Γράφει ο Κώστας Τσώκος.
Όπου να'ναι το Immortals καταφτάνει στις αίθουσες, κάτι που αναμέναμε με περισσή λαχτάρα.
Άλλωστε πάντα λατρεύαμε ό,τι κυκλοφορεί και έχει σχέση με Ελλάδα, την ιστορία της και ιδιαίτερα την μυθολογία της.
Λατρεύαμε όμως και να μισούμε τις αμερικανοποιημένες εκδοχές που είδαμε τα τελευταία χρόνια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα;
Oυρές στα σινεμά για Τροία, 300, Clash of The Titans και επί ώρες μετά να πέφτει κράξιμο για ανακρίβειες, ηθοποιούς/poster boys ή παλεστές του κατς και γενικότερες συγκρίσεις με σειρές τύπου Ηρακλής (Hercules: The Legendary Journeys).
Τι μπορείτε λοιπόν να περιμένετε από τους Αθάνατους;
Ουσιαστικά αποτελεί μια μίξη από τον μύθο του Θησέα και του Μινώταυρου με ολίγη από Τιτανομαχία και είναι απλά μια ακόμα εκδοχή της μυθολογίας, ελαφρώς βασισμένη σε αυτήν.
Ο Θησέας (Henry Cavill, Whatever Works) είναι ένας γενναίος χωρικός, μεγάλωσε όμως σαν το μπάσταρδο παιδί μιας γυναίκας που βιάστηκε.
Έχοντας ζήσει την κατακραυγή της κοινωνίας, θα τον αναλάβει από μικρό ένας σοφός γέρος (John Hurt, Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2) και θα τον εκπαιδεύσει.
Ο γέρος είναι ουσιαστικά ο Δίας (Luke Evans, The Three Musketeers) μεταμφιεσμένος και σκοπός του ήταν να προετοιμάσει τον νεαρό για τον πόλεμο που επίκειται εδώ και χρόνια.
Έναν πόλεμο που θα ξεκινήσει ο βασιλιάς Υπερίωνας (Mickey Rourke, Passion Play) έχοντας χάσει την πίστη στους θεούς που άφησαν την οικογένεια του να καταστραφεί.
Γι'αυτό και ψάχνει ένα μυστικό θεϊκό όπλο που θα απελευθερώσει τους Τιτάνες και θα ξαναρχίσει τον αρχέγονο πόλεμο τους με τους θεούς.
Και φυσικά κανείς δε το θέλει αυτό, μιας και θα σπείρει τον κακό χαμό στην ανθρωπότητα.
Ο Θησέας λοιπόν με τον Δία να ασκεί βέτο στους θεούς και να μην ανακατεύονται, θα προσπαθήσει να αποτρέψει αυτό έχοντας μεταξύ άλλων βοήθεια απ΄την μάντισσα Φαίδρα (Freida Pinto, The Rise of the Planet of the Apes) και τον ατρόμητο Σταύρο (Stephen Dorff, Somewhere).
Αρχικά να τονίσουμε ότι είναι ανακατεμένοι οι παραγωγοί των 300, οπότε αν και δεν βασίζεται η ταινία σε κόμικ, έχουμε πάλι μια παρόμοια αισθητική, δηλαδή μια εκμοντερνισμένη εκδοχή σε αρχαίο περιβάλλον με αρκετές, στην περίπτωση αυτή, στυλιστικές ελευθερίες.
Ο σκηνοθέτης Tarsem Singh του The Cell (2001) και του The Fall (2006) το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να δείτε, έχει χειριστεί ολ'αυτά με αξιοθαύμαστη καλλιτεχνική επιμέλεια, επιδεικνύοντας έναν δικό του μοναδικό καμβά βασισμένο σε ανατολίτικα στοιχεία, αφηρημένη τέχνη και λίγο σε πίνακες της Αναγέννησης.
Φωτεινά παραδείγματα η απεικόνιση του πολέμου Θεών-Τιτάνων και κάποιες σκηνές που βλέπεις το αίμα να πέφτει και να στέκεται στους τοίχους σαν έργα αφηρημένης τέχνης, όπου κάποιος πέταξε τον κουβά με τη μπογιά και συ άντε βγάλε συμπεράσματα!
Τα κοστούμια και τα όπλα είναι στην αισθητική και διάθεση του καθενός το πώς θα φανούν.
Αρχικά μπορεί να ξενίσει έως και να ενοχλήσει (άκουσα κάτι χάχανα στην αίθουσα!) ότι πολλά κοστούμια φέρνουν σε ...θαλασσινά ή έντομα.
Τρανταχτά παραδείγματα αυτά των Υπερίωνα που θυμίζει δαγκάνα καβουρο-αστακού, του Ποσειδώνα που μοιάζει σαν να προσγειώθηκε στην κεφάλα του ένα αλογάκι της Παναγίας και ενός ακόμη θεού που το κράνος του τον έκανε να μοιάζει με απόγονο των Sex Pistols.
H επιρροή απ'τους 300 πέρα απ'τα slow motion (τα οποία ευτυχώς εδώ είναι κάπως λιγότερα) φαίνεται και σε ρούχα, τα οποία παραπέμπουν στην ανατολίτικη κουλτούρα που είχαν ...πρόπερσι οι Πέρσες των 300, όπως οι κελεμπίες των μαντισσών και φαίνεται λίγο ξεκάρφωτο, μιας και εδώ έχουμε μυθολογία και δεν μου φάνηκε να ταιριάζουν καθόλου.
Τα όπλα ποικίλουν από τις κλασικές ασπίδες, σπαθιά και δόρια για τους ανθρώπους ενώ οι θεοί κατέχουν πιο ογκώδη όπως σφυριά και αλυσίδες, τα οποία μάλιστα (όπως και οι στολές τους) είναι ταιριαστά υπερφωτισμένα για να τονίζουν την θεϊκή προέλευση αυτών που τα κατέχουν.
Η φωτογραφία είναι σκοτεινή με πύργους και βράχια που μοιάζουν σαν ζωντανές ζωγραφιές και η κάμερα να κινείται είτε zoom in είτε zoom out, υπερτονίζοντας την επιβλητικότητα τους.
Ο συνθέτης Trevor Morris, αν και έχει διατελέσει βοηθός του Hans Zimmer δεν πρόσεξα κάτι ιδιαίτερο στο μουσικό score του.
Σίγουρα όμως κάνει σωστά τη δουλειά του συμβαδίζοντας με το κλίμα της ταινίας μιας και ξεκινάει υποτονικά, ενισχύοντας την αρχική απαισιόδοξη όψη και όσο τα σκηνικά γίνονται επικότερα, το μετατρέπει σε πιο συμφωνικό.
Δεν συγκρατείς κάποιο μουσικό θέμα αλλά αξιοπρόσεκτη είναι η σκηνή που ο Θησέας τονώνει το ηθικό των πολεμιστών του, με τη μουσική να απαντάει κατά κάποιο τρόπο στην ομοβροντία των ασπίδων, σφυροκοπώντας και συμπληρώνοντας με τον τρόπο της την επική ανάταση.
Όσο για τη δράση;
Υπάρχουν σκηνές καρμπόν με αυτές των 300.
Θα δούμε στριφογυριστά πλάνα με slow motion, αίμα καλογυαλισμένο και κόμικ αισθητικής να ρέει άφθονο σαν αμβροσία ενώ ανακατεύονται οι πάντες, θεοί και άνθρωποι, και οι σεκάνς είναι ανάμεσα σε γρήγορο μοντάζ και slow motion.
Nαι μεν κάποια χτυπήματα δεν προλαβαίνεις να τα δεις αλλά σε άλλες σκηνές βλέπεις τα δόρια να χτυπάνε, χωρίς να εξαντλείται στο έπακρο η αργή κίνηση.
Πιο πολύ θα πορωθείτε πάντως με τους θεούς, όπου θα υπάρξει και πολύ σπλάτερ.
Λόγω αυτού, το slow motion φαντάζει εδώ πιο αποτελεσματικό.
Η δράση θα μπορούσε πάντως να είναι και επικότερη, με τους Τιτάνες να παίζουν μεγάλο ρόλο σε αυτό καθώς η εμφάνιση τους θα σας ξενερώσει.
Όσο για το 3D μην δώσετε λεφτά guys γιατί δεν κούραζε το μάτι όπως στο Clash of The Titans, αλλά ήταν εξίσου σκοτεινό και ανούσιο.
Σε κάποια φάση έβγαλα τα γυαλιά και δεν υπήρχε καν να φανταστείτε η χαρακτηριστική θολούρα στην εικόνα!
Το βασικό πρόβλημα λοιπόν είναι το σενάριο και οι ρόλοι.
Κορώνες υπάρχουν αλλά αυτές είναι ευτυχώς μόνο πολεμικές παρά εθνικιστικές.
Μέχρι τη μέση κυλάει περίεργα η ταινία, είναι αρκετά σκοτεινή μεν αλλά λίγο ασυνάρτητη και υπνωτιστική σε ρυθμό, με τη δράση να συμπυκνώνεται όλη προς το τέλος.
Απλά όπως προείπαμε θέλει λίγη υπομονή μέχρι εκεί, μόλις όμως ξεκινήσει θα είστε τσίτα για πολύ ώρα.
Δεν θα μιλήσω για τον μύθο του Θησέα που αναμενόμενα έχει κατακρεουργηθεί, αλλά δεν υπάρχει καμία αίσθηση δοκιμασίας, καμία αναφορά στους βάρβαρους που συνάντησε (Σίνης ο Πιτυοκάμπτης κλπ), ακόμα και ο Μινώταυρος πετάγεται ξέμπαρκα και φαντάζει εντελώς ξεπέτα.
Γενικά είναι μια ακόμα κλασική εκδοχή καλού εναντίον κακου και του ήρωα που πρέπει να ηγηθεί στρατιάς κλπ κλπ.
Το καστ με δίχασε κι αυτό λίγο, με ρόλους καλούς, ρόλους αταίριαστους και άλλους που είχαν και τα δύο μαζί!
O πάντα υπέροχος John Hurt με τη σοφία του, η μάνα του Θησέα (και ας έπαιζε ελάχιστα) και διάφοροι άλλοι προφήτες και στρατιώτες ήταν λίγο ή πολύ ρεαλιστικοί στους ρόλους τους.
Αυτοί που διχάζουν είναι ο Mickey Rourke και κάποιοι θεοί.
Ο πρώτος μπορεί να μοιάζει υποβλητικός, φοβιστερός και σκοτεινός με την βαριά κίνηση και βραχνή φωνή του, αλλά απ΄την άλλη ρε Mickey πάντα χαιρόμαστε να σε ξαναβλέπουμε αλλά σε πόσες ταινίες θα παίξεις τον εαυτό σου;
Θα ταίριαζε εκεί μια ερμηνεία περισσότερο αρχοντική και λιγότερο κοντά σε μεθύστακα και βαρύμαγκα τύπου Whiplash απ'το Iron Man 2.
Ένας βαρύμαγκας που διαθέτει και ο Stephen Dorph ένας ρόλος που υπάρχει έτσι απλά για την αμερικανιά και για να παριστάνει τον πέφτουλα.
Στους θεούς, αν και μισοί ξεχώρισε ο Luke Evans ως Δίας με θεατρικότητα και φλέγμα στο ρόλο του.
Τουλάχιστον όμως αυτόν περίμενα να τον ερμηνεύσει γηραιότερος ηθοποιός και γενικά απεικονίζονται όλοι νεαροί αλλά με πρόσωπα και ερμηνείες που φέρνουν περισσότερο στο κοινό του Twilight, όπως οι Kelan Lutz (Ποσειδώνας) και Isabel Lucas ως Αθηνά.
Σύμφωνα με το Χόλιγουντ πρέπει πάντα τις όμορφες κοπέλες, γήινες ή θεές, να τις υποδύονται με το ζόρι μοντέλα.
Η τελευταία λοιπόν αν και πανέμορφη, φαντάζει εντελώς ξύλινη και μάλλον για ξαδέρφη της Αθηνάς που θα της ταίριαζε καλύτερα ο ρόλος της Αφροδίτης.
Όσο για το δίδυμο Freida Pinto - Henry Cavill, η πρώτη είναι λίγο εκφραστικότερη από την Lucas αλλά και πάλι μοιάζει λίγο ψεύτικη και στημένη, είτε μιλάει είτε ωδύρεται.
Για το τέλος ο πρωταγωνιστής.
Ένας Cavill αρκετά καλός, με έντονη την βρετανική προφορά χωρίς να ενοχλεί ιδιαίτερα και ελάχιστα ξύλινος, με πολλές ανδρείες στιγμές όπου τα βγάζει άνετα πέρα και ναι, θα είναι ο επόμενος Superman!
Αυτό άσχετο αλλά χαιρόμαστε, απλά κοιτάξτε κει να τον ψηλώσετε λίγο!
Γενικά είναι μια υποτονικά μυθολογική και περισσότερο καλλιτεχνική προσέγγιση, ουσιαστικά ένα μεγάλο βίντεοκλιπ καπρίτσιο του σκηνοθέτη.
Χάρη σε αυτό όμως είναι πολύ καλύτερο από b-movie αρπαχτές σαν το Clash Of The Titans.
Γιατί είναι και βαθύτατα επηρεασμένο από τον Καραβάτζιο που πάντα χρησιμοποιούσε πραγματικά μοντέλα για να απεικονίσει αρχαιολογικές και θρησκευτικές μορφές,με περίεργο φωτισμό και χρωματική παλέτα, βγάζοντας έντονο συναίσθημα.
Είναι ο κόσμος που έπλασαν με τους ελληνικής καταγωγής σεναριογράφους, Charlie και Vlas Parlapanides, μακριά από Μινωϊκή και εποχή του Χαλκού.
Και έχει το παράδοξο, ενώ διαρκούσε με το ζόρι 100 λεπτά να φαίνεται μεγαλύτερο σε διάρκεια.
Παρ'όλα αυτά δεν εξερευνά πολύ, ούτε την προϊστορία των Τιτάνων, δίνοντας λίγη μόλις παραπάνω βάση στη σχέση των θεών απ'ότι στο Clash of...
Το περίμενα πιο επικό απ'τα trailer, πάσχει σεναριακά και ερμηνευτικά, απ΄την άλλη όμως η καλλιτεχνική του προσέγγιση είναι πρωτότυπη, τολμηρή και με λίγη υπομονή θα σας ανταμείψει και στο τέλος θα σας παρασύρει.
Όσο για τους Ελληνάρες που χωρίς επιχειρήματα αφορίζουν τέτοιες ταινίες εξ ορισμού ...αν καταφέρουμε ποτέ να ξεφύγουμε απ΄τα έπη τύπου 'Παπαφλέσσας με τα ρόλεξ', τότε θα δικαιούμαστε να μιλάμε.
Μπορεί οι Αμερικάνοι να καταναλώνουν τις ταινίες σαν τα χάμπουργκερ και ειδικά σε αυτό το είδος να βάζουν κυρίως,ηθοποιούς/wrestlers και μοντέλα, αλλά εμείς ούτε τέτοιες παραγωγές μπορούμε να κάνουμε.
Mια καθαρά εικονοκλαστική ταινία λοιπόν, από αυτές που αξίζει όμως να τις δεις έστω και μια φορά.
Άλλωστε πάντα λατρεύαμε ό,τι κυκλοφορεί και έχει σχέση με Ελλάδα, την ιστορία της και ιδιαίτερα την μυθολογία της.
Λατρεύαμε όμως και να μισούμε τις αμερικανοποιημένες εκδοχές που είδαμε τα τελευταία χρόνια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα;
Oυρές στα σινεμά για Τροία, 300, Clash of The Titans και επί ώρες μετά να πέφτει κράξιμο για ανακρίβειες, ηθοποιούς/poster boys ή παλεστές του κατς και γενικότερες συγκρίσεις με σειρές τύπου Ηρακλής (Hercules: The Legendary Journeys).
Τι μπορείτε λοιπόν να περιμένετε από τους Αθάνατους;
Ουσιαστικά αποτελεί μια μίξη από τον μύθο του Θησέα και του Μινώταυρου με ολίγη από Τιτανομαχία και είναι απλά μια ακόμα εκδοχή της μυθολογίας, ελαφρώς βασισμένη σε αυτήν.
Ο Θησέας (Henry Cavill, Whatever Works) είναι ένας γενναίος χωρικός, μεγάλωσε όμως σαν το μπάσταρδο παιδί μιας γυναίκας που βιάστηκε.
Έχοντας ζήσει την κατακραυγή της κοινωνίας, θα τον αναλάβει από μικρό ένας σοφός γέρος (John Hurt, Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2) και θα τον εκπαιδεύσει.
Ο γέρος είναι ουσιαστικά ο Δίας (Luke Evans, The Three Musketeers) μεταμφιεσμένος και σκοπός του ήταν να προετοιμάσει τον νεαρό για τον πόλεμο που επίκειται εδώ και χρόνια.
Έναν πόλεμο που θα ξεκινήσει ο βασιλιάς Υπερίωνας (Mickey Rourke, Passion Play) έχοντας χάσει την πίστη στους θεούς που άφησαν την οικογένεια του να καταστραφεί.
Γι'αυτό και ψάχνει ένα μυστικό θεϊκό όπλο που θα απελευθερώσει τους Τιτάνες και θα ξαναρχίσει τον αρχέγονο πόλεμο τους με τους θεούς.
Και φυσικά κανείς δε το θέλει αυτό, μιας και θα σπείρει τον κακό χαμό στην ανθρωπότητα.
Αρχικά να τονίσουμε ότι είναι ανακατεμένοι οι παραγωγοί των 300, οπότε αν και δεν βασίζεται η ταινία σε κόμικ, έχουμε πάλι μια παρόμοια αισθητική, δηλαδή μια εκμοντερνισμένη εκδοχή σε αρχαίο περιβάλλον με αρκετές, στην περίπτωση αυτή, στυλιστικές ελευθερίες.
Ο σκηνοθέτης Tarsem Singh του The Cell (2001) και του The Fall (2006) το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να δείτε, έχει χειριστεί ολ'αυτά με αξιοθαύμαστη καλλιτεχνική επιμέλεια, επιδεικνύοντας έναν δικό του μοναδικό καμβά βασισμένο σε ανατολίτικα στοιχεία, αφηρημένη τέχνη και λίγο σε πίνακες της Αναγέννησης.
Φωτεινά παραδείγματα η απεικόνιση του πολέμου Θεών-Τιτάνων και κάποιες σκηνές που βλέπεις το αίμα να πέφτει και να στέκεται στους τοίχους σαν έργα αφηρημένης τέχνης, όπου κάποιος πέταξε τον κουβά με τη μπογιά και συ άντε βγάλε συμπεράσματα!
Τα κοστούμια και τα όπλα είναι στην αισθητική και διάθεση του καθενός το πώς θα φανούν.
Αρχικά μπορεί να ξενίσει έως και να ενοχλήσει (άκουσα κάτι χάχανα στην αίθουσα!) ότι πολλά κοστούμια φέρνουν σε ...θαλασσινά ή έντομα.
Τρανταχτά παραδείγματα αυτά των Υπερίωνα που θυμίζει δαγκάνα καβουρο-αστακού, του Ποσειδώνα που μοιάζει σαν να προσγειώθηκε στην κεφάλα του ένα αλογάκι της Παναγίας και ενός ακόμη θεού που το κράνος του τον έκανε να μοιάζει με απόγονο των Sex Pistols.
H επιρροή απ'τους 300 πέρα απ'τα slow motion (τα οποία ευτυχώς εδώ είναι κάπως λιγότερα) φαίνεται και σε ρούχα, τα οποία παραπέμπουν στην ανατολίτικη κουλτούρα που είχαν ...πρόπερσι οι Πέρσες των 300, όπως οι κελεμπίες των μαντισσών και φαίνεται λίγο ξεκάρφωτο, μιας και εδώ έχουμε μυθολογία και δεν μου φάνηκε να ταιριάζουν καθόλου.
Η φωτογραφία είναι σκοτεινή με πύργους και βράχια που μοιάζουν σαν ζωντανές ζωγραφιές και η κάμερα να κινείται είτε zoom in είτε zoom out, υπερτονίζοντας την επιβλητικότητα τους.
Ο συνθέτης Trevor Morris, αν και έχει διατελέσει βοηθός του Hans Zimmer δεν πρόσεξα κάτι ιδιαίτερο στο μουσικό score του.
Σίγουρα όμως κάνει σωστά τη δουλειά του συμβαδίζοντας με το κλίμα της ταινίας μιας και ξεκινάει υποτονικά, ενισχύοντας την αρχική απαισιόδοξη όψη και όσο τα σκηνικά γίνονται επικότερα, το μετατρέπει σε πιο συμφωνικό.
Δεν συγκρατείς κάποιο μουσικό θέμα αλλά αξιοπρόσεκτη είναι η σκηνή που ο Θησέας τονώνει το ηθικό των πολεμιστών του, με τη μουσική να απαντάει κατά κάποιο τρόπο στην ομοβροντία των ασπίδων, σφυροκοπώντας και συμπληρώνοντας με τον τρόπο της την επική ανάταση.
Όσο για τη δράση;
Υπάρχουν σκηνές καρμπόν με αυτές των 300.
Θα δούμε στριφογυριστά πλάνα με slow motion, αίμα καλογυαλισμένο και κόμικ αισθητικής να ρέει άφθονο σαν αμβροσία ενώ ανακατεύονται οι πάντες, θεοί και άνθρωποι, και οι σεκάνς είναι ανάμεσα σε γρήγορο μοντάζ και slow motion.
Nαι μεν κάποια χτυπήματα δεν προλαβαίνεις να τα δεις αλλά σε άλλες σκηνές βλέπεις τα δόρια να χτυπάνε, χωρίς να εξαντλείται στο έπακρο η αργή κίνηση.
Πιο πολύ θα πορωθείτε πάντως με τους θεούς, όπου θα υπάρξει και πολύ σπλάτερ.
Λόγω αυτού, το slow motion φαντάζει εδώ πιο αποτελεσματικό.
Όσο για το 3D μην δώσετε λεφτά guys γιατί δεν κούραζε το μάτι όπως στο Clash of The Titans, αλλά ήταν εξίσου σκοτεινό και ανούσιο.
Σε κάποια φάση έβγαλα τα γυαλιά και δεν υπήρχε καν να φανταστείτε η χαρακτηριστική θολούρα στην εικόνα!
Το βασικό πρόβλημα λοιπόν είναι το σενάριο και οι ρόλοι.
Κορώνες υπάρχουν αλλά αυτές είναι ευτυχώς μόνο πολεμικές παρά εθνικιστικές.
Μέχρι τη μέση κυλάει περίεργα η ταινία, είναι αρκετά σκοτεινή μεν αλλά λίγο ασυνάρτητη και υπνωτιστική σε ρυθμό, με τη δράση να συμπυκνώνεται όλη προς το τέλος.
Απλά όπως προείπαμε θέλει λίγη υπομονή μέχρι εκεί, μόλις όμως ξεκινήσει θα είστε τσίτα για πολύ ώρα.
Δεν θα μιλήσω για τον μύθο του Θησέα που αναμενόμενα έχει κατακρεουργηθεί, αλλά δεν υπάρχει καμία αίσθηση δοκιμασίας, καμία αναφορά στους βάρβαρους που συνάντησε (Σίνης ο Πιτυοκάμπτης κλπ), ακόμα και ο Μινώταυρος πετάγεται ξέμπαρκα και φαντάζει εντελώς ξεπέτα.
Γενικά είναι μια ακόμα κλασική εκδοχή καλού εναντίον κακου και του ήρωα που πρέπει να ηγηθεί στρατιάς κλπ κλπ.
Το καστ με δίχασε κι αυτό λίγο, με ρόλους καλούς, ρόλους αταίριαστους και άλλους που είχαν και τα δύο μαζί!
O πάντα υπέροχος John Hurt με τη σοφία του, η μάνα του Θησέα (και ας έπαιζε ελάχιστα) και διάφοροι άλλοι προφήτες και στρατιώτες ήταν λίγο ή πολύ ρεαλιστικοί στους ρόλους τους.
Αυτοί που διχάζουν είναι ο Mickey Rourke και κάποιοι θεοί.
Ο πρώτος μπορεί να μοιάζει υποβλητικός, φοβιστερός και σκοτεινός με την βαριά κίνηση και βραχνή φωνή του, αλλά απ΄την άλλη ρε Mickey πάντα χαιρόμαστε να σε ξαναβλέπουμε αλλά σε πόσες ταινίες θα παίξεις τον εαυτό σου;
Θα ταίριαζε εκεί μια ερμηνεία περισσότερο αρχοντική και λιγότερο κοντά σε μεθύστακα και βαρύμαγκα τύπου Whiplash απ'το Iron Man 2.
Ένας βαρύμαγκας που διαθέτει και ο Stephen Dorph ένας ρόλος που υπάρχει έτσι απλά για την αμερικανιά και για να παριστάνει τον πέφτουλα.
Στους θεούς, αν και μισοί ξεχώρισε ο Luke Evans ως Δίας με θεατρικότητα και φλέγμα στο ρόλο του.
Τουλάχιστον όμως αυτόν περίμενα να τον ερμηνεύσει γηραιότερος ηθοποιός και γενικά απεικονίζονται όλοι νεαροί αλλά με πρόσωπα και ερμηνείες που φέρνουν περισσότερο στο κοινό του Twilight, όπως οι Kelan Lutz (Ποσειδώνας) και Isabel Lucas ως Αθηνά.
Η τελευταία λοιπόν αν και πανέμορφη, φαντάζει εντελώς ξύλινη και μάλλον για ξαδέρφη της Αθηνάς που θα της ταίριαζε καλύτερα ο ρόλος της Αφροδίτης.
Όσο για το δίδυμο Freida Pinto - Henry Cavill, η πρώτη είναι λίγο εκφραστικότερη από την Lucas αλλά και πάλι μοιάζει λίγο ψεύτικη και στημένη, είτε μιλάει είτε ωδύρεται.
Για το τέλος ο πρωταγωνιστής.
Ένας Cavill αρκετά καλός, με έντονη την βρετανική προφορά χωρίς να ενοχλεί ιδιαίτερα και ελάχιστα ξύλινος, με πολλές ανδρείες στιγμές όπου τα βγάζει άνετα πέρα και ναι, θα είναι ο επόμενος Superman!
Αυτό άσχετο αλλά χαιρόμαστε, απλά κοιτάξτε κει να τον ψηλώσετε λίγο!
Γενικά είναι μια υποτονικά μυθολογική και περισσότερο καλλιτεχνική προσέγγιση, ουσιαστικά ένα μεγάλο βίντεοκλιπ καπρίτσιο του σκηνοθέτη.
Χάρη σε αυτό όμως είναι πολύ καλύτερο από b-movie αρπαχτές σαν το Clash Of The Titans.
Γιατί είναι και βαθύτατα επηρεασμένο από τον Καραβάτζιο που πάντα χρησιμοποιούσε πραγματικά μοντέλα για να απεικονίσει αρχαιολογικές και θρησκευτικές μορφές,με περίεργο φωτισμό και χρωματική παλέτα, βγάζοντας έντονο συναίσθημα.
Είναι ο κόσμος που έπλασαν με τους ελληνικής καταγωγής σεναριογράφους, Charlie και Vlas Parlapanides, μακριά από Μινωϊκή και εποχή του Χαλκού.
Και έχει το παράδοξο, ενώ διαρκούσε με το ζόρι 100 λεπτά να φαίνεται μεγαλύτερο σε διάρκεια.
Παρ'όλα αυτά δεν εξερευνά πολύ, ούτε την προϊστορία των Τιτάνων, δίνοντας λίγη μόλις παραπάνω βάση στη σχέση των θεών απ'ότι στο Clash of...
Το περίμενα πιο επικό απ'τα trailer, πάσχει σεναριακά και ερμηνευτικά, απ΄την άλλη όμως η καλλιτεχνική του προσέγγιση είναι πρωτότυπη, τολμηρή και με λίγη υπομονή θα σας ανταμείψει και στο τέλος θα σας παρασύρει.
Όσο για τους Ελληνάρες που χωρίς επιχειρήματα αφορίζουν τέτοιες ταινίες εξ ορισμού ...αν καταφέρουμε ποτέ να ξεφύγουμε απ΄τα έπη τύπου 'Παπαφλέσσας με τα ρόλεξ', τότε θα δικαιούμαστε να μιλάμε.
Μπορεί οι Αμερικάνοι να καταναλώνουν τις ταινίες σαν τα χάμπουργκερ και ειδικά σε αυτό το είδος να βάζουν κυρίως,ηθοποιούς/wrestlers και μοντέλα, αλλά εμείς ούτε τέτοιες παραγωγές μπορούμε να κάνουμε.
Mια καθαρά εικονοκλαστική ταινία λοιπόν, από αυτές που αξίζει όμως να τις δεις έστω και μια φορά.
Immortals trailer 2 by FilmBoy-gr
20 responses to "Review: Αθάνατοι - Immortals 3D"
ehi poli via epidi thelo na to do ala ime 12 ti na kano;
Έχει αρκετή,στο στυλ των 300 και πιο σπλατερ μη σου πω,προς το τελος.
Αλλα εκεί το χει και λιγο με slow motion,οποτε ισως φανει πιο...κουλ.
Αναλογως πως το βλέπει κανεις!
tha ehi skines san anthropous kremasmenous sto dentro;
Επίσημα, η ταινία είναι Κατάλληλη για άνω των 15.
Επειδή έχουμε μια ευθύνη σαν κινηματογραφικό site, δεν πρέπει να το πω αυτό αλλά θα το πω.
Να πάς μικρέ, δεν είναι κανένα 'Σερβικο' θρίλερ, απλά έχει σκοτωμούς.
Αν μπορείς να βλέπεις ειδήσεις στη τηλεόραση, τότε μπορείς να πας και σινεμα.
Λιγότερο κακό θα σου κάνει.
euharisto epidi to protina se merika filarakia
Eγώ πάντως θα ψάξω το THE FALL!!!
krima pou tha doume to superman to 2013
Είναι πιο παραμυθενιο αλλα εχει και αυτο τα καλλιτεχνικα του Singh,σε πιο φωτεινη εκδοση βεβαια!
the pistevo na do kana cell
ΧΑΧΑΧΑΧΑ!Μπα,δεν θα Cell...ηνιαστείς φίλε!
Έχει κι αυτό κάτι ασυναρτησίες αλλα κρατάει απλά το στυλ και δεν είναι τοσο καμμενο.
Το The Fall να δειτε παιδια που λέει στο σχόλιο 8!
mikre den tha se4 afisoun ine akatallilo
Έτσι θα ήθελα να είναι μια live action god of war movie!
αξίζει να την δει κάνεις? γιατί από μερικά clip που είδα στο youtube φαίνεται πολυ φτηνιάρικο...
Το σίγουρο είναι μην πάτε 3D.Ειλικρινά σαςτο λεώ δεν έχει διαφορά και μια ήδη σκοτεινή ταινία την κάνει ακόμα σκοτεινότερη και δεν λέει.
Απο κει και περα ειναι ρισκο παιδιά.
Απο πλευρας καλλιτεχνικου στησιματος λεει!
Αλλα σε αλλα πασχει σοβαρα και μοιαζει μια απ΄τα ιδια.
Δεν θελω να spoil-άρω πολύ και ήδη το ανέλυσα αρκετά.
Η δράση πάντως είναι πιο πολύ μαζεμένη στο τέλος.
Αν πας με ανοιχτόμυαλη διάθεση και αφεθείς στο όλο καλλιτεχνικο θα σου αρεσει.Θελει λιγη υπομονη μονο μεχρι να μπεις στο κλιμα.
Τωρα απο αλλου βλέπω ότι δεν αρκουσε το καλλιτεχνικο κομματι και επεφταν 4αρια και 5αρια.
Προσωπικα αν μια ταινια με καλυπτει αρκετα σε ενα κομματι και αυτο ειναι αρκετο για να με ευχαριστησει εκεινη την ωρα,μου αρκει για να πω οτι περασα ευχαριστα.
Σίγουρα είναι αρκετά σκοτεινό το Immortals και ίσως να το περίμενα λίγο πιο επικό, αλλά σίγουρα αξίζει να το δει κανείς γιατί πράγματι προσφέρει ένα θέαμα πολύ εντυπωσιακό με visuals που σου κόβουν την ανάσα.
Emena mou arese arketa to Immrtals. o Singh ekmetallevetai ton mytho gia na ftiaksei ena fantasmogoriko theama kai to katafernei poly kala.
para tis amfibolies mou telika itan poly kalo,alla re paidi tosi splateria...to eka4an to 8ema.oso gia ti freida pinto...poro8ika.
Λάτρεψα Immortals και Mickey Rourke παίδες. Δεν νομίζω να υπήρχε καλύτερος για τον ρόλο!
Αρκετα καλή ταινία για το είδος της immortals. ο Singh πειραματίζεται και το αποτέλεσμα είναι πολύ ενδιαφέρον.
Θα μου επιτρέψετε να πω πως η ταινία δεν ήταν καλή...Εντάξει το παραδέχομαι πως από καλλιτεχνικής απόψεως είναι οκ εκτός των κουστουμιών βέβαια.Μόνο που είχε -υποτίθεται- ως βασικό θέμα τη μυθολογία και τον Θησέα κάτι που δεν αξιοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό και πιστεύω πως ήταν σφάλμα. Αντίθετα υπήρχε slater άφθονο..