• Latest News

    Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

    Review: Η Παράξενη Ζωή του Τίμοθυ Γκριν - The Odd Life Of Timothy Green



    Γράφει ο Γιώργος Καραμάνος.

    Αν μπορούσα να χαρακτηρίσω με τρεις λέξεις την Walt Disney Pictures, θα έλεγα πως είναι η βασίλισσα των μεγαλόπρεπων παραμυθιών. 

    Αυτό που έχει καταφέρει είναι πραγματικά μοναδικό. 

    Παίρνει παιδικές ιστορίες και τις μετατρέπει σε ένα ολόκληρο σύμπαν φαντασίας, που δεν χωράει μόνο τους μικρούς της φίλους, αλλά και ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας.

    Ίσως αυτή η άποψη μου να με οδήγησε και στην μεγάλη απογοήτευση που ένιωσα με το The Odd Life Of Timothy Green, μια ιστορία που κατά την γνώμη μου δεν έπρεπε καν να φτάσει στην μεγάλη οθόνη...



    Η Cindy (Jennifer Garner, Arthur) και ο Jim Green (Joel Edgerton, The Thing) είναι ένα τρελά ερωτευμένο ζευγάρι. 

    Το μόνο που τους λείπει για να ολοκληρωθεί η ευτυχία τους, είναι ένα παιδί. 
    Ένα παιδί το οποίο ονειρεύονται και φαντάζονται καθημερινά, χωρίς όμως ποτέ να τους έρχεται.

    Έτσι, εμείς συναντούμε το ζευγάρι σε ένα γραφείο, κατά την διάρκεια μιας συνέντευξης για υιοθεσία. 

    Εκεί λοιπόν, η κοινωνική λειτουργός αρχίζει να τους κάνει ερωτήσεις και εκείνοι της αφηγούνται την ιστορία τους προσπαθώντας να την πείσουν πως είναι κατάλληλοι γονείς.

    Και ποια είναι η ιστορία τους; 
    Πως μια μέρα έγραψαν σε ένα χαρτί πώς εύχονταν να είναι το παιδί τους και μετά το έβαλαν σε ένα μπαούλο και το έθαψαν στον κήπο τους.

    Μια μαγική καταιγίδα χτύπησε μόνο το δικό τους σπίτι, και μέσα από τον κήπο τους αναδύθηκε ο "σπόρος" των ευχών τους. 
    Δηλαδή, το τέλειο παιδί για αυτούς.

    Αν και αρχικά δεν μπορούν να εξηγήσουν τι συνέβη, αποδέχονται την κατάσταση και υιοθετούν το παιδί αυτό.

    Ο Timothy (CJ Adams) είναι ένα πολύ γλυκό αγόρι, υπερβολικά έξυπνο και αθώο για την ηλικία του. 

    Όσο ο καιρός περνά, οι δυο γονείς αρχίζουν να τον αγαπούν πραγματικά, παρόλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν με το να εξηγήσουν την εμφάνιση του στον κοινωνικό τους περίγυρο.

    Κάπως έτσι μας παρουσιάζεται η ιστορία, και κάπως έτσι μαθαίνουμε για την περίεργη ζωή του αγοριού με τα φύλλα στα πόδια του.

    Και αν εξαιρέσεις αυτή την συμπαθητική βασική ιδέα, αμέσως ξεκινάνε τα προβλήματα. 
    Και επιτρέψτε μου να το ξεκαθαρίσω, τόσο η ιστορία, όσο και οι χαρακτήρες δεν είναι φτιαγμένοι μονάχα για παιδιά - αλλά ακόμα και να ήταν έτσι, αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία.

    Η ιστορία, όχι μόνο είναι προβλέψιμη, αλλά αν το παιδί σας έχει δει έστω και ένα παιδικό σήριαλ στη ζωή του, αμέσως θα καταλάβει τι γίνεται στην συνέχεια.
    Επίσης, τόσο οι γονείς όσο και το παιδάκι είναι τόσο ενοχλητικά τέλειοι που σου δημιουργούν εκνευρισμό.

    Όλοι αγαπούν πάρα πολύ ο ένας τον άλλο και ζουν τόσο αρμόνικα που όλο το πράγμα καταντά βασανιστικό. 

    Κατανοώ τις ιδέες και τα μηνύματα που προσπαθεί να περάσει η Disney, όμως εδώ το πράγμα ξέφυγε. 

    Ο Ahmet Zappa (ναι καλά καταλάβατε, ο γιός του Frank Zappa) δημιούργησε μια ιστορία που πρακτικά δεν έχει πλοκή. 

    Η ιστορία απλά αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο ο μικρός Timothy επηρέασε τους τέλειους γονείς του στο να γίνουν ακόμα πιο τέλειοι και ας έχουν να αντιμετωπίσουν τον αντιπαθητικό παππού, ή την ενοχλητική κουνιάδα.

    Αλλά και η σκηνοθεσία του Peter Hedges δεν πάει πίσω. 
    Και αυτή ακολουθεί την ίδια καθοδική πορεία με το σενάριο.

    Χωρίς να έχει γεγονότα πάνω στα οποία να βασιστεί για να κτίσει μια ατμόσφαιρα, το μόνο που καταφέρνει σκηνοθετικά είναι να κάνει το αγόρι να δείχνει ξεχωριστό μπροστά στα άλλα παιδιά της ηλικίας τους.

    Και μιας και αναφέρθηκα στον μικρό πρωταγωνιστή, αυτό που μπορώ να εκφράσω για τον CJ Adams είναι αδιαφορία. 
    Έχουμε δει πολύ πιο ταλαντούχους ηθοποιούς-παιδιά σε πολύ πιο αξιόλογους ρόλους. 

    Ακόμα μεγαλύτερη απογοήτευση αποτέλεσε η Jennifer Garner στον ρόλο της θλιμμένης μητέρας. 
    Τόσο υπερβολική που ήθελες να γελάσεις, τόσο έντονη στις κινήσεις της που σου θύμιζε ηθοποιό αρχαίας τραγωδίας.

    Ίσως η μόνη ευχάριστη εξαίρεση που συνάντησα στην ταινία ήταν ο Joel Edgerton που επέλεξε μια πιο σοβαρή και ρεαλιστική ερμηνευτική πορεία. 

    Τέλος, συμπαθητική ήταν και η παρουσία της Dianne West (Darling Companion) στον ρόλο της αυταρχικής διευθύντριας.

    Όπως είπα και πιο πάνω, το ότι μια ταινία απευθύνεται σε παιδιά δεν αποτελεί δικαιολογία για το κακό της αποτέλεσμα. 

    Το The Odd Life Of Timothy Green θα το χαρακτήριζα ως ένα αδιάφορο παραμύθι που δεν θα μπορέσει να ικανοποιήσει το παιδικό του κοινό. 

    Δεν επηρεάζεται καθόλου από την μαγεία στην οποία μας έχουν συνηθίσει οι περισσότερες ταινίες των στούντιο του Walt Disney και αποτελεί την εξαίρεση στο κανόνα. 


    Το μόνο που μπορώ να ευχηθώ στους γονείς που θα πάνε να την παρακολουθήσουν είναι το έξης: Καλή δύναμη.

    Στις ελληνικές αίθουσες από 25 Οκτωβρίου.


     

    The Odd Life of Timothy Green trailer από FilmBoy-gr
    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Review: Η Παράξενη Ζωή του Τίμοθυ Γκριν - The Odd Life Of Timothy Green Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top