Διαβάστε στο Horrorant:

Review: Skyfall

Written for Filmboy on Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012 | Τρίτη, Οκτωβρίου 30, 2012


 
Γράφει ο Κωνσταντίνος Παναγιώτου.

Οι φήμες έδιναν και έπαιρναν εδώ και αρκετό καιρό. 
Οι περισσότεροι διαρρήγνυαν τα ιμάτια τους πως το Skyfall θα είναι το καλύτερο James Bond που έχει δει το φως ή μάλλον το σκοτάδι των κινηματογραφικών αιθουσών.

Άλλοι τονίζαν πως αν δεν είναι το καλύτερο της σειράς, τουλάχιστον κατέχει μία θέση μέσα στην πρώτη πεντάδα.

Ύστερα από την παρακολούθηση της νέας ταινίας του 007, μπορούμε να πούμε πλέον με σιγουριά πως η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική.

Το Skyfall δεν είναι η καλύτερη ταινία του James Bond. 

Δεν διεκδικεί καν θέση στην πεντάδα. 
Δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε καν με τα πρόσφατα φιλμ της σειράς, Casino Royale και Quantum of Solace.

Η αλήθεια κυρίες και κύριοι είναι πως το Skyfall είναι μία κατηγορία μόνο του!


Η ταινία του Sam Mendes κατάφερε να ολοκληρώσει το ημιτελές έργο των δύο προαναφερθέντων. 


Η ολοκλήρωση αυτού του έργου χαρίζει την αθανασία στο Skyfall καθώς θέτει εντελώς νέες βάσεις αναφορικά με το μυθικό πράκτορα.  

Το μοτίβο «κυνηγάω τον κακό, τον σκοτώνω και κάνω σεξ με τη γυναίκα του» μας χαιρετάει και τη θέση του παίρνει ένα νέο, σαφώς πιο ενδιαφέρον.

Ο εξανθρωπισμός του James Bond λαμβάνει επιτέλους σάρκα και οστά αφήνοντας μας, το λιγότερο, εντυπωσιασμένους.

Πριν αναφερθούμε διεξοδικά όμως στην απομυθοποίηση του χαρακτήρα-δημιούργημα του Ian Fleming, οφείλω να σας κατατοπίσω σχετικά με την υπόθεση του πολυαναμενόμενου Skyfall.

Η ιστορία μας ξεκινά όπως τα περισσότερα έργα με πρωταγωνιστή τον 007. 

Μία καταδίωξη λαμβάνει χώρα, με τον Bond (Daniel Craig, The Girl With the Dragon Tattoo) να βρίσκεται στο κατόπι ενός επαγγελματία δολοφόνου, του Patrice (ο Σουηδός Ola Rapace, σύζυγος - στα διαζύγια - με τη Noomi Rapace).

Η Eve (Naomie Harris) βρίσκεται στο πλευρό του Βρετανού πράκτορα ενώ το κυνηγητό συντονίζεται από το αρχηγείο της MI 6 στο Λονδίνο και ειδικότερα μέσω της M (Judi Dench, The Best Exotic Marigold Hotel).

Η κατάληξη της εν λόγω εισαγωγικής περιπέτειας παρ’ όλα αυτά δεν θα είναι παρόμοια με τις αναρίθμητες αντίστοιχες του παρελθόντος. 

Ο Bond όχι μόνο δεν συλλαμβάνει τον κακό, αλλά αντίθετα βρίσκεται να βυθίζεται στα νερά ενός ποταμού όντας πυροβολημένος από την Eve (κατά λάθος φυσικά).

Έχουν περάσει περίπου δέκα λεπτά ταινίας. 

Στην αίθουσα δεν ακούγεται κιχ. 
Πώς θα γινόταν άλλωστε από τη στιγμή που μόλις μάρτυρες δύο συγκλονιστικών γεγονότων.

Πρώτον, ο Bond, για πρώτη φορά στην καριέρα του αγνοείται και ουσιαστικά θεωρείται νεκρός και δεύτερον, παρατηρούμε με δέος την κυνική συμπεριφορά της M.

Για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοούμε με τον όρο κυνική συμπεριφορά, αρκεί να αναφέρουμε πως η M είχε διατάξει από την αρχή της ταινίας, την εγκατάλειψη ενός αιμόφυρτου πράκτορα και τον πυροβολισμό εκ μέρους της Eve (με τα αποτελέσματα που περιγράφτηκαν παραπάνω) αν και η τελευταία είχε τονίσει πως δεν είχε καθαρό στόχο (ο πυροβολισμός προοριζόταν για τον δολοφόνο, ο οποίος εκείνη τη στιγμή πάλευε «αγκαλιά» με τον Bond.

Σε όλα αυτά προσθέστε και τους τίτλους της ταινίας υπό την μουσική υπόκρουση του «Skyfall» της Adele (ακούστε το ΕΔΩ) και έχετε ένα από τα καλύτερα intro της σειράς!

Ο 007 αναγκάζεται να επιστρέψει στο Λονδίνο όμως όταν μαθαίνει πως μία βομβιστική επίθεση έχει λάβει χώρα στην κτιριακή εγκατάσταση της MI 6. 

Ο Bond θέτει εαυτόν και πάλι στις υπηρεσίες της M, μη γνωρίζοντας παρ’ όλα αυτά πως ο πρόεδρος της υπηρεσίας, Gareth Mallory (Raph Fiennes, Wrath of the Titans) έχει αναλάβει πλέον τα ηνία.

Ο Mallory λοιπόν, τονίζει την αναγκαιότητα ενός τεστ προκειμένου να επιβεβαιωθεί η ετοιμότητα του 007 καθώς υπάρχουν αμφιβολίες για αυτή ελέω της ηλικίας αλλά και του τραυματισμού του τελευταίου.

Κάπου εδώ παρατηρούμε μία κατάσταση η οποία είναι πολύ της μόδας τελευταία.

Γινόμαστε μάρτυρες της αρχής της πτώσης του ήρωα. 

Όπως πολύ επιτυχημένα έπραξε το Dark Knight Rises και όπως (επίσης σωστά, ελπίζω) πάει να πράξει το Iron Man 3, παρακολουθούμε τον πάλαι ποτέ μυθικό και ατσαλάκωτο ήρωα να καταβαραθρώνεται και να πασχίζει να περάσει τα τεστ στα οποία τον υποβάλλουν οι ειδικοί της MI 6.

Ο νέος επιμελητής ή Q (Ben Whishaw, The Tempest) αναλαμβάνει τον εφοδιασμό του, με το νέο οπλοστάσιο όμως να περιλαμβάνει μόνο ένα ειδικό πιστόλι και ένα πομπό. 


Ούτε Άστον Μάρτιν με πυραυλικό σύστημα, ούτε στυλό που εκρήγνυται, τίποτα. Δείγμα φυσικά των όσων θα ακολουθήσουν.

Ο 007 ρίχνεται εκ νέου στο κυνήγι του Patrice λοιπόν, ταξιδεύοντας στη Σαγκάη. Εκεί θα συναντήσει και την Severine (Berenice Marlohe), η οποία προστίθεται στο μακρύ κατάλογο με τα κορίτσια του Bond και αποτελεί την αφορμή για τη γνωριμία του Bond με τον Raoul Silva (Javier Bardem, Eat Pray Love).

Παρατηρώντας το σενάριο της ταινίας, αυτό που αμέσως μας κεντρίζει το ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως από ένα σημείο και μετά, ο Bond παύει να είναι το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας. 


H Μ διεκδικεί κάτι που της άξιζε χρόνια τώρα, έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στη σειρά αλλά και στην καρδιά του 007.

Όλα τα κορίτσια του Bond κάνουν στην άκρη για να ανοίξει η αυλαία για τη σημαντικότερη γυναίκα της σειράς, την εντολοδότη του ήρωα.

Ο ίδιος ο James, παραμερίζει τα cocktail martini, τα ακριβά κοστούμια και τα φανταχτερά αμάξια (αν εξαιρέσει κανείς τη ρετρό Aston Martin DB5, την οποία χρησιμοποιεί ως μέσο διαφυγής) προκειμένου να προστατέψει ότι πιο σημαντικό έχει σε αυτό τον κόσμο, την M.


Ο …εξανθρωπισμός, τον οποίο αναφέραμε στην αρχή της ταινίας, πραγματοποιείται μέσω της προσπάθειας του ήρωα μας για τη σωτηρία της εργοδότριας του. 

Είναι πραγματικά απίστευτο το πώς καταφέρνει ο Sam Mendes να μετατρέψει τον καρδιοκατακτητή, ατσαλάκωτο, απόλυτα στυλάτο ήρωα του Fleming σε έναν κοινό θνητό, ο οποίος παλεύει για να κρατήσει στη ζωή έναν δικό του άνθρωπο.

Η συγκεκριμένη μεταμόρφωση μας συνεπήρε. 

Μας ταξίδεψε σε μονοπάτια τα οποία δεν πιστεύαμε πως θα διαβούμε όταν ξεκίνησε η προβολή της ταινίας. 

Η αλλαγή του «δέρματος» του 007 λειτούργησε απόλυτα ευεργετικά για τη ταινία.

Τα credits φυσικά για αυτό πιστώνονται στον Mendes αλλά και στον σεναριογράφο Neal Purvis.

Μιλώντας για τον Mendes, να προσθέσουμε πως η δουλειά του ήταν εξαιρετική.

Το πορτρέτο του νέου Bond οικοδομήθηκε ιδανικά και αρμονικά σε σχέση με την προηγούμενη εικόνα του, ενώ δεν έλειψαν και οι χορταστικές σκηνές δράσης σε συνδυασμό με τις φαρμακερές ατάκες εκ μέρους του πρωταγωνιστή αλλά και  - της ευχάριστης έκπληξης της ταινίας - Javier Bardem.

Η σκηνή που μας εντυπώθηκε όμως στο νου και η οποία θα μας ταξιδεύει μέχρι την επόμενη ταινία του Βρετανού μυστικού πράκτορα, είναι εκείνη η οποία περιλαμβάνει ένα πλάνο της Aston Martin DB5 να αλωνίζει στους δρόμους το βράδυ εν μέσω της χαρακτηριστικής μελωδίας, την οποία και έχετε αρχίζει να μουρμουρίζετε ήδη…

Όσον αφορά τις ερμηνείες όμως, τα πράγματα δυσκολεύουν καθώς θα πρέπει να αποδώσουμε αρνητικούς χαρακτηρισμούς, εν αντιθέσει με τα προαναφερθέντα διθυραμβικά σχόλια. 


Ο Craig για ακόμη μία φορά δεν μας έπεισε πως μπορεί να φτάσει στα …Bondiκα επίπεδα των Sean Connery, Roger Moore και Pierce Brosnan (ο πιο επιτυχημένος κατ’ εμέ James Bond). 

Μάλιστα, από τη στιγμή που έχασε την ασπίδα του κομψού κοστουμιού και της ψυχρής πόζας, ο Άγγλος ηθοποιός έπεσε ακόμα περισσότερο στα μάτια μας.

Προσοχή αναφέρομαι στο πώς ερμήνευσε ο Craig μία κατά τα άλλα εξαιρετική ιδέα και όχι στην ιδέα αυτή καθ’ αυτή, ανάλυση - και μάλιστα εκτενέστατη - της οποίας προηγήθηκε.

Η Naomie Harris δεν μας τρέλανε κιόλας αλλά δεν ισχύει το ίδιο για τη Judi Dench

Η M μας έχει συνηθίσει σε καλές ερμηνείες και ούτε αυτή τη φορά μας απογοήτευσε.

Στον αντίποδα, οι Ralph Fiennes και Berenice Marlohe δεν πρόσφεραν κάτι συγκλονιστικό στη ταινία.

Η ευχάριστη έκπληξη του φιλμ ακούει στο όνομα Javier Bardem

Ο κακός της υπόθεσης μας κέρδισε με την ερμηνεία του ενώ μας χάρισε αρκετές στιγμές γέλιου, με τις απίστευτες κινήσεις και ατάκες του. 

Επική η προσπάθεια να «ξελογιάσει» τον Bond (εξίσου επική και η απάντηση του τελευταίου).

Εν κατακλείδι οφείλω να αναγνωρίσω πως ο Mendes κατάφερε το αδιανόητο! 

Η πλήρης απομυθοποίηση του ήρωα δεν πέφτει από τον ουρανό (skyfall) αλλά προσγειώνεται ομαλά στο χώρο τον οποίο είχαν προλειάνει τα Casino Royale και Quantum of Solace.

Το Skyfall μας άρεσε (όλους στο FilmBoy, απ'όσο γνωρίζω) υπερβολικά πολύ. 

Φτάσαμε μάλιστα στο σημείο να ευχόμαστε να μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, η κλασσική υπόσχεση των συντελεστών στους τίτλους τέλους: «Bond will be back»! 

Στις αίθουσες από 1η Νοεμβρίου.

 
Skyfall trailer 2 από FilmBoy-gr
Share this article :

9 σχόλια:

  1. Πολύ καλό.
    Βέβαια, λιγότερο Bond από τα άλλα, χωρίς gadget, χωρίς γυναίκες (που να εχουν μεγαλο ρολο), και με απλοική υπόθεση ...αλλά γι αυτο μου αρεσε.

    Ούτε πλεκτάνες, ούτε μυστικά πολλά, ούτε γυναίκες που να κρύβουν κάτι.

    Ο Bardem κλέβει τη παρασταση ως άλλος ...Joker, ο Sam Mentes απίστευτη σκηνοθεσία (αν και υπερβολικά στυλιζαρισμένη), σκηνες δράσης πολύ καλές (έχει κάμποσα highlight).
    Καλό και άφθονο χιούμορ (όχι 'Βρετανικό' αλλά περισσότερο αυτοσαρκαστικό, υπό μια έννοια), πολλές φορές η αίθουσα ξεκαρδίστηκε στα γελια.
    Κάνει μια κοιλιά προς το τέλος, αλλά γενικά ήταν ...Οκταρικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πω,εντάξει!κορυφαιο review που με έχει ψήσει ακόμα χειρότερα(απ'όσο ήμουν ήδη ψημμένος!)

    Πέρασα μόνο τα σημεία που λέει για την υπόθεση,αλλα θα το δω με το που βγει και θα επανέλθω.

    Βασικά αυτο ακριβως περιμενα να ακουσω fellow Κωνσταντίνοι(γτ ειμαστε και πολλοι πλεον,παναθεμα μας!)
    Οτι κραταει χιουμορ και ερμηνειες και ανανεώνεται χωρις να εχει παλι πολυ πραμα απο γκατζετ και γυναίκες(οκ...λίγο βλακεια τους η έλλειψη του δεύτερου).

    Σιγουρα λιγο παραπανω αμαξοδράση και γκομενάκια δεν θα με χαλαγε,αλλα αν το μονο που ειχα να περιμενω ηταν αυτα,μαλλον θα βαριομουν να παω το δω(το Casino Royale ας πουμε,μου άρεσε πολυ)

    Χρειάζονται δεν λεω,αλλά αν ειναι να αποφεύγουμε τα τύπου Die Another Day,ίσως είναι καλύτερα έτσι.

    Τωρα για Craig δεν ξερω να πω ακομη ξεκάθαρη γνωμη.
    Στα φλεγματικα-συναισθηματικα του πάντως,μια χαρα τον έβρισκα,απο κει και περα μου θύμιζε περισσότερο villain ή κατι σαν Πολωνο μπράβο,που τρέχει.

    Αλλα ας μην προτρέχω,κάτσε να παω να το δω πρωτα και θα σας πω!
    θα επιστρέψω τσωκοδριμύτερος με περισσοτερη ανάλυση!

    Υ.Γ:ειπα καθόλου οτι ανυπομονω?μπαααα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και εγω οφειλω να ομολογησω πως εντυπωσιαστηκα. Εμενα μου αρεσει πολυ ο Craig ως Bond ενω εξαιρετικη βρηκα και την σκηνοθεσια.

    Στα θετικα βαζω την φωτογραφια,τα χρωματα, το εξυπνο χιουμορ και τον κακο.

    Στα αρνητικα κραταω το μετριο σεναριο που δεν ειχε ανατροπες και που βασιστηκε σε μια προσωπικη βεντετα κυριως.

    Ο διφορετικος αυτος Bond με κερδισε και για να πω την αληθεια μου φαινεται πως μετα το Casino Royale ειναι πιθανως το καλυτερο της σειρας.

    Το πειραμα του εξανθρωπισμου του 007 πετυχε. Σκοτεινος και πεσιμιστικος ηταν καλυτερος απο ποτε.

    Ισως και 9/10 απο εμενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Παναγιώτου ΚωνσταντίνοςΤρίτη, Οκτωβρίου 30, 2012 8:47:00 μ.μ.

    Αγαπητέ Ανώνυμε, ανέφερα κάποια σημεία της υπόθεσης προκειμένου να τονίσω την κυνικότητα της Μ αρχικά και τη σκιαγράφηση του χαρακτήρα του Bond κατά δεύτερον. Σε πληροφορώ πως απομένουν υπεραρκετά πράγματα να παρακολουθήσεις ενώ είμαι σίγουρος πως τίποτα από όσα αποκάλυψα δεν θα σου χαλάσει στο ελάχιστο την αγωνία για την έκβαση της υπόθεσης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. *ΣΠΟΙΛΕΡΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!*
    Μανιοκαταθληπτικός ο Σίλβα είναι να το λες με τον ήπιο τρόπο. Εκεί που με το όπλο έλεγε να σκοτωθούν μαζί με την Μ, κόντεψα να λιποθυμήσω από έλλειψη οξυγόνου, μαζί με την μισή αίθουσα. Δεν ανέπνεε τίποτα. Αλλά αυτό το γαλλικό κομμάτι που έπαιξε όταν βγήκαν στην πλατεία του νησιού μου προκάλεσε τάσεις σταυροκοπήματος, περισσότερες και από του Κων/νου Κατακουζηνού όταν βλέπει τις κοπέλες του Μάνθου. Ήτοι, μιλάμε για έναν απίστευτο κακό. Και Κωνσταντίνε, αυτή η σκηνοθετική επιμέλεια και ο τέλειος φωτισμός στην νυχτερινή και παγωμένη Σκωτία εμένα προσωπικά με έστειλε. Φοβερή φωτογραφία.
    Και ο Κρεγκ, δόξα τω Θεω, βγήκε, εν μέρει, προσωπικά, από την σκιά του Κόννερυ. Καθιέρωσε τον δικό του Μποντ μέσα από το πείσμα του, την αδίστακτη φύση (με μια νότα ευαισθησίας, πάλι καλά) και το φλέγμα του. Διαφωνώ με την γνώμη σου ότι δεν τα κατάφερε. Μια χαρά ήταν ο Κρεγκ. Έχει μια ευαισθησία και ένα προσωπείο συναισθημάτων που δεν έβλεπες ποτέ στον Μπρόσναν.
    O Q ήταν χάρμα οφθαλμών για κάποια σαν και εμένα, με φετίχ όμορφου σπασίκλα μόνος ψάχνει, και για δεύτερη φορά, μου άρεσε η Μποντ κοπέλα. Θεά η γυναίκα. Πανέμορφη και φοβερη ηθοποιός.
    Σημειωτέον, είδα την πρεμιέρα σε βρετανικό κινηματογράφο, και αντίθετα με την οπισθοχωρίσα Ελλάδα, μπορούσαν να κατανοήσουν το βρετανικό σαρκαστικό χιούμορ, και να απολαύσω περισσότερο την ταινία.
    Χαίρομαι που άρεσε και σε εσένα. Εγω θα του έβαζα 9.5, αλλά όπως αγαπάς αγαπητέ. Και εις Dom Perignon!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φοβερή ταινία που σε έχει συνέχεια στην τσίτα και ειδικά όταν εμφανίζετε ο κακός Javier Bardem αρχίζει το πανηγύρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ειδα χθες το skyfall και ομολογω οτι μου αρεσε παραπανω απο οσο περιμενα!
    Γενικα, δεν ειμαι φαν της σειρας, μεχρι τωρα την θεωρουσα μια περιπετεια, κλασσικη μεν, αλλα περιπετεια. Αλλα η ταινια που ειδα χθες δεν ηταν απο αυτη την σειρα.
    Ο Mendes και ο διευθυντης φωτογραφιας, εφτιαξαν απιστευτες εικονες! Να ξεκινησω απο τους τιτλους αρχης,την απιθανη σκηνη στους ουρανοξυστες της Σαγκαης οπου Bond και Patrice παλευουν με φοντο τις μπλε, led μεδουσες... Την σκηνη που ο Bond κατευθυνεται στο καζινο, μεσα στην βαρκα...Την σκηνη που ο Bond περπαταει στην παγωμενη λιμνη και ο φωτισμος πισω του ειναι απλα...φυσικος...Τα απιθανα τοπια της Σκωτιας
    Δεν ξερω τι να πρωτοπω!
    Επισης, το κομματι της Σκωτιας, ηταν αλλη ταινία. Δραση μεν, αλλα απιστευτη ατμοσφαιρα,σκοτεινο και συναισθηματικο. Εκει ο Bond δεν ειναι πλεον σε αποστολη, αλλα ενεργει μονος του, με δικους του σκοπους-επιτελους υπαρχει ανθρωπος κατω απο τον ατσαλακωτο καρδιοκατακτητη!
    Ο Bardem για αλλη μια φορα αψογος, με βλεμμα τρελου, ποτε αγαθος (και καλα), ποτε μοχθηρος.πολυ γελιο στην αιθουσα με τις γκριματσες του, το καμακι και τις αντιδρασεις του.
    Ο Graig θεωρω οτι ειναι ο Βond που ταιριαζει στην εποχη μας, δεν μπορω να φανταστω καποιον αλλο στην θεση του.
    Στα συν της ταινιας το χιουμορ της.
    Οι αντρες της παρεας το βρηκαν κομεντι, γιατι δεν ειχε σεξ και βια, αλλα για μενα αυτο ακριβως ηταν που την εκανε να ξεχωριζει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η αλήθεια είναι πως με τόσο hype που άκουγα για την ταινία,περίμενα λίιιγα παραπάνω αν και γενικά δεν μπορώ να πω πως απογοητεύτηκα.

    Θα προτιμήσω πάντως,Casino Royale κι ας ειχε το Skyfall καλυτερες ερμηνειες σε "M" και κακό.

    Το Skyfall ειχε πολύ κραχτή επιρροή από Dark Knight(Bardem αλά Joker) και Dark Knight Rises(το ολο πτωση,δοκιμασία,επαναφορά).Πετυχημενη πάντως η επιρροη απο Hannibal Lecter,εκει που τον ειχαν στην φυλάκα!

    Σεναριακά μου φάνηκε περισσοτερο, πως μερικά γεγονότα-χαρακτήρες ήταν εκει...για να ειναι,ως μεταβαση για τα επομενα και ποιους χαρακτηρες θα βλέπουμε πλέον σταθερά,όπως στα παλια Bond.
    σαν ένα άτυπο,δεύτερο reboot μετά την διλογία Royale-Quantum of Solace.

    το τελευταιο μισαωρο με ψιλοχάλασε,μου φανηκε εντελως άλλη ταινια.ο Bardem ήταν καλος,αλλα το ολο σκηνικο με σπιτι και πυροβολισμους μου θυμισε περισσοτερο Rambo ή Jason Bourne.

    Ο Craig μου άρεσε πιο πολυ στο Casino.εδω...οκ τον ειδαμε να κλαιει και απλά απιστευτο το βλεμμα του οταν δεν μπορούσε να πυροβολησει-στοχευσει,αλλά γενικά μου φάνηκε πιο κρύος και flat.

    Χωρις να βαρεθηκα κι εγω,η αληθεια ειναι πως έκανε και μια κοιλιτσα,οχι δα και μπυροκοίλι αλλά όσο να ναι...

    Αλλά η ταινία το αντιστάθμιζε έξυπνα με τις κλασικές Bond αναφορές και το έξυπνο χιούμορ(Bond με Q,Bond με Eve/Moneypeny).

    οσο για το θεμα με το tribute στα παλια:
    απο την μια ειχαν γινει καρικατουρες οι ταινιες με τον 007 εντελως υπερηρωα και την μανιερα γκάτζετ-δράση-ατακες-γκομενες.

    απο την αλλη,ο-εξυπνος κατά τ'άλλα- τροπος που τα περνούσαν εδώ,τα έκανε να μοιάζουν ξεπέτες.

    (πχ. η υπεροχη Naomie Harris,ηταν απλα εκει γιατι...θα παιξει κα ιστα επομενα.η Berenice Marlohe λες και ηταν εκει για να δουμε ποσο κακος ηταν ο Bardem.δεν καθοριζε και ιδιαιτερα την πλοκη,μονο ενα γεγονος-περιστατικο.η Aston Martin...απλα σταθηκε,πυροβολησε,καταστραφηκε...τέλος!)

    Ευτυχως δλδ που υπηρχε παλι το κλασικο theme,το τραγουδι,η κυκλική μπάρα.αλλιως θα ηταν σαν να βλεπαμε μια οποιαδήποτε σημερινη περιπετεια.

    με το φιναλε να δειχνει πως ολα συνέβησαν για να επανακαθοριστει η συνταγη,να ανανεωθεί και ταυτοχρονα να επιστρέψει εν μέρει στις -σωστές-ρίζες,αυτή ήταν ξεκάθαρα μια ταινια-μεταβαση και ευελπιστω τα επομενα να συνδυάζουν καλύτερα τον καινουριο bond με τα στοιχεια του παρελθόντος.μάς εδειξαν οτι μπορουν να ταιριάξουν ομαλά,οπότε μπορούν και καλύτερα...

    Γενικα ευχαριστημενος,αγωνία σε πολλες σκηνες,χαμογελο σε άλλες με τον έξυπνο τροπο που εδενε η παλια με την καινουρια επιρροη και σιγουρα ετσι πρεπει να ειναι ο bond σημερα.
    Απλα πρεπει στα επομενα να προσεξουν καλυτερα τον συνδυασμο παλιου με καινουριου.

    Όπως και να χει χωρις να ηταν ταινιάρα(προσωπικη γνώμη πάντα!),ήταν μια solid εμπερια και πέρασα καλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Recommend Us On Google
Like Us On Facebook

ΑΠΟ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΕ DVD

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Proudly powered by Blogger
Copyright © 2011. FilmBoy - All Rights Reserved
Template Design by Creating Website Published by Mas Template