• Latest News

    Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

    Κριτική: Εγώ, η Όλγα – Ja, Olga Hepnarova (I, Olga)




    Μπορεί τα επίσημα διαγωνιστικά να είναι εκείνα που βγάζουν τις μεγάλες ταινίες (και τις μεγάλες απογοητεύσεις αντίστοιχα) στα φεστιβάλ, όμως τα παράλληλα προγράμματα όπως το Un Certain Regard ή το Orizzonti είναι εκείνα που μας παρουσιάζουν αυτό το διαφορετικό που ψάχνει κάθε χρόνο ο σινεφίλ. 
    Στο αντίστοιχο πρόγραμμα Panorama του 66ου φεστιβάλ Βερολίνου έκανε παγκόσμια πρεμιέρα και μάλιστα ως ταινία έναρξης το κοινωνικό δράμα Ja, Olga Hepnarova, που έφτασε στις ελληνικές αίθουσες.

    Η ταινία διηγείται την αληθινή ιστορία της Olga, μιας νεαρής κοπέλας που μεγαλώνει σε μια μεσοαστική οικογένεια της Πράγας τη δεκαετία του ’60. 
    Είναι ένα κορίτσι με εμφανή ψυχολογικά προβλήματα, απροσάρμοστο, παραγκωνισμένο από την οικογένειά της. 

    Μόνιμο θύμα bullying, μόλις στα 13 της κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, και μπαίνει σε ψυχιατρικό ίδρυμα. 
    Η αδιαφορία που της δείχνει η κοινωνία γίνεται σιγά σιγά αμφίδρομη. 
    Όσο μεγαλώνει, προσπαθεί να κάνει ερωτικές σχέσεις, κυρίως με το ίδιο φύλο, όμως η ιδιαίτερη συμπεριφορά της οδηγεί σε απογοητεύσεις που για οποιονδήποτε άλλον θα ήταν απλά στενάχωρες, όμως την διαταραγμένη Όλγα την οδηγούν στα άκρα. 
    Απομονώνεται και αποφασίζει να εκδικηθεί την κοινωνία, παίρνοντας το φορτηγό της και πέφτοντας σε μία στάση του τραμ στο κέντρο της πόλης!

    Η ταινία των πρωτοεμφανιζόμενων Petr Kazda & Tomás Weinreb είναι κάθε άλλο παρά εύπεπτη. 
    Είναι μια αυστηρή αλλά προσεκτική και εις βάθος σπουδή πάνω στην ταραγμένη ψυχολογική κατάσταση μιας νεαρής ασταθούς κοπέλας, και στο πως η αδιάφορη κοινωνία την οδηγεί σε αυτή την αποτρόπαια πράξη. 
    Παίρνοντας το χρόνο της, η ταινία φροντίζει να ολοκληρώσει κομμάτι-κομμάτι  το παζλ της διαταραγμένης της προσωπικότητας, με μοναδική έλλειψη εκείνη της πρόωρης παιδικής της ηλικίας.



    Τεχνικά το Ja, Olga Hepnarova είναι απλά καταπληκτικό. 
    Το σκηνοθετικό δίδυμο πιάνει το θεατή από το λαιμό και τον βουτάει στον αρρωστημένο μικρόκοσμο της Όλγας, με την εξαιρετικά σκληρής ομορφιάς ασπρόμαυρη φωτογραφία, τα τολμηρά κάδρα, και τη πλήρη απουσία μουσικής να συνθέτουν έναν αποπνικτικά γοητευτικό κινηματογραφικό καμβά.

    Αυτός ο καμβάς όμως δεν θα ήταν ολοκληρωμένος χωρίς τις ερμηνείες των ηθοποιών, με την Πολωνή Michalina Olszanska, που οι φίλοι της φαντασίας γνώρισαν προ λίγων ετών μέσα από το Sundanc-ικό The Lure, να δίνει κάνει καταπληκτική δουλειά δίνοντας ζωή σε μια άρρωστη, σε μια ταλαιπωρημένη κοπέλα, αλλά και σε μια δολοφόνο. 
    Η εσωτερικότητα και η σωματικότητα της ερμηνείας της, φυσικά δεν πέρασε απαρατήρητη, κερδίζοντας πολλά βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ αλλά και το μεγάλο βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας από την Τσέχικη Ακαδημία Κινηματογράφου.

    Το Ja, Olga Hepnarova θα ενθουσιάσει τους απαιτητικούς και υπομονετικούς θεατές, προσφέροντάς τους ένα συνταρακτικό ψυχολογικό κοινωνικό δράμα.

    Στους κινηματογράφους από 24 Ιανουαρίου.



    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: Εγώ, η Όλγα – Ja, Olga Hepnarova (I, Olga) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top