• Latest News

    Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

    Κριτική: Revolt (2017)



    Είναι μερικές ταινίες που έρχονται από το πουθενά αλλά έχουν… κάτι που σου εξάπτουν τη περιέργεια. 
    Μία τέτοια περίπτωση είναι και αυτή το Revolt, μια Βρετανική παραγωγή επιστημονικής φαντασίας, γυρισμένη στη Ν. Αφρική (!), ενός πρωτοεμφανιζόμενου δημιουργού, με ένα χιλιοειπωμένο μεν στόρι αλλά και ένα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον πρωταγωνιστικό ζευγάρι. 
    Για να δούμε αν η περιέργεια μας βγήκε σε καλό..

    Η ταινία ξεκινάει δείχνοντάς μας έναν ανώνυμο στρατιώτη (Lee Pace, The Program) μαζί με τη μονάδα του, να μάχεται κάπου στην Αφρική εναντίον εξωγήινων (;) ρομποτικών εισβολέων. 
    Μια έκρηξη τον ρίχνει αναίσθητο, και όταν ξυπνάει βρίσκεται σε ένα κελί ενός αστυνομικού τμήματος λίγο έξω από το Ναϊρόμπι της Κένυα, χωρίς να θυμάται ποιος είναι και πως βρέθηκε εκεί, ενώ έξω επικρατεί πανικός, με τους ντόπιους αντάρτες να σφάζουν όλους τους ξένους. 

    Στο διπλανό κελί βρίσκεται η Γαλλίδα γιατρός Nadia (Berenice Marlohe, 5 To 7), με τη βοήθεια της οποίας καταφέρνουν να αποδράσουν, και παίρνουν το δρόμο προς μια αμερικανική βάση που βρίσκεται 500 μίλια μακριά, στα σύνορα της χώρας.

    Ποιος είναι ο άνδρας, τι σημαίνει το τατουάζ στο χέρι του και γιατί έχει αυτές τις περίεργες δυνάμεις; 
    Τι του συνέβη αφού έπεσε αναίσθητος και πως κατέληξε στο κελί; 
    Ποιοι είναι αυτοί οι εισβολείς, από πού έρχονται και κυρίως, πως μπορούν να αντιμετωπισθούν; 
    Τα ερωτήματα που μας θέτει οι ταινία πολλά, οι απαντήσεις όμως;

    Ο δημιουργός Joe Miale είναι προφανές ότι αγαπάει ιδιαίτερα το είδος και έχει “δανειστεί” στοιχεία από πολλές ταινίες, όπως Monsters, Battle: Los Angeles, District 9, μέχρι και Independence Day, ώστε να στήσει τη δική του “πρωτότυπη” ιστορία, με τη διαδικασία συρραφής να είναι αρκετά προσεγμένη ώστε τα συστατικά να ταιριάξουν μεταξύ τους και το αποτέλεσμα, να μην είναι μεν ιδιαίτερα original αλλά να παρουσιάζει ένα αξιοπρεπέστατο και αρκετά πλούσιο μικροσύμπαν.

    Παρότι δε λείπουν κάποια plot holes, αυτά είναι πταίσματα μπροστά στο μεγάλο αμάρτημα της ταινίας που δεν είναι άλλο από τους διαλόγους, τους τόσο ερασιτεχνικά γραμμένους διαλόγους, που κάνουν τους νεκρούς χρόνους (και όχι μόνο) της ταινίας κυριολεκτικά ανυπόφορους.

    Και μιας και αναφέρθηκα σε αυτούς, θα πρέπει να αναγνωρίσω ότι το Revolt κρατάει αρκετά καλό ρυθμό. 
    Μπορεί ο δημιουργός να μην έχει εξαιρετικά μεγάλη φαντασία στα εμπόδια που βάζει στο δρόμο των πρωταγωνιστών, όμως η περιοδικότητα και η έντασή τους είναι ικανοποιητική. 


    Επίσης στα θετικά πρέπει να συνυπολογιστεί και ο τρόπος που -ψιχουλάκι ψιχουλάκι- μας δίνονται οι πληροφορίες για τον κόσμο και το τι συμβαίνει. 
    Εδώ πρέπει να προειδοποιήσω ότι, καλώς ή κακώς, οι προσδοκίες του κυρίου Miale για τη ταινία του ήταν ιδιαιτέρως υψηλές γιατί επέλεξε να μην απαντήσει σε πολλά από τα βασικότερα ερωτήματα, αφήνοντας το μυστήριο για ένα πιθανό sequel.

    Το μεγάλο δέλεαρ για κάποιον που δε γνωρίζει το παραμικρό για τη ταινία είναι σίγουρα οι πρωταγωνιστές της, ο εξαιρετικός Lee Pace που γνωρίσαμε πριν καμιά δεκαετία στο The Fall και τα τελευταία χρόνια έχει πάρει τα πάνω του με συμμετοχές στα The Hobbit, Guardians of the Galaxy και τη σειρά Halt and Catch Fire, και την Bérénice Marlohe που είδαμε στο Skyfall
    Δυστυχώς το προαναφερθέν κακό σενάριο αφήνει και τους δύο ανίκανους να δώσουν ότι μπορούν στις ερμηνείες τους που με το ζόρι κρίνονται ως κααααλούτσικες.

    Μια sci-fi action ταινία όμως απαιτεί και δύο ακόμα στοιχεία, εντυπωσιακά εφέ και χορταστική δράση. 
    Οι θεατές θα πρέπει να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι πρόκειται για μία παραγωγή πολύ χαμηλού κόστους, άρα όσοι περιμένατε να δείτε ένα υπερθέαμα καλύτερα να ψάξετε αλλού. 

    Ωστόσο η ικανότητα του Miale πίσω από τη κάμερα είναι αξιοθαύμαστη, αφού με εύκολα τρικς κρύβει την αδυναμία παρουσίασης πανάκριβων σκηνών, με εφέ που επαναλαμβάνονται μεν αλλά έχουν εντυπωσιακό αποτέλεσμα και πλάνα που καταφέρνουν να επιδείξουν τα καλοφτιαγμένα εξωγήινα πλάσματα αλλά ταυτόχρονα να κρύψουν το κακό τους animation.

    Εν τέλει το Revolt είναι μια ταινία…όπως τη δει κανείς. 
    Για μικρό sci-fi είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητικό αφού η πλοκή που έχει στήσει στο πρωτότυπο μικροσύμπαν του (το οποίο όμως δεν αναπτύσσεται καθόλου) είναι πολύ ενδιαφέρουσα και κάνει το θεατή να θέλει να δει τη συνέχεια. 
    Από την άλλη, αν το δεις τελείως κυνικά και αντικειμενικά, είναι ένα φτηνό sci-fi που μοιάζει με το τέρας του Φρανκεστάιν από της πολλές συραμμένες ιδέες που έχει ξεπατικώσει από μεγαλύτερες ταινίες του είδους, με άθλιο σενάριο, μέτρια εφέ, πολλά plot holes και σκηνοθετικές ευκολίες, μέτριες ερμηνείες και πολλά ερωτήματα που μένουν αναπάντητα.

    Αν θέλετε να δείτε το νέο Independence Day (αν και είναι σίγουρα καλύτερο από το Resurgence) μείνετε μακριά, αν όμως δε σας πειράζει να μειώσετε κάπως τις προσδοκίες σας για να δείτε τη δημιουργία ενός νέου, αναμφισβήτητα ταλαντούχου σκηνοθέτη, ρίξτε του μια ματιά και δε θα χάσετε.


    Αλέξανδρος Κυριαζής.


    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: Revolt (2017) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top