• Latest News

    Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

    Review: Η Γεύση της Εκδίκησης - Dead Man Down


     
    Γράφει ο Γιώργος Καραμάνος.

    Θυμάμαι όταν ήμουν ακόμα μικρό παιδί που το Magic Tv τότε, είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα προβολής Αμερικάνικου wrestling από την εταιρία WWE. 

    Περιττό να πω πως ό,τι βλέπαμε στην τηλεόραση την επόμενη μέρα είχε διαδραματιστεί στο σχολείο με καταστροφικές συνέπειες. 
    Ματωμένες μύτες, διαστρέμματα και τα σχετικά.

    Τελοσπάντων, η εν λόγω εταιρία μέσα σε μια δεκαετία κατάφερε να γίνει κολοσσός στο τομέα του Entertainment και να κάνει αστρονομικά νούμερα στην Αμερικανική τηλεόραση. 

    Με σταθερό ρυθμό απέκτησε τα δικά της στούντιο και φυσικά το επόμενο βήμα ήταν να προχωρήσει στον τομέα του κινηματογράφου.



    Έτσι σήμερα, αφού έχει βγάλει αρκετές δευτεροκλασάτες ταινιούλες straight-to-dvd, μας συστήνεται με το πρώτο της μεγάλο εγχείρημα. 
    Μια περιπέτεια με ηθοποιούς πρώτης γραμμής, το Dead Man Down.

    Ο Collin Farrell (Seven Psychopaths) υποδύεται τον Victor έναν βίαιο γκάνγκστερ που ανήκει στην Αλβανική μαφία. 

    Όταν το αφεντικό του, ο Alphonse (Terrence Howard, Red Tails), δέχεται κάποια απειλητικά μηνύματα, τότε τα πράγματα περιπλέκονται. 
    Η εμπιστοσύνη μέσα στην ίδια την οργάνωση χάνεται και ένας επικείμενος πόλεμος φαίνεται να ξεκινά.

    Παράλληλα, ένας περίεργος έρωτας έρχεται στην ζωή του Victor αφού η παραμορφωμένη γειτόνισσα του, Beatrice (Noomi Rapace, Passion), δέχεται να βγει μαζί του και να μπλεχτεί στα παιχνίδια του υποκόσμου.

    Αυτό που όμως κανείς από τους υπόλοιπους χαρακτήρες δεν γνωρίζει, είναι πως ο Victor δεν είναι ένας ακόμα γκάνγκστερ, αλλά ένας άνθρωπος που αναζητά την εκδίκηση. 

    Είναι το ίδιο άτομο που πριν από καιρό έχασε την γυναίκα και την κόρη του από την ίδια μαφία στην οποία τώρα είναι μέλος. 


    Σκοπός του είναι να εξοντώσει τον Alphonse και να εκτελέσει στην εντέλεια το σχέδιο του. 
    Κάθε του κίνηση είναι υπολογισμένη με ακρίβεια και η εκδίκηση είναι το μόνο πράγμα που έχει σημασία για αυτόν.

    Το πρόβλημα με το Dead Man Down δεν είναι μόνο το κλισέ σενάριο αλλά και το γεγονός ότι έχουμε παρακολουθήσει ακόμα και στον mainstream Αμερικανικό κινηματογράφο, άφθονες εξαιρετικές ταινίες εκδίκησης. 

    Δεν θα φτάσω σε ακραίες περιπτώσεις όπως το εμβληματικό Old-Boy (που είναι άλλης σχόλης, φιλοσοφίας και χώρας προέλευσης) αλλά θα σας θυμίσω τον Νομοταγή Πολίτη.

    Σε μερικά σημεία το σενάριο δείχνει να έχει κάποιο ενδιαφέρον, όπως στην σχέση ανάμεσα στο Victor και την χαρακωμένη Beatrice (που και αυτή έχει τους δικούς της απώτερους σκοπούς), ωστόσο τίποτα δεν μετουσιώνεται σε πραγματική πλοκή.

    Όταν μάλιστα αυτό συνδυάζεται με τον αργό ρυθμό που έχει το Dead Man Down μολονότι είναι ταινία δράσης, τότε το όλο εγχείρημα δείχνει κάπως δυσοίωνο.

    Ωστόσο, αυτό που με απογοήτευσε περισσότερο δεν ήταν η δουλειά του Kurt Wimmer στο σενάριο, όσο η σκηνοθεσία του κατά τ'άλλα συμπαθή σκηνοθέτη Niels Arden Oplev,  του ανθρώπου που βρισκόταν πίσω από την Σουηδική κινηματογραφική μεταφορά του Κοριτσιού με το Τατουάζ.

    Στην συγκεκριμένη ταινία όχι μόνο ακολουθεί την περπατημένη οδό, αλλά στερείται και κάθε προσωπικής άποψης. 
    Δίχως υπερβολή, η δουλειά του μοιάζει παρόμοια με ενός σκηνοθέτη videoclip για λογαριασμό του MTV

    Μετριότατες και λιγοστές σκηνές δράσης και επιφανειακοί διάλογοι, μεγάλες παύσεις στο τομέα της εξέλιξης και καμία προσπάθεια σύνδεσης των ηρώων με τον θεατή.

    Οι ερμηνείες και αυτές διχάζουν, αφού από την μια έχουμε έμπειρους ηθοποιούς σε πρωταγωνιστικούς ρόλους και από την άλλη έναν παλαιστή που έχωσαν στην ταινία μόνο και μόνο για να τον διαφημίσουν.


    Ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε η συμμέτοχη του Terrence Howard ακόμα και στον επιφανειακό ρόλο που του είχαν προσφέρει. 

    Επίσης, η Noomi Rapace είναι και αυτή άκρως ικανοποιητική δίνοντας ένα κύρος στην ταινία με την ερμηνεία της, ενώ οι ερμηνείες τον Dominic Cooper (Abraham Lincoln: Vampire Hunter) και Isabbele Huppert (Amour) είναι σχετικά αδιάφορες.

    Για το τέλος άφησα τον Colin Farrell
    Ένα περίεργο δείγμα ηθοποιού που το σημαντικότερο κατόρθωμα του είναι πως σε όσες πατάτες και να παίξει, θα καταφέρνει να διατηρεί το status του Χολιγουντιανού σταρ. 

    Φυσικά, το Dead Man Down είναι μια ακόμα άσχημη επιλογή, ωστόσο δεν μπορώ να υποστηρίξω ότι έπαιξε άσχημα. 
    Ή τουλάχιστον χειρότερα από ότι ο Tom Cruise στις δικές του περιπέτειες. 

    Ήταν ένας μέτριος πρωταγωνιστής σε μια μέτρια ταινία. 
    Ούτε ιδιαίτερα συναισθηματικός, ούτε εξωφρενικά απαράδεκτος, παρέδωσε τον ρόλο του σαν επαγγελματίας χωρίς να «επηρεαστεί» από την ταινία ιδιαίτερα.

    Συμπερασματικά, περιπέτειες σαν το Dead Man Down οφείλουν να ποντάρουν στην καταιγιστική δράση που προσφέρουν, μπας και εντυπωσιάσουν, αφού σε άλλα επίπεδα είναι αρκετά υποδεέστερες συνήθως. 

    Το συγκεκριμένο φιλμ, ούτε αυτό δεν κατάφερε. 
    Με αργό ρυθμό και λιγοστές σκηνές δράσης, είναι μια πολύ light περιπέτεια.
    Μάλιστα, δεν καταφέρνει καν να πλησιάσει ταινίες του είδους της. 

    Όσο για την εταιρεία παράγωγης, άλλο πράγμα η διασκέδαση Αμερικάνων τηλεθεατών και άλλο πράγμα ο κινηματογραφικός κόσμος. 
    Μην τα μπερδεύουμε αυτά.

    Στις αίθουσες από 4 Απριλίου

     
    Dead Man Down trailer από FilmBoy-gr
    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Review: Η Γεύση της Εκδίκησης - Dead Man Down Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top