• Latest News

    Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

    TV Series Review: Travelers (season 1)




    Το ταξίδι στο χρόνο είναι μία από τις πιο γοητευτικές θεματολογίες στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας. 
    Και ποιος δε θα ήθελε να ταξιδέψει στο παρελθόν και να δει τους δεινόσαυρους, το χτίσιμο των πυραμίδων, να ακούσει τον Σωκράτη να μιλάει στους μαθητές του (δε θα καταλάβει τίποτα) και να επισκεφθεί τα γυρίσματα του Baywatch

    Ειδικά το σινεμά, όπως και η λογοτεχνία έχουν εξερευνήσει πάμπολλες φορές την έννοια του ταξιδιού στο χρόνο, ενώ δεν πάει πίσω και η μικρή οθόνη (12 Monkeys, Timeless κ.α.). 
    Οπότε τι καινούργιο μπορεί να προσθέσει μια μικρή καναδική σειρά από το – έχω πάρει φωτιά λέμε - Netflix

    Ακριβώς αυτό που σκεφτήκατε: τίποτα το ιδιαίτερο – αλλά με μια μικρή λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά.
    Στο Travelers το ταξίδι στο χρόνο δεν γίνεται μέσω ύλης αλλά μέσω πνεύματος. 

    Είναι η συνείδηση του χρονοταξιδιώτη που έρχεται από το μέλλον και καταλαμβάνει το σώμα κάποιου από το παρελθόν. 
    Κάποιου που πρόκειται να πεθάνει σε κάποιο ατύχημα, μα εισβάλλοντας μέσα του το αποτρέπει και χρησιμοποιεί πλέον το σώμα του για τους δικούς του σκοπούς. 

    Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα αλλαγή σε ένα χιλιοφορεμένο είδος. 
    Ότι δηλαδή η προσωπικότητα κάποιου χρονοταξιδιώτη αποκτά το σώμα κάποιου άλλου και τώρα πρέπει να αντεπεξέλθει όχι μόνο στην αποστολή του, αλλά και στη ζωή του χαρακτήρα που οικειοποιήθηκε. 

    Ξαφνικά απέκτησε φίλους, οικογένεια, προβλήματα και μια νέα ταυτότητα. 
    Όλα αυτά πρέπει να μάθει να τα αντιμετωπίζει, ενώ παράλληλα πρέπει να κρατήσει κρυφό το ποιος πραγματικά είναι και τι γυρεύει εδώ. 
    Πρόκειται για μια φρέσκια προσέγγιση που αυτομάτως δίνει άλλη προοπτική σε ένα είδος που μας είναι αρκετά γνώριμο.

    Το Travelers είναι δημιουργία του σεναριογράφου και παραγωγού Brad Wright, υπεύθυνος για τις τηλεοπτικές σειρές Stargate SG-1 (1997), Stargate: Atlantis (2004) και SGU Stargate Universe (2009).



    Σύμφωνα με την υπόθεση, πέντε χρονοταξιδιώτες μεταφέρονται από το μέλλον στα σώματα ανθρώπων της εποχής μας. 
    Πρόκειται για τον Grant MacLaren (Eric McCormack, Alien Trespass) ο οποίος μπαίνει στο σώμα ενός πράκτορα του FBI (βολικό), την Marcy Warton (MacKenzie Porter, Supernatural) μια κοπέλα με κάποιου είδους νοητικό πρόβλημα, τον έφηβο Trevor Holden (Jared Abrahamsson, Diary of a Wimpy Kid: Dog Days), τον εθισμένο στα ναρκωτικά Philip Pearson (Reilly Dolman, Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief) και την single μητέρα Carly Shannon (Nesta Cooper, The Returned). 

    Από τα λίγα στοιχεία που μας δίνονται, γνωρίζουμε πως σε εκατοντάδες χρόνια στο μέλλον κάτι φοβερό έχει συμβεί στην ανθρωπότητα. 
    Κάτι που την αποδεκάτισε. 
    Οι λίγοι εναπομείναντες λοιπόν κατάφεραν να φτιάξουν μια μηχανή του χρόνου, μέσω της οποίας έρχονται στην εποχή μας για να αποτρέψουν το δυσοίωνο μέλλον και να σώσουν την ανθρωπότητα από την καταστροφή. 

    Το τι ακριβώς πρέπει να κάνουν τους δίνεται κάθε φορά με τη μορφή εντολών από τυχαίους ανθρώπους: το σώμα τους καταλαμβάνεται στιγμιαία από ένα χρονοταξιδιώτη, δίνει την εντολή στην ομάδα (πχ. σκοτώστε αυτόν) και μετά βγαίνει, αφήνοντας ένα κενό μνήμης στο υποκείμενο. 
    Αυτή είναι μια καλή δικαιολογία για να αργείς στα ραντεβού. 

    Έπειτα υπάρχει η αινιγματική φιγούρα του Διευθυντή: είναι το αφεντικό τους από το μέλλον που τους συντονίζει και τους δίνει τις αποστολές, όχι μόνο στη δική τους ομάδα αλλά και σε άλλες, με τις οποίες μπορεί να έρθουν και σε σύγκρουση.
    Όλοι οι χαρακτήρες έχουν ‘μπαγκάζια’, κοινωνικά και σωματικά. 

    Ο χαρακτήρας που μπαίνει στο σώμα ναρκομανή πρέπει να αντιμετωπίσει τον εθισμό του, η ανύπαντρη μητέρα, εκτός από το παιδί που επωμίστηκε πρέπει να αντιμετωπίσει και ένα βίαιο άντρα και ούτω καθεξής. 
    Κάποια από αυτά πέφτουν σε κλισέ, μα σε συνάρτηση με την πραγματική αποστολή που έχουν, δίνει μια δυναμικότητα στους χαρακτήρες τους. 

    Υπάρχει σωστή ανάπτυξη, αν και βρήκα περίεργο το γεγονός πως οι ήρωες μας δεν επικοινωνούν τόσο μεταξύ τους όσον αφορά τα προσωπικά τους προβλήματα. 
    Μάλιστα κάποιες φορές μερικοί χαρακτήρες πράττουν τόσο ηλιθιωδώς εγωιστικά που βάζουν σε κίνδυνο την ομάδα, ενώ υποτίθεται είναι πιστοί στο σκοπό τους.



    Τα επεισόδια κινούνται με αποστολές, έχουν γρήγορο ρυθμό και είναι απόλυτα συνυφασμένα το ένα με το άλλο. 
    Κάτι που μου άρεσε είναι η ταπεινότητα που διακρίνει τη σειρά. 
    Δεν είναι υπερβολικά φιλόδοξη ή επιτιδευμένη, ούτε γίνεται ποτέ φορτική στο επιστημονικό κομμάτι. 

    Και γενικά, εδώ που τα λέμε, δεν σου δίνει και πολλά στοιχεία να επεξεργαστείς.
    Δε θα δεις ποτέ πως είναι το μέλλον, ούτε θα πάρεις πληροφορίες για αυτό, χαρίζοντας όμως με αυτό το τρόπο ένα αέρα μυστηρίου. 
    Εδώ και εκεί θα ξεπετιούνται κάποιες φουτουριστικές συσκευές για να ‘σώσουν τη μέρα’ μα αυτό ήταν. 

    Δεν ξέρω αν το αφήνουν για την επόμενη σεζόν πάντως οι πληροφορίες είναι λίγες και δίνονται με το σταγονόμετρο. 
    Αυτό σε άλλους θα αρέσει και σε άλλους όχι. 

    Πάντως οι πιο sci-fi φαν θα ενοχληθούν με κάποιες ατέλειες ‘λογικής’, που η σειρά δεν ξεκαθαρίζει ποτέ. 
    Όπως, πχ. πως γίνεται ο ταξιδιώτης που μπαίνει στο σώμα του πράκτορα να γνωρίζει ακριβώς τη δουλειά που έχει να κάνει καθημερινά στην υπηρεσία ή τι παθαίνει η συνείδηση που προϋπήρχε πριν μπει ο χρονοταξιδιώτης και, γιατί στην τελική δεν μπαίνουν εξαρχής στα σώματα των ανθρώπων που καλούνται να σώσουν ή να σκοτώσουν κλπ.

    Το πρώτο επεισόδιο θα χρειαστεί λίγο την υπομονή σας, μέχρι την κορύφωση του έκτου. 
    Έπειτα η σειρά πέφτει λίγο, μα ξαναπαίρνει σύντομα τα πάνω της, με νέους χαρακτήρες, μεγάλες αποκαλύψεις και ένα δυνατό cliffhanger στο δωδέκατο και τελευταίο επεισόδιο.

    Είναι μια sci-fi σειρά που θα την πρότεινα. 
    Έχει συμπαθείς χαρακτήρες, ενδιαφέρον πλοκή, σκοτεινή ατμόσφαιρα και πατάει –όσο το δυνατόν- στη γη. 
    Μου άρεσε το πως σε κάνει και σκέφτεσαι κάποια πράγματα παρόλο που δεν τα εξετάζει, όπως αν είναι δυνατόν ο ξενιστής να μπει στο σώμα αντίθετου φύλου, και τι πατατράκ θα πάθαινε κατόπιν. 

    Θα ήθελα μεγαλύτερο budget στην παραγωγή με περισσότερα οπτικά εφέ, ενώ κάποιες σεναριακές τρύπες χάσκουν σαν στόμα μωρού σπουργιτιού που περιμένει τη τροφή από τη μητέρα του (...Έλα παραδέξου το, σου άρεσε η παρομοίωση).

    Είναι μια σειρά που ξέρει τι είναι, δίχως ίχνος υπεροψίας. 
    Το τηλεοπτικό ξεκίνημα της μπορεί να μην είναι εκρηκτικό, αλλά είναι αρκετό, θέτει τα θεμέλια για περαιτέρω εξελίξεις, ενώ δεν υπάρχει περίπτωση όταν την τελειώσετε να μη θέλετε να δείτε το επόμενο επεισόδιο - τώρα!

    Μόλις ανακοινώθηκε η 2η σεζόν, κάτι για το οποίο ήμουν σίγουρος. 
    Ειδικά οι φίλοι του sci-fi ας της δώσουν μια ευκαιρία. 
    Αν παραμερίσετε τις ατέλειες της, θα την ευχαριστηθείτε.

    Μιχάλης Δαγκλής.



    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: TV Series Review: Travelers (season 1) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top