• Latest News

    Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

    Κριτική: Δύση Ηλίου - Napszallta (Sunset) (2018)



    Πριν από λίγα χρόνια ο σκηνοθέτης László Nemes είχε εντυπωσιάσει κοινό και κριτικούς με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία. 
    Πρόκειται για την ταινία ‘Son of Saul’. 
    Το ‘Sunset’ είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του και διαθέτει αρκετά κοινά στοιχεία με την προηγούμενη. 
    Ωστόσο, το αποτέλεσμα δείχνει κάτι προβλέψιμο ή ακόμα και κατώτερο των προσδοκιών μας. 
    Και αυτό έρχεται να μας προβληματίσει λίγο παρά την λαμπρή παραγωγή και τα εντυπωσιακά τεχνικά επιτεύγματα της ταινίας.

    Βουδαπέστη, Ουγγαρία. 
    Λίγο πριν το ξεκίνημα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. 
    Η νεαρή Irisz Leiter (Juli Jakab) φτάνει στην πρωτεύουσα με την ελπίδα να δουλέψει στο ονομαστό πιλοποιείο που είχαν κάποτε οι γονείς της. 
    Ο τωρινός ιδιοκτήτης όμως την απορρίπτει. 
    Ένας άνθρωπος απευθύνεται στην Iris ψάχνοντας κάποιον Κάλμαν Λέιτερ. 
    Εκείνη από το πουθενά μαθαίνει πως πρόκειται για τον αδερφό της, πράγμα που δεν το γνώριζε ως τώρα. 
    Η αναζήτηση του παρελθόντος την παρακινεί να μείνει στην πόλη και να ψάξει την αλήθεια περιπλανώμενη στην σκοτεινή πρωτεύουσα που πλησιάζει ολοένα στην κατάρρευση.


    Ο σκηνοθέτης Nemes σίγουρα έχει καλλιτεχνικές επιρροές και ανησυχίες και φροντίζει ορθά ώστε να το επαληθεύσει και εδώ. 
    Γύρισε και τις δύο μέχρι τώρα ταινίες του σε φιλμ, μιλά για ιστορίες από τους δύο παγκόσμιους πολέμους και βάζει ένα κεντρικό πρόσωπο-πρωταγωνιστή να δίνει την δικιά του οπτική γωνία στην ιστορία. 
    Η επίδοξη σκηνοθεσία του, η εντυπωσιακή διεύθυνση φωτογραφίας του, τα φοβερά σκηνικά, ο πολύ καλός ήχος και η εκθαμβωτική αναπαράσταση της εποχής ανήκουν στα πλεονεκτήματα αυτής της ταινίας που παρά τους αργούς ρυθμούς σου αφήνουν το σημάδι μιας ολοκληρωμένης δουλειάς.

    Κάτι τέτοιο βέβαια δε σημαίνει πως η ταινία είναι για όλο το κοινό. 
    Μπορεί να φανεί ξεπερασμένο ή κουραστικό ως αποτέλεσμα. 
    Μπορεί να χρειάζεται όντως κάτι παραπάνω για να ξεπεράσει τον εαυτό του ο Nemes και να κάνει κάτι διαφορετικό. 
    Ίσως άμα άφηνε τη θεματολογία των πολέμων και ασχολούνταν με τα προβλήματα του παρόντος και της σημερινής Ουγγαρίας και Ευρώπης να έδινε άλλη πνοή στο έργο του. 
    Αυτά τα θέματα δείχνουν να τον απασχολούν περισσότερο. 
    Δε μας πέφτει λόγος. 
    Η ταινία θα κριθεί σε βάθος χρόνου και θα αποδείξει την όποια σημασία της.

    Στους κινηματογράφους από 28 Φεβρουαρίου.

    Πάνος Μουζάκης


    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: Δύση Ηλίου - Napszallta (Sunset) (2018) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top