυλάκι, με το ρεαλισμό των πραγματικών διαδικασιών και πρωτοκόλλων να ενσωματώνονται στα σενάρια του είδους, έστω και σε light μορφή. 
    Δυστυχώς το Nomis έχει μείνει στα 90's και παρότι έχουμε να κάνουμε με μια σοβαρή αστυνομική δραματική ιστορία και όχι απλά μια δικαιολογία για πιστολίδι, το σενάριο δε συμβαδίζει με σκηνές και διαλόγους χωρίς κανένα ρεαλισμό να διαδέχονται η μία την άλλη.

    Και δυστυχώς αυτή είναι μόνο η αρχή γιατί σταδιακά, μετά το ρεαλισμό η ταινία χάνει και τη σοβαρότητα αλλά και τη λογική της, με τα απανωτά plot twists να μη βγάζουν κανένα νόημα και το αποτέλεσμα να καταντάει σχεδόν γελοίο.
    Η ταινία στην Αμερική βγήκε απευθείας σε VoD, όμως σε αρκετές χώρες του κόσμου, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, κατάφερε να βρει κινηματογραφική διανομή προφανώς χάρη στο αρκετά καλό cast, στο οποίο εκτός από το πρωταγωνιστικό δίδυμο των Henry Cavill (Mission Impossible: Fallout) και Ben Kingsley (Security) που είναι και οι κράχτες, βρίσκουμε αρκετούς ακόμα ίσως όχι διάσημους αλλά σίγουρα αναγνωρίσιμους ηθοποιούς σε δευτεροτρίτους ρόλους όπως ο Brendan Fletcher (The Revenant), η Alexandra Daddario (Baywatch) που είναι ερμηνευτικά και ο πιο αδύναμος κρίκος, ο Stanley Tucci (A Private War), η Minka Kelly (The Butler) και ο Nathan Fillion (Percy Jackson: Sea of Monsters), ένα σύνολο σίγουρα αξιοζήλευτο για μια ταινία ενός πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη όπως ο David Raymond.

    Είναι κρίμα γιατί το Nomis είχε τα φόντα για κάτι καλύτερο όμως ειδικά το σενάριο αλλά και η σκηνοθεσία είναι τόσο αδούλευτα που πετάει στα σκουπίδια κάθε ίχνος έξυπνης αρχικής ιδέας.

    Στους κινηματογράφους από 10 Οκτωβρίου.

    Αλέξανδρος Κυριαζής

    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: Ο Κυνηγός της Νύχτας - Nomis (2018) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top