• Latest News

    Κυριακή, 24 Μαρτίου 2019

    Κριτική: Τα δύο πρόσωπα του νόμου - Dragged Across Concrete (2018)



    Ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συνθέτης Steven Craig Zahler των ταινιών ‘Bone Tomahawk’ (2015) και ‘Brawl In Cell Block 99’ (2017) επιστρέφει με ένα νέο-νουάρ θρίλερ δράσης έχοντας ένα πολύ καλό καστ μεταξύ των οποίων είναι οι Mel Gibson, Vince Vaughn, Tory Kittles, Jennifer Carpenter, Michael Jai White, Don Johnson, Thomas Kretschmann και Udo Kier
    Τον τελευταίο καιρό σπάνια συναντούμε τέτοιου είδους ταινία να έχει διάρκεια μεγαλύτερη από δυόμισι ώρες αλλά κράτησε παράδοξα αμείωτο το ενδιαφέρον μας.

    Ένας βετεράνος αστυνομικός και ο νεότερος συνεργάτης του μετά από μία επιχείρηση της αστυνομίας σε ένα διαμέρισμα τίθενται σε διαθεσιμότητα εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης βίας που ασκούν στον άντρα που συλλαμβάνουν εκεί. 
    Τις πράξεις τους κατέγραψε κρυφά ένας άγνωστος σε διπλανό διαμέρισμα και τα νέα έχουν ήδη απλωθεί στην τηλεόραση. 

    Έτσι, οι αστυνομικοί Ridgeman και Lurasetti μην έχοντας κάτι καλύτερο ως επιλογή, μαθαίνουν μέσα από τις άκρες που έχουν για μια ληστεία σε τράπεζα που θα γίνει σύντομα και αποφασίζουν από κοινού να μοιραστούν τις ράβδους χρυσού. 
    Όμως εκείνοι που σχεδιάζουν τη ληστεία δεν είναι τυχαίοι και οι δύο αστυνομικοί θα ρισκάρουν τις ζωές τους για να πάρουν αυτό που επιθυμούν με οποιοδήποτε κόστος μέχρι να επιστρέψουν στην ενεργό δράση.


    Με κυριολεκτικά αργούς ρυθμούς, η ταινία ξετυλίγεται σαν ένα σκοτεινό δίκτυο διεφθαρμένων ανθρώπων που τρέφονται από το έγκλημα καθώς αποδεικνύεται και η άμεση λύση σωτηρίας για τους δύο αστυνομικούς. 
    Η σκηνοθεσία του Zahler είναι απόλυτα ακριβής, εκτελεί πιστά όλες τις λεπτομέρειες του σεναρίου του και οι Mel Gibson (Daddy's Home 2) και Vince Vaughn (Brawl In Cell Block 99) είναι πραγματικά πολύ καλοί και ταιριάζουν ως συνεργάτες. 

    Οι υπόλοιποι ρόλοι έχουν επίσης ένα ενδιαφέρον. 
    Αυτό που επίσης λειτουργεί άψογα στην ταινία είναι η δραματουργία της. 
    Η σκιαγράφηση των ηρώων του έργου έχουν δουλευτεί πολύ καλά και αυτό φαίνεται και από τις ερμηνείες τους. 
    Αν και το τέλος μοιάζει προβλέψιμο, δεν θα ενοχλήσει τον θεατή γιατί ούτως ή άλλως έχει προσφέρει το θέαμα της η ταινία.

    Υπερβολική χρήση της βίας δεν κάνουν μόνο οι δύο αστυνομικοί της ταινίας αλλά και οι δημιουργοί της. 
    Παραέγινε μπορούμε να πούμε. 
    Μπορείς να πεις τα πράγματα και με λιγότερη βία επί της οθόνης. 
    Η ταινία κάτι καινούριο δεν έχει να προσφέρει, απλώς είναι πετυχημένη σε αυτό που κάνει. 

    Η ταινία έρχεται να επαληθεύσει πως ο άνθρωπος είναι άπληστο ον και δυσκολεύεται να έχει εμπιστοσύνη όταν καραδοκεί ο δόλος του πλούτου και του χρήματος. 
    Το έγκλημα είναι επόμενο αυτών και νικητής είναι αυτός που θα καταφέρει να επιβιώσει.

    Στους κινηματογράφους από 21 Μαρτίου.


    Πάνος Μουζάκης.


    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: Τα δύο πρόσωπα του νόμου - Dragged Across Concrete (2018) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top