• Latest News

    Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2018

    Κριτική: Foxtrot (2017)



    Το Foxtrot είναι ένας χορός στον οποίο επιστρέφεις εκεί από όπου άρχισες.
    Κάνεις δηλαδή έναν κύκλο, όπως και οι ζωές των πρωταγωνιστών αυτής της ταινίας η οποία μας έρχεται από το Ισραήλ. 

    Αυτό είναι το υπόβαθρο της ιστορίας που παρακολουθούμε, η οποία ξεκινάει με την αναγγελία του θανάτου ενός νεαρού στρατιώτη στην οικογένειά του. 
    Και ενώ μας βάζει σε ένα αρκετά βαρύ κλίμα, γρήγορα μας ανατρέπει το σκηνικό και μας μεταφέρει στα γεγονότα που συνδέονται με τον νεαρό στρατιώτη. 
    Και μετά πάλι επιστρέφει πίσω όπου και άρχισε.

    Ο Samuel Maoz (Lebanon) παραδίδει ένα πολύ ωραίο φιλμ το οποίο αναδεικνύει τους κύκλους που κάνει η ζωή με βασικό γρανάζι την τύχη, καθώς κάποια πολύ απλά πράγματα που γίνονται ή ορισμένες ασήμαντες θεωρητικά επιλογές, μπορεί τελικά να καθορίσουν πολλές και διαφορετικές φαινομενικά ζωές. 
    Για τους σινεφίλ, μου θύμισε τις ταινίες του Σέρβου σκηνοθέτη Golubovic, The Trap και Circles, ο οποίος έχει επίσης την τύχη, ή μοίρα, ή μοιραία τύχη πιο διπλωματικά, ως καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη της ζωής.

    Στα λίγο πιο κινηματογραφικά, ο Maoz διαθέτει μια εξαιρετική σκηνοθετική ματιά, με ασυνήθιστες γωνίες και πολλές πανοραμικές λήψεις, παρουσιάζοντάς μας συχνά την οπτική ενός ανώτερου μεταφυσικού παρατηρητή. 
    Παίζοντας επίσης με τον χρόνο και τις δύο τοποθεσίες ανάμεσα σε σπίτι-γονείς και στρατό-παιδί, διατηρεί το ενδιαφέρον σε υψηλό επίπεδο, συνδυάζει δραματικές με λίγες σατυρικές στιγμές, και με τις πετυχημένες ανατροπές καταφέρνει να μας κερδίσει. 


    Παράλληλα μέσα από τα μάτια του νεαρού στρατιώτη μας δίνει μια στρατιωτική ρουτίνα η οποία είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική, και μόνο σε σκέψεις μπορεί να μας βάλει. 
    Σε ελάχιστα σημεία θα μπορούσε να είναι λίγο πιο μαζεμένο χρονικά, αλλά δεν ξεφεύγει και σίγουρα δεν κουράζει.

    Πρωταγωνιστής του φιλμ είναι ο Lior Ashkenazi τον οποίο ίσως κάποιοι τον ξέρετε από το ιδιόμορφο Big Bad Wolves, το οποίο έγινε γνωστό πριν λίγα χρόνια όταν ο Tarantino το είχε αποκαλέσει ως την ταινία της χρονιάς. 
    Και αν το δείτε καταλαβαίνετε γιατί άρεσε στον Tarantino.

    Ανακεφαλαιώνοντας, το Foxtrot είναι μια πολύ ωραία ταινία με αρκετές φιλοσοφικές παραμέτρους στη βάση της και εξαιρετική σκηνοθεσία, η οποία δεν απευθύνεται μόνο σε ένα σινεφιλικό και «κουλτουριάρικο» κοινό, αλλά αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή για όποιον αναζητά έναν πιο εναλλακτικό αλλά όχι πολύ βαρύ ή πειραματικό κινηματογράφο.

    Στους κινηματογράφους από 8 Μαρτίου.

    Γιώργος Νυκταράκης

    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Κριτική: Foxtrot (2017) Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top