• Latest News

    Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2019

    Κριτική: Ο Πρίγκηπας του Καρτέλ - Driven (2018)




    Μέχρι πριν λίγους μήνες, το μόνο που γνώριζα για το όνομα DeLorean ήταν το ομώνυμο θρυλικό αυτοκίνητο από τη σειρά ταινιών Back to The Future, το οποίο μάλιστα δεν είχα ιδέα ότι είναι καν αληθινό! 
    Λίγο γκουκλάρισμα μετά τη δημοσίευση του trailer του Driven και εξεπλάγην από το πλούσιο παρασκήνιο γύρω από το όνομα του μηχανικού και κατασκευαστή αυτοκινήτων, John DeLorean, παρασκήνιο που έμοιαζε να αξίζει να αποτυπωθεί στη μεγάλη οθόνη.

    Μετά τη πολυετή συνεργασία του με την General Motors που γέννησε μερικά από τα κλασσικότερα αυτοκίνητα της δεκαετίας, ο John DeLorean (Lee Pace, Captain Marvel) αποχωρεί από την εταιρία και ιδρύει την DMC (DeLorean Motor Company), με σκοπό τη κατασκευή ενός πραγματικά φουτουριστικού αυτοκινήτου, απαύγασμα των ικανοτήτων του. 
    Την ίδια περίοδο, δίπλα από τον John μετακομίζει ο Jim Hoffman (Jason Sudeikis, Booksmart), ένας πιλότος που συνελήφθη να μεταφέρει ναρκωτικά και για να γλιτώσει τη φυλακή, συνεργάζεται με το FBI ως πληροφοριοδότης. 
    Η γειτνίασή τους είναι τυχαία, μιας και στόχος του Jim είναι ένας έμπορος ναρκωτικών, όμως οι δύο άνδρες δεν αργούν να γίνουν φίλοι.

    Το κόστος κατασκευής του DeLorean αποδεικνύεται πολύ μεγαλύτερο του αναμενόμενου, ενώ όταν τα πρώτα αυτοκίνητα εμφανίζονται στην αγορά, οι εντυπώσεις δεν ήταν καθόλου καλές. 
    Η DMC είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, με τον John να χρειάζεται επειγόντως αρκετά εκατομμύρια σε ρευστό. 
    Καμία τράπεζα δεν του δανείζει πια, έτσι απευθύνεται στον Jim και τους παλιούς του… γνωστούς!



    Η ιστορία είναι όντως αρκετά ενδιαφέρουσα και κρατάει το θεατή…όταν επιτέλους αρχίζει! 
    Δυστυχώς, το σενάριο του Colin Bateman (Murphy's Law) είναι φλύαρο με τη ταινία να χωλαίνει στο πρώτο της μισό, μέχρι δηλαδή ο John ζητήσει τη βοήθεια του Jim και αρχίσει το “παιχνίδι”.

    Εξίσου αμφιλεγόμενο είναι και το cast, με το κωμικό ταλέντο του Jason Sudeikis σε συνδυασμό με τον εξαιρετικά καλογραμμένο ρόλο του πράκτορα του FBI που υποδύεται απολαυστικά ο Corey Stoll (First Man) να κάνει τις κοινές τους σκηνές απολαυστικές. 
    Στον αντίποδα, η επιλογή του Lee Pace στο ρόλο του DeLorean δε μπορεί να κριθεί επιτυχημένη μιας και ήθελε έναν μεγαλύτερης ηλικίας ηθοποιό (με τη λευκή περούκα να μοιάζει αστεία) και την ερμηνεία του να είναι ένα κακέκτυπο της αντίστοιχής του στο Halt and Catch Fire.

    Ο Nick Hamm είναι ένας σκηνοθέτης.. τόσο όσο. 
    Χωρίς μία πραγματικά μεγάλη ταινία σε ολόκληρη τη καριέρα του, το Driven ακολουθεί το ίδιο μοτίβο της μετριότητας. 
    Θυμίζει σε ύφος κάτι από το προπέρσινο American Made και το ποιοτικό αποτέλεσμα κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα. 
    Δε θα βαρεθείτε αλλά θα το ξεχάσετε πριν καν πέσουν οι τίτλοι τέλους.

    Στους κινηματογράφους από 15 Αυγούστου.

    Αλέξανδρος Κυριαζής.

    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: Ο Πρίγκηπας του Καρτέλ - Driven (2018) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top