• Latest News

    Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

    Κριτική: Ξυπόλητοι στο Παρίσι - Paris Pieds Nus (Lost in Paris)



    Η Φιόνα, βιβλιοθηκάριος σε ένα μικρό χωριό στον Καναδά, λαμβάνει ένα γράμμα απελπισίας από την 90χρονη θεία της η οποία μένει στο Παρίσι και πρόκειται να εγκλειστεί σε γηροκομείο. 
    Έτσι εγκαταλείπει το χιονισμένο χωρίο της πηγαίνοντας να την βρει αλλά μόλις φτάνει εκεί την περιμένουν δυσάρεστες εκπλήξεις καθώς η θεία έχει εξαφανιστεί κι αυτή θα είναι μόνο η αρχή μιας σειράς τραγελαφικών συμπτώσεων και ευτράπελων σε μία εκκεντρική ρομαντική κομεντί με γαλλικό άρωμα.

    Οι Dominique Abel & Fiona Gordon (ζευγάρι και στη ζωή), σκηνοθετούν και πρωταγωνιστούν (μαζί με την σπουδαία Emmanuelle Riva στο κύκνειο άσμα της) σε μία ιδιότυπη κομεντί παρεξηγήσεων με φόντο την πόλη του φωτός. 
    Εκεί φτάνει η γεμάτη ενθουσιασμό, γλυκύτατη ηρωίδα αναζητώντας την ηλικιωμένη θεία της αλλά αντ΄ αυτού έρχεται αντιμέτωπη με εξωφρενικές ατυχίες. 

    Αρχικά πέφτει κατά λάθος στο Σηκουάνα με αποτέλεσμα να χάσει το σακίδιο με όλα της τα υπάρχοντα και εν συνεχεία διαπιστώνει ότι η θεία της έχει εξαφανιστεί. 
    Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, γνωρίζει συμπτωματικά και τον Ντομ έναν ενοχλητικό, αδέξιο άστεγο που συναντά σε κάθε της βήμα κι ενώ στην αρχή της κάνει της ζωή δύσκολη τελικά οι δυο τους ερωτεύονται.


    Στιλάτος συνδυασμός burlesque κωμωδίας, ρομαντισμού και μιούζικαλ σε μία ταινία που εμπνέεται φανερά από τις φαρσοκωμωδίες του βωβού κινηματογράφου και τα κλασσικά slapstick film του παλιού αμερικανικού σινεμά. 

    Οι δύο δημιουργοί, αναβιώνουν τον Τσάρλι Τσάπλιν και τον Ζακ Τατί με σκετσάκια από άλλοτε αστείες, άλλοτε γλυκές και άλλοτε μουσικοχορευτικές σκηνές τις οποίες προσεγγίζουν μέσω μιας πιο προσωπικής, ιδιαίτερης ματιάς και στιλιζάρουν με μοντέρνα αισθητική. 
    Ακόμη κι αν το όλο εγχείρημα τους πετυχαίνει στα επί μέρους στοιχεία, δεν συμβαίνει το ίδιο στο σύνολο του. 

    Η σκερτσόζα, αέρινη αλά Τσάπλιν, κινησιολογία και τα χαριτωμένα, βγαλμένα από ταινίες του «Κυρίου Ιλό» γκαγκς, εξαντλούνται μετά το πρώτο μισό και οι επαναλήψεις που ακολουθούν μπορεί να κρύβουν άσσους στο μανίκι (η υπέροχη μουσικοχορευτική σεκάνς έξω από ένα νεκροταφείο είναι το highlight του φιλμ), αλλά λειτουργούν άνισα με αποτέλεσμα να πέφτει σταδιακά το αφηγηματικό τέμπο και να εξανεμίζεται ο ενθουσιώδης ρυθμός του πρώτου μέρους. 

    Ωστόσο η χαριτωμένη και τρυφερή προσέγγιση των Abel & Gordon που με παιχνιδιάρικη διάθεση πλημμυρίζουν το φιλμ με έναν διάχυτο ρομαντισμό και μια παιδική αφέλεια, αφήνει γλυκεία και ανάλαφρη επίγευση που ξυπνά τη νοσταλγία για τις παλιές, αγνά ρομαντικές εποχές τότε που ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Μπαστερ Κίτον και ο Ζακ Τατί έγραφαν τις χρυσές κινηματογραφικές σελίδες στην ιστορία της κωμωδίας.

    Στους κινηματογράφους από 24 Μαΐου.

    Γιάννης Αποστολίδης.


    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: Ξυπόλητοι στο Παρίσι - Paris Pieds Nus (Lost in Paris) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top