• Latest News

    Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

    Κριτική: The Disaster Artist



    Για σχεδόν μισό αιώνα, τη φήμη της χειρότερης ταινίας όλων των εποχών την είχε το μυθικό Manos: The Hands of Fate
    Αυτό όμως επρόκειτο να αλλάξει λίγο μετά την αλλαγή της χιλιετίας, όταν ο παντελώς άγνωστος, και ακόμα πιο ατάλαντος αλλά με πολύ βαθιές τσέπες, Tommy Wiseau, γύρισε το The Room, ένα αισθηματικό δράμα… στα χαρτιά, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι τόσο χάλια, που αποδείχτηκε ξεκαρδιστικό!

    Το The Room απέκτησε cult status γεμίζοντας μέχρι και σήμερα τις midnight προβολές, φήμη που οδήγησε τον Greg Sestero, φίλο και συμπρωταγωνιστή του Wiseau, να γράψει το non-fiction βιβλίο The Disaster Artist, για το πώς πραγματικά το The Room έφτασε στην υλοποίησή του. 
    Τα δικαιώματα του βιβλίου αγόρασε η εταιρία παραγωγής του Seth Rogen, με τον φίλο του, James Franco να αναλαμβάνει το διπλό δύσκολο έργο να σκηνοθετήσει και να πρωταγωνιστήσει στη κινηματογραφική του μεταφορά.

    Η ταινία πιάνει την ιστορία από τη στιγμή που σε μια αίθουσα μιας δραματικής σχολής, ο Greg, ένας 19χρονος πιτσιρικάς με (πολύ) περιορισμένο ταλέντο, γνωρίζει τον Tommy, έναν άνδρα, προφανώς πολύ μεγαλύτερό του, έστω κι αν δε το παραδέχεται, ακόμα πιο ατάλαντο από εκείνον, αλλά με μεγάλα όνειρα και ακόμα μεγαλύτερο πορτοφόλι.

    Οι δυο τους γίνονται φίλοι, μετακομίζουν και συγκατοικούν στο Λος Άντζελες πηγαίνοντας από τη μία οντισιόν στην άλλη, χωρίς φυσικά καμία επιτυχία, μέχρι που ο Tommy αποφασίζει να γυρίσει τη δική του ταινία, και αφού γράφει το “καταπληκτικό” σενάριο του The Room, ξεκινούν τα γυρίσματα, και εκεί έρχεται το πραγματικό χάος, μιας ο Tommy δεν έχει ιδέα ούτε από παραγωγή, ούτε από σκηνοθεσία ...ούτε καν από ηθοποιία!

    Το The Disaster Artist είναι μια βιογραφική (και μάλιστα ιδιαιτέρως πιστή) δραμεντί, και όχι μια κωμωδία, όπως αφήνεται να εννοηθεί. 
    Με τον ίδιο τον Wiseau να είναι τόσο ιδιόρρυθμος και περίεργος που καταλήγει ανθρώπινη καρικατούρα, το σενάριο των Scott Neustadter και Michael H. Weber (Paper Towns), καθώς φυσικά και η σκηνοθεσία αλλά και η ερμηνεία του James Franco, δεν έχουν καμία διάθεση να το “φουσκώσουν” ακόμα περισσότερο.


    Το πρόβλημα όμως με αυτό το ρεαλισμό είναι ότι, τουλάχιστον μέχρι η ταινία να περάσει στο σημείο που το The Room ξεκινάει γυρίσματα, τα όσα παρακολουθούμε για τη γνωριμία και τη φιλία των δύο ανδρών είναι εξαιρετικά αδιάφορα και κουραστικά. 
    Οι φανατικοί οπαδοί του Wiseau ίσως θέλουν να μάθουν τα κρυμμένα μυστικά της ζωής του και πως γεννήθηκε το The Room, όμως για τους υπόλοιπους θεατές που είτε δεν έχουν δει καν την εν λόγω ταινία είτε την έχουν δει αλλά δεν ανήκουν στους φανατικούς followers της (όπως εγώ), δεν έχει να πει απολύτως τίποτα.

    Ευτυχώς αυτό το κομμάτι δε διαρκεί πάνω από 40 λεπτά, και από τη στιγμή που μπαίνουμε στη προπαραγωγή, με τους δυο συνεργάτες να μπαίνουν στη διαδικασία να βρουν το τεχνικό εξοπλισμό, να προσλάβουν τεχνικούς και να διαλέξουν τους ηθοποιούς, το The Disaster Artist βρίσκει το ρυθμό του, γίνεται διασκεδαστικότατο (αλλά σπάνια πραγματικά κωμικό) με τη τρέλα, την ανικανότητα και την έλλειψη επαφής με το περιβάλλον του Wiseau, να είναι απολαυστική και να σε κάνει να απορείς πως τελικά αυτή η ταινία ολοκληρώθηκε, και αν πράγματι αυτός ο άνθρωπος υπάρχει!

    Μπορεί στα σκηνοθετικά του καθήκοντα, ο James Franco (Why Him?να μην έχει να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο, όμως στο ρόλο του είναι απλά καταπληκτικός, με μια ερμηνεία που ισορροπεί επιδέξια μεταξύ μίμησης και παρωδίας αλλά ποτέ δε πέφτει σε κάποιο από τα δύο άκρα. 
    Αντιθέτως, ο αδερφός του, Dave Franco (Nerve) είναι πραγματικά πολύ, πολύ…ΠΟΛΥ κακός, τόσο κακός που όταν υποδύεται την κακή ηθοποιία του Sestero είναι άθελά του καλύτερος σε σχέση με τις σκηνές που παίζει κανονικά! 

    Εξαιρετικά ευχάριστες οι μικρές αλλά χαρακτηριστικές παρουσίες γνωστών κωμικών όπως ο Seth Rogen (Steve Jobs), η Charlyne Yi (This Is 40), ο Paul Scheer (Daddy's Home) ακόμα και ο Zac Efron (The Greatest Showman).

    Με εξαίρεση την ερμηνεία του James Franco που μόλις κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα και ...αδίκως δεν βρίσκεται στη πεντάδα των Όσκαρ (αν και προσωπικά δε θα πόνταρα υπέρ του), το The Disaster Artist δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα καλοφτιαγμένο fan film που σίγουρα θα εκτιμήσουν αμέριστα οι φανατικοί οπαδοί του The Room, αλλά στους υπόλοιπους, ανάλογα και του πόσο γνώστες της δουλειάς και του ποιού του Wiseau είναι, έχει να πει και να δώσει πολύ λιγότερα.

    Στους κινηματογράφους από 25 Ιανουαρίου.


    Αλέξανδρος Κυριαζής.


    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: The Disaster Artist Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top