Γράφει ο Κωνσταντίνος Χατζηπαπάς.
«Αν μας επισκεφθούν εξωγήινοι, το αποτέλεσμα θα είναι παρόμοιο με αυτό του Κολόμβου όταν έφτασε στην Αμερική - το οποίο δεν κατέληξε πολύ καλά για τους ιθαγενείς.
Δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε τον εαυτό μας, για να δούμε πώς η νοήμων ζωή μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι που δε θα θέλαμε ποτέ να συναντήσουμε».
Αυτά τα λόγια ανήκουν στον κοσμολόγο Stephen Hawking και είμαι σίγουρος ότι αποτέλεσαν έμπνευση στον Ridley Scott, ο οποίος περίμενε 30 χρόνια για να βρει ένα σενάριο ‘αληθινό, πρωτότυπο και δυνατό’ και να επιστρέψει στο sci fi είδος, μετά το Blade Runner το 1982.
Όχι μόνο το βρήκε, αλλά προχώρησε ακόμη παραπέρα.
Με το Prometheus, ο Scott δημιουργεί μια νέα μυθολογία αντι-Δαρβινισμού, ασχολείται με την αναζήτηση των αιώνιων ερωτημάτων της ζωής, αμφισβητεί μερικές από τις πιο αγαπημένες μας επιστημονικές και φιλοσοφικές ιδέες και λοιδορεί το ίδιο το ανθρώπινο γένος και τη μορφή που έχει αυτό πάρει, έπειτα από αιώνες κακής διαχείρισης της ελεύθερης βούλησης.
Ή μήπως τελικά είμαστε ένα κατασκευαστικό λάθος;
Η παραγωγή κράτησε επτασφράγιστο μυστικό το σενάριο της ταινίας για μεγάλο διάστημα, έτσι η παρακολούθηση της χωρίς να διαβάσετε τη παρακάτω σύνοψη συνιστάται (δεν υπάρχουν spoiler, θα είμαι φειδωλός, απλώς είναι καλύτερα να μην γνωρίζετε τίποτα.)
Δύο λαμπροί αρχαιολόγοι, η Elizabeth Shaw (Noomi Rapace, Sherlock Holmes: A Game of Shadows) και ο Charlie Holloway (Logan Marshall-Green, Devil) ανακαλύπτουν σε σπηλιές εικονογράμματα από αρχαίους πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο, τα οποία δείχνουν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση προς το διάστημα.
Η θεωρία τους είναι ότι εξωγήινες μορφές είναι οι δημιουργοί του ανθρώπου και πείθουν μια πολυεθνική εταιρεία, την Weyland Industries, να χρηματοδοτήσει την αποστολή για να τους επισκεφτούν.
Οι δυο τους ηγούνται της αποστολής, έχοντας όμως ο καθένας διαμετρικά αντίθετα κίνητρα.
Η Shaw είναι μια πιστή, θέλει να γνωρίσει αυτούς τους «θεούς» προκειμένου να πλησιάσει τις πιο παραδοσιακές, θρησκευτικές της απόψεις, ενώ ο Holloway – με τον οποίο είναι και ζευγάρι - ψάχνει να απομυθοποιήσει αυτού του είδους τις πνευματικές αντιλήψεις.
Κανείς από τους δύο επιστήμονες όμως δεν ήταν προετοιμασμένος για αυτό που θα συναντήσουν.
Όταν συνέλαβαν την ιδέα της αποστολής, προσδοκούσαν να ανακαλύψουν ένα φιλικό προς τον άνθρωπο είδος που θα μπορούσε να τους δώσει απαντήσεις στο μεγαλύτερο μυστήριο.
Με άλλα λόγια, περίμεναν να συναντήσουν θεούς – αυτά τα πλάσματα όμως τελικά είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από φιλεύσπλαχνα.
Είναι ένα επικίνδυνο είδος υπερ-όντων.
Αρχηγός της αποστολής είναι η Meredith Vickers (Charlize Theron, Snow White and the Huntsman), υψηλόβαθμο στέλεχος της Weyland Industries, που ταξιδεύει μαζί τους για να προστατεύσει τα μυστικά συμφέροντα της εταιρείας.
Ντυμένη με ένα ασημί κοστούμι στο χρώμα του πάγου, η Vickers είναι η ψυχρή υπολογίστρια, ο χαρακτήρας που λατρεύουμε να μισούμε, αν και υπάρχουν και στιγμές που βλέπουμε και τα τρωτά της σημεία και αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε το πώς και το γιατί μεταμορφώθηκε σ’ αυτό το είδος σκληροτράχηλου μισθοφόρου.
Ο Janek (Idris Elba, Ghost Rider: Spirit of Vengeance) είναι ο πιλότος του ‘Prometheus’, ένας τύπος που θα στολίσει το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μόλις ξυπνήσει από τη καταστολή (λόγω του διετούς ταξιδιού), θα παίζει ακορντεόν στον ελεύθερο χρόνο του και θα αστειευτεί με τη σεξουαλικότητα της Vickers (‘Να σε ρωτήσω κάτι; Είσαι ρομπότ;’ για να πάρει την απάντηση που ήθελε ‘Tί; Σε 10 λεπτά στο δωμάτιο μου!’), αλλά θα μπει πρώτος στη διάσωση οποιουδήποτε την έχει ανάγκη.
Κι αν ο Janek είναι ο χαρακτήρας με το περισσότερο χιούμορ, το ανδροειδές David (Michael Fassbender, Haywire) είναι μακράν ο πιο ενδιαφέρων.
Κατασκευασμένος από την εταιρεία, ο David κατέχει υψηλότατη νοημοσύνη και ικανότητες, και είναι ο οικονόμος του σκάφους, φροντίζοντας για τα πάντα όσο το πλήρωμα βρίσκεται σε καταστολή.
Ωστόσο, είναι πολύ πιο ‘ανθρώπινος’ από όσο θα περίμενε κανείς από μια συνθετική μηχανή, και δεν έχει καμία σχέση με τον άβουλο, πάντα εξυπηρετικό και πρόθυμο να γίνει καραγκιόζης για να διασκεδάσει τους ανθρώπους, Bishop του Lance Henriksen στο Aliens του 1986.
Ο David είναι προγραμματισμένος για να βοηθάει το ανθρώπινο πλήρωμα, ο ίδιος όμως θεωρεί την αποστολή γελοία, καθώς βρίσκεται μαζί με τους δημιουργούς του (τους ανθρώπους δηλαδή) οι οποίοι δεν τον εντυπωσιάζουν καθόλου.
Είναι ζηλιάρης και υπερόπτης γιατί αντιλαμβάνεται ότι οι γνώσεις του είναι τεράστιες και κατά συνέπεια είναι ανώτερος από τους ανθρώπους.
Θέλει να τον αναγνωρίζουν και να τον επαινούν, κανείς όμως δεν του δίνει σημασία και αυτό τον εκνευρίζει, με αποτέλεσμα να εκδηλώνει την περιφρόνησή του με τους τρόπους που του επιτρέπει ο εκ των προτέρων προγραμματισμός του (‘Σας κάνουν σαν εμάς πλέον.’ ‘Ευτυχώς, όχι ακριβώς σαν εσάς!’).
Και αν ο James Cameron έχει ενστερνιστεί εδώ και χρόνια πλέον τη δυναμική της τεχνολογίας, ο Ridley Scott επιμένει στα γυρίσματα σε αληθινά σκηνικά.
Στο Prometheus η συντριπτική πλειοψηφία των σετ, των props και των σκηνών δράσης είναι γυρισμένα σε αληθινά σκηνικά, προσδίδοντας μια εντυπωσιακή αληθοφάνεια.
Η εναρκτήρια σκηνή (η μοναδική που αξίζει να απολαύσετε σε 3D) και η σκηνή της κορύφωσης είναι γυρισμένη στα άγρια βουνά της Ισλανδίας, στους πρόποδες του ενεργού ηφαιστείου της πόλης Χέκλα και στους καταρράκτες του Ντέτιφος.
Ωστόσο, η παραγωγή γυρίστηκε και σε 5 πλατό, στα Pinewood Studios στην Αγγλία, ανάμεσα στα οποία ήταν και το περίφημο «πλατό 007», ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, γύρω στα 18.000 τετραγωνικά, του οποίου το μέγεθος αυξήθηκε κι άλλο κατά το 1/3!
Πραγματικά, το σύμπαν που δημιούργησε ο Scott δίνει άλλη διάσταση στην έννοια epic.
Κορωνίδα αυτού, το μεγαθήριο Juggernaut, το εξωγήινο διαστημόπλοιο παρόμοιο με εκείνο που είχε συντριβεί στο Alien και το οποίο, με την προσθήκη δωματίων, τούνελ και διαδρόμων που ένωναν τους μεγαλύτερους χώρους, απέκτησε τις διαστάσεις του Empire State Building, και ήταν τόσο σπηλαιώδες που τα μέλη του συνεργείου πολλές φορές χάνονταν!
Όσο για τα alien;
Δεν υπάρχουν, τουλάχιστον με τη μορφή που τα είχαμε γνωρίσει στα Alien.
Δεν πρέπει να πω πολλά, παρά μόνο ότι ο ‘Δημιουργός’ μας έχει μια θεόρατη ανθρώπινη μορφή, είναι σωματαράς και είναι κοντά στα 3 μέτρα.
Για τους φανατικούς του franchise όμως, πρέπει να πω ότι το Prometheus είναι ξεκάθαρα το prequel των Alien, καθώς εξηγεί την προέλευσή των και το πώς εξελίχθηκαν με τη μορφή που τα γνωρίσαμε.
Δεν γίνεται κάποια αναφορά, ούτε την ιστορία μπορείς να συνδέσεις με κάποιο τρόπο, ωστόσο – και όπως λέει και ο ίδιος ο Scott – το DNA των Alien είναι διάσπαρτο σε ολόκληρο το φιλμ, και η τελική σκηνή που συνδέει τα δυο σύμπαντα απλώς σιγουρεύει αυτό που σκεφτόσουν όλο το προηγούμενο διάστημα.
Το Prometheus είναι το prequel του Alien, ή καλύτερα το πρώτο μιας τριλογίας prequel που θα ολοκληρώσει το μύθο και θα δώσει απαντήσεις στα ερωτηματικά.
Τουλάχιστον, έτσι έπρεπε να είναι.
Γιατί εδώ, πολλά ερωτηματικά μένουν αναπάντητα.
Είναι τόσο απροκάλυπτα και σοβαρά αυτά τα ερωτήματα, που θα ήσουν σίγουρος ότι υπάρχουν άλλα δύο φιλμ, έτοιμα να προβληθούν.
Δεν υπάρχουν όμως, και αυτό ίσως να αποτελεί και ένα από τα λίγα μειονεκτήματα της ταινίας – το ότι αφήνει αρκετά και σημαντικά ερωτήματα αναπάντητα.
Από την άλλη, το Prometheus δεν είναι Alien, υπό πολλές έννοιες.
Εκτός από την έλλειψη των alien αυτών καθ’αυτών, το Prometheus δεν έχει τη δράση που είχαν οι προκάτοχοι του.
Εχει την ατμόσφαιρα, την επική διάσταση, τους δυνατούς γυναικείους χαρακτήρες, κοινά πρότυπα χαρακτήρων του πληρώματος με τα προηγούμενα, αλλά δεν έχει ιδιαίτερη δράση, ούτε πολλές μάχες μεταξύ ανθρώπων κι εξωγήινων.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.
Εξάλου, το Alien ήταν ένα horror sci fi δράσης και μόνο, ενώ το Prometheus είναι ένα scifi πνευματικής αναζήτησης, χωρίς στοιχεία horror και λίγη σχετικά δράση, που ρίχνει το βάρος του στην ατμόσφαιρα, το φόβο του άγνωστου, στην αγωνία της προέλευσής μας και φυσικά στην τροφή για σκέψη.
Η αρχή μιας μυθολογίας.
Η Noomi Rapace και ο Michael Fassbender είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές.
Η πρώτη διαθέτει την ήρεμη δύναμη στην ερμηνεία της, φαίνεται εύθραυστη και ευγενική αλλά είναι ικανή να πάρει τη κατάσταση στα χέρια της.
Και το κάνει.
Καμία σχέση με την υπόγεια ερμηνεία της στο σουηδικό The Girl With The Dragon Tattoo.
O Fassbender όμως, παίρνει τη ταινία πάνω του – άλλωστε είναι ο κύριος πρωταγωνιστής.
Το ανδροειδές του, είναι σαν ένα μικρό παιδί που το αφήνουν μόνο του σε ένα Λούνα Παρκ, όσο το πλήρωμα κοιμάται.
Βλέπει ταινίες (τον Λόρενς της Αραβίας), απομνημονεύει ατάκες, παίζει μπάσκετ, κάνει ποδήλατο και μαθαίνει αρχαίες γλώσσες και διαλέκτους.
Όταν όμως πρέπει να δράσει, το κάνει με την αποφασιστικότητα του επαγγελματία, χωρίς να χάσει καθόλου το μειδίαμα από το πρόσωπο του – ακόμα κι όταν τον πειράζουν οι εξυπνάκηδες άνθρωποι.
Ο Fassbender είναι συγκλονιστικός ως ανδροειδές και, τώρα που το σκέφτομαι, ίσως και να είναι (τόσες πολλές τέλειες ερμηνείες, ποιος άνθρωπος θα μπορούσε να κάνει;).
Η Charlize Theron έχει έναν ρόλο παγοκολώνας, και είναι μια χαρά.
Εύκολος ρόλος όμως, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις αναλογικά με τις δυνατότητες της.
Η σκηνοθεσία του Ridley Scott δεν με εξέπληξε.
Διατηρεί το αναγνωρίσιμο πλέον στυλ των μακρινών πανοραμικών πλάνων, και συνεχίζει (όπως είπα) να γυρίζει σε εξωτερικούς αληθινούς χώρους.
Η εναρκτήρια σκηνή και η ατμοσφαιρική απεικόνιση στο εσωτερικό του άγνωστου οικοδομήματος δείχνει βιρτουόζικες τάσεις, ενώ έχει και κάποιες επιρροές από τα gimmick του Avatar, ειδικά στο εσωτερικό του Προμηθέα.
Το 3D δεν κουράζει, αλλά δεν αξίζει.
Εκτός από τα πρώτα λεπτά, θα το ξεχάσετε, καθώς ο Scott δεν ασχολείται με το να σου πετάει πράγματα, ούτε καν με την αίσθηση του ιλίγγου που εξέπληξε τους πάντες ο Cameron με το 3D του Avatar.
Η μουσική του Marc Streitenfeld – αχώριστος κινηματογραφικός σύντροφος του Scott από το Gladiator και μετά – παίρνει τη σοφή απόφαση να αλλάξει λίγο στυλ, υιοθετώντας τα ‘μουγκρίσματα’ του Nolan στα Inception και Dark Knight.
Όσο κι αν έγινε σούπα αυτό το μουσικό ύφος, εδώ ταιριάζει απόλυτα με τη σκοτεινή και άγνωστη ατμόσφαιρα του πλανήτη και τους δαιδαλώδες διαδρόμους στο εσωτερικό.
Το Prometheus είναι πράγματι όσο μεγάλο ελπίζαμε να είναι.
Δεν είναι το action fest που ίσως περιμέναμε, αλλά είναι μεγαλύτερων ‘διαστάσεων’ σχετικά με την ιστορία του και με την ασχολία του με σοβαρά και τεράστιας σημασίας ζητήματα.
Αν δεν είχε τόσα αναπάντητα ερωτήματα στο τέλος, θα ήταν τέλειο.
Από την Odeon στις ελληνικές αίθουσες από 5 Ιουνίου μόνο σε 3D και από 7 Ιουνίου και στις δύο εκδοχές (3D και 35mm).
Δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε τον εαυτό μας, για να δούμε πώς η νοήμων ζωή μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι που δε θα θέλαμε ποτέ να συναντήσουμε».
Αυτά τα λόγια ανήκουν στον κοσμολόγο Stephen Hawking και είμαι σίγουρος ότι αποτέλεσαν έμπνευση στον Ridley Scott, ο οποίος περίμενε 30 χρόνια για να βρει ένα σενάριο ‘αληθινό, πρωτότυπο και δυνατό’ και να επιστρέψει στο sci fi είδος, μετά το Blade Runner το 1982.
Όχι μόνο το βρήκε, αλλά προχώρησε ακόμη παραπέρα.
Με το Prometheus, ο Scott δημιουργεί μια νέα μυθολογία αντι-Δαρβινισμού, ασχολείται με την αναζήτηση των αιώνιων ερωτημάτων της ζωής, αμφισβητεί μερικές από τις πιο αγαπημένες μας επιστημονικές και φιλοσοφικές ιδέες και λοιδορεί το ίδιο το ανθρώπινο γένος και τη μορφή που έχει αυτό πάρει, έπειτα από αιώνες κακής διαχείρισης της ελεύθερης βούλησης.
Ή μήπως τελικά είμαστε ένα κατασκευαστικό λάθος;
Η παραγωγή κράτησε επτασφράγιστο μυστικό το σενάριο της ταινίας για μεγάλο διάστημα, έτσι η παρακολούθηση της χωρίς να διαβάσετε τη παρακάτω σύνοψη συνιστάται (δεν υπάρχουν spoiler, θα είμαι φειδωλός, απλώς είναι καλύτερα να μην γνωρίζετε τίποτα.)
Δύο λαμπροί αρχαιολόγοι, η Elizabeth Shaw (Noomi Rapace, Sherlock Holmes: A Game of Shadows) και ο Charlie Holloway (Logan Marshall-Green, Devil) ανακαλύπτουν σε σπηλιές εικονογράμματα από αρχαίους πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο, τα οποία δείχνουν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση προς το διάστημα.
Η θεωρία τους είναι ότι εξωγήινες μορφές είναι οι δημιουργοί του ανθρώπου και πείθουν μια πολυεθνική εταιρεία, την Weyland Industries, να χρηματοδοτήσει την αποστολή για να τους επισκεφτούν.
Οι δυο τους ηγούνται της αποστολής, έχοντας όμως ο καθένας διαμετρικά αντίθετα κίνητρα.
Κανείς από τους δύο επιστήμονες όμως δεν ήταν προετοιμασμένος για αυτό που θα συναντήσουν.
Όταν συνέλαβαν την ιδέα της αποστολής, προσδοκούσαν να ανακαλύψουν ένα φιλικό προς τον άνθρωπο είδος που θα μπορούσε να τους δώσει απαντήσεις στο μεγαλύτερο μυστήριο.
Με άλλα λόγια, περίμεναν να συναντήσουν θεούς – αυτά τα πλάσματα όμως τελικά είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από φιλεύσπλαχνα.
Είναι ένα επικίνδυνο είδος υπερ-όντων.
Αρχηγός της αποστολής είναι η Meredith Vickers (Charlize Theron, Snow White and the Huntsman), υψηλόβαθμο στέλεχος της Weyland Industries, που ταξιδεύει μαζί τους για να προστατεύσει τα μυστικά συμφέροντα της εταιρείας.
Ντυμένη με ένα ασημί κοστούμι στο χρώμα του πάγου, η Vickers είναι η ψυχρή υπολογίστρια, ο χαρακτήρας που λατρεύουμε να μισούμε, αν και υπάρχουν και στιγμές που βλέπουμε και τα τρωτά της σημεία και αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε το πώς και το γιατί μεταμορφώθηκε σ’ αυτό το είδος σκληροτράχηλου μισθοφόρου.
Ο Janek (Idris Elba, Ghost Rider: Spirit of Vengeance) είναι ο πιλότος του ‘Prometheus’, ένας τύπος που θα στολίσει το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μόλις ξυπνήσει από τη καταστολή (λόγω του διετούς ταξιδιού), θα παίζει ακορντεόν στον ελεύθερο χρόνο του και θα αστειευτεί με τη σεξουαλικότητα της Vickers (‘Να σε ρωτήσω κάτι; Είσαι ρομπότ;’ για να πάρει την απάντηση που ήθελε ‘Tί; Σε 10 λεπτά στο δωμάτιο μου!’), αλλά θα μπει πρώτος στη διάσωση οποιουδήποτε την έχει ανάγκη.
Κι αν ο Janek είναι ο χαρακτήρας με το περισσότερο χιούμορ, το ανδροειδές David (Michael Fassbender, Haywire) είναι μακράν ο πιο ενδιαφέρων.
Κατασκευασμένος από την εταιρεία, ο David κατέχει υψηλότατη νοημοσύνη και ικανότητες, και είναι ο οικονόμος του σκάφους, φροντίζοντας για τα πάντα όσο το πλήρωμα βρίσκεται σε καταστολή.
Ο David είναι προγραμματισμένος για να βοηθάει το ανθρώπινο πλήρωμα, ο ίδιος όμως θεωρεί την αποστολή γελοία, καθώς βρίσκεται μαζί με τους δημιουργούς του (τους ανθρώπους δηλαδή) οι οποίοι δεν τον εντυπωσιάζουν καθόλου.
Είναι ζηλιάρης και υπερόπτης γιατί αντιλαμβάνεται ότι οι γνώσεις του είναι τεράστιες και κατά συνέπεια είναι ανώτερος από τους ανθρώπους.
Θέλει να τον αναγνωρίζουν και να τον επαινούν, κανείς όμως δεν του δίνει σημασία και αυτό τον εκνευρίζει, με αποτέλεσμα να εκδηλώνει την περιφρόνησή του με τους τρόπους που του επιτρέπει ο εκ των προτέρων προγραμματισμός του (‘Σας κάνουν σαν εμάς πλέον.’ ‘Ευτυχώς, όχι ακριβώς σαν εσάς!’).
Και αν ο James Cameron έχει ενστερνιστεί εδώ και χρόνια πλέον τη δυναμική της τεχνολογίας, ο Ridley Scott επιμένει στα γυρίσματα σε αληθινά σκηνικά.
Στο Prometheus η συντριπτική πλειοψηφία των σετ, των props και των σκηνών δράσης είναι γυρισμένα σε αληθινά σκηνικά, προσδίδοντας μια εντυπωσιακή αληθοφάνεια.
Η εναρκτήρια σκηνή (η μοναδική που αξίζει να απολαύσετε σε 3D) και η σκηνή της κορύφωσης είναι γυρισμένη στα άγρια βουνά της Ισλανδίας, στους πρόποδες του ενεργού ηφαιστείου της πόλης Χέκλα και στους καταρράκτες του Ντέτιφος.
Ωστόσο, η παραγωγή γυρίστηκε και σε 5 πλατό, στα Pinewood Studios στην Αγγλία, ανάμεσα στα οποία ήταν και το περίφημο «πλατό 007», ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, γύρω στα 18.000 τετραγωνικά, του οποίου το μέγεθος αυξήθηκε κι άλλο κατά το 1/3!
Πραγματικά, το σύμπαν που δημιούργησε ο Scott δίνει άλλη διάσταση στην έννοια epic.
Όσο για τα alien;
Δεν υπάρχουν, τουλάχιστον με τη μορφή που τα είχαμε γνωρίσει στα Alien.
Δεν πρέπει να πω πολλά, παρά μόνο ότι ο ‘Δημιουργός’ μας έχει μια θεόρατη ανθρώπινη μορφή, είναι σωματαράς και είναι κοντά στα 3 μέτρα.
Για τους φανατικούς του franchise όμως, πρέπει να πω ότι το Prometheus είναι ξεκάθαρα το prequel των Alien, καθώς εξηγεί την προέλευσή των και το πώς εξελίχθηκαν με τη μορφή που τα γνωρίσαμε.
Δεν γίνεται κάποια αναφορά, ούτε την ιστορία μπορείς να συνδέσεις με κάποιο τρόπο, ωστόσο – και όπως λέει και ο ίδιος ο Scott – το DNA των Alien είναι διάσπαρτο σε ολόκληρο το φιλμ, και η τελική σκηνή που συνδέει τα δυο σύμπαντα απλώς σιγουρεύει αυτό που σκεφτόσουν όλο το προηγούμενο διάστημα.
Το Prometheus είναι το prequel του Alien, ή καλύτερα το πρώτο μιας τριλογίας prequel που θα ολοκληρώσει το μύθο και θα δώσει απαντήσεις στα ερωτηματικά.
Τουλάχιστον, έτσι έπρεπε να είναι.
Γιατί εδώ, πολλά ερωτηματικά μένουν αναπάντητα.
Είναι τόσο απροκάλυπτα και σοβαρά αυτά τα ερωτήματα, που θα ήσουν σίγουρος ότι υπάρχουν άλλα δύο φιλμ, έτοιμα να προβληθούν.
Δεν υπάρχουν όμως, και αυτό ίσως να αποτελεί και ένα από τα λίγα μειονεκτήματα της ταινίας – το ότι αφήνει αρκετά και σημαντικά ερωτήματα αναπάντητα.
Από την άλλη, το Prometheus δεν είναι Alien, υπό πολλές έννοιες.
Εκτός από την έλλειψη των alien αυτών καθ’αυτών, το Prometheus δεν έχει τη δράση που είχαν οι προκάτοχοι του.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.
Εξάλου, το Alien ήταν ένα horror sci fi δράσης και μόνο, ενώ το Prometheus είναι ένα scifi πνευματικής αναζήτησης, χωρίς στοιχεία horror και λίγη σχετικά δράση, που ρίχνει το βάρος του στην ατμόσφαιρα, το φόβο του άγνωστου, στην αγωνία της προέλευσής μας και φυσικά στην τροφή για σκέψη.
Η αρχή μιας μυθολογίας.
Η Noomi Rapace και ο Michael Fassbender είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές.
Η πρώτη διαθέτει την ήρεμη δύναμη στην ερμηνεία της, φαίνεται εύθραυστη και ευγενική αλλά είναι ικανή να πάρει τη κατάσταση στα χέρια της.
Και το κάνει.
Καμία σχέση με την υπόγεια ερμηνεία της στο σουηδικό The Girl With The Dragon Tattoo.
O Fassbender όμως, παίρνει τη ταινία πάνω του – άλλωστε είναι ο κύριος πρωταγωνιστής.
Το ανδροειδές του, είναι σαν ένα μικρό παιδί που το αφήνουν μόνο του σε ένα Λούνα Παρκ, όσο το πλήρωμα κοιμάται.
Βλέπει ταινίες (τον Λόρενς της Αραβίας), απομνημονεύει ατάκες, παίζει μπάσκετ, κάνει ποδήλατο και μαθαίνει αρχαίες γλώσσες και διαλέκτους.
Όταν όμως πρέπει να δράσει, το κάνει με την αποφασιστικότητα του επαγγελματία, χωρίς να χάσει καθόλου το μειδίαμα από το πρόσωπο του – ακόμα κι όταν τον πειράζουν οι εξυπνάκηδες άνθρωποι.
Ο Fassbender είναι συγκλονιστικός ως ανδροειδές και, τώρα που το σκέφτομαι, ίσως και να είναι (τόσες πολλές τέλειες ερμηνείες, ποιος άνθρωπος θα μπορούσε να κάνει;).
Εύκολος ρόλος όμως, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις αναλογικά με τις δυνατότητες της.
Η σκηνοθεσία του Ridley Scott δεν με εξέπληξε.
Διατηρεί το αναγνωρίσιμο πλέον στυλ των μακρινών πανοραμικών πλάνων, και συνεχίζει (όπως είπα) να γυρίζει σε εξωτερικούς αληθινούς χώρους.
Η εναρκτήρια σκηνή και η ατμοσφαιρική απεικόνιση στο εσωτερικό του άγνωστου οικοδομήματος δείχνει βιρτουόζικες τάσεις, ενώ έχει και κάποιες επιρροές από τα gimmick του Avatar, ειδικά στο εσωτερικό του Προμηθέα.
Το 3D δεν κουράζει, αλλά δεν αξίζει.
Εκτός από τα πρώτα λεπτά, θα το ξεχάσετε, καθώς ο Scott δεν ασχολείται με το να σου πετάει πράγματα, ούτε καν με την αίσθηση του ιλίγγου που εξέπληξε τους πάντες ο Cameron με το 3D του Avatar.
Η μουσική του Marc Streitenfeld – αχώριστος κινηματογραφικός σύντροφος του Scott από το Gladiator και μετά – παίρνει τη σοφή απόφαση να αλλάξει λίγο στυλ, υιοθετώντας τα ‘μουγκρίσματα’ του Nolan στα Inception και Dark Knight.
Όσο κι αν έγινε σούπα αυτό το μουσικό ύφος, εδώ ταιριάζει απόλυτα με τη σκοτεινή και άγνωστη ατμόσφαιρα του πλανήτη και τους δαιδαλώδες διαδρόμους στο εσωτερικό.
Το Prometheus είναι πράγματι όσο μεγάλο ελπίζαμε να είναι.
Δεν είναι το action fest που ίσως περιμέναμε, αλλά είναι μεγαλύτερων ‘διαστάσεων’ σχετικά με την ιστορία του και με την ασχολία του με σοβαρά και τεράστιας σημασίας ζητήματα.
Αν δεν είχε τόσα αναπάντητα ερωτήματα στο τέλος, θα ήταν τέλειο.
Από την Odeon στις ελληνικές αίθουσες από 5 Ιουνίου μόνο σε 3D και από 7 Ιουνίου και στις δύο εκδοχές (3D και 35mm).
Prometheus trailer 2 από FilmBoy-gr
29 responses to "Review: Προμηθέας - Prometheus 3D"
Επιτέλους!Το περίμενα πως και πως!
Υπεργαμάτο πληρέσταστο review,σαφές κατανοητό καλογραμμένο.
Ανυπομονώ ρε Χάτζηπαπ!
Όσο για Fassbender,νταξ εγγύηση...τι να λέμε τώρα...θεός!
euxarista nea pame gia proboli.
Επιτέλους κοτνεύουν οι μέρες !!!
Μια ταινία που είναι prequel του Alien και στηρίζετε δομικά σε αυτήν,το να μην υπάρχουν τα κλασικά υβριδικά Alien είναι εγκληματικό για μένα προσωπικά, και μπορεί να χαρακτηριστεί έως και κακούργημα από τον Ridley Scott. Κρίμα γιατί είχα απογοητευτεί από τα AVP και περίμενα την συγκεκριμένη έτσι ώστε να τα αναδείξει έτσι όπως αρμόζει.
Nick
Δε νομίζω ότι ειναι εγκληματικό.
Ο μύθος έπρεπε να αλλάξει.
Ο Προμηθεας δεν ειναι άλλο ενα alien, ειναι περισσότερο το πώς δημιουργηθηκαν τα alien, αλλά και αυτό δειχνεται παρεπιπτοντως στο τελος.
Ειναι διαφορετικο συμπαν, νεα ιστορία και απλά μια λεπτομέρεια της δειχνει τη δημιουργια των alien στη μορφη που τα μαθαμε.
Εμενα μου φαινεται λογικο το να μην υπάρχουν τα ιδια alien στο prequel.
Αλλιως θα ηταν sequel.
Ναι αλλά αφού δείχνει την γέννηση τους έστω και για λίγο έπρεπε να τα δείξει .Ας μην μας ξεγελά η λέξη prequel .Ήξερε ο scott ότι ο κόσμος θα στηριχθεί στο μύθο του Alien σωστά; Είναι σαν να φτιάχνει ο John McTiernan ένα prequel του Predator χωρίς classic predator .Κοιτώ βαθυστόχαστα μια ταινία και είμαι θετικός σε κάθε τι καινούργιο και νέο που βγαίνει .Αλλά κάποια πράγματα μένουν κλασικά και απαράλλακτα. Θα σου πω ένα παράδειγμα. Ο Mcg με το terminator 4 που είχε να μας δείξει κάτι νέο και μπράβο του,με το που έβαλε έστω και για λίγο τον Αρνι πόσο ανέβασε το επίπεδο της ταινίας.Δεν συμφωνείς ; και όπως λέει και το σλόγκαν … ο νέος είναι ωραίος αλλά ο παλιός είναι αλλιώς.
Nick
κάποιος ο όποιος δεν είναι λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας θα μπορούσε να την παρακολουθήσει ευχαρίστα? Επίσης με προβληματίζει το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολλές σκηνές δράσης...
Nick, τί μπορεί να κάνει όμως αφού δεν υπήρχαν alien στην εποχή που εξελίσσεται η ταινία;
Πως να τα δείξει, αφού δεν έχουν δημιουργηθεί;
Πάντως, τα δείχνει στη τελική σκηνή, για λίγα δευτερόλεπτα.
#7, η ταινία είναι εξ ολοκλήρου sci fi.
Αν δε σου αρεσουν τα διαστημόπλοια, οι εξωγήινοι πλανήτες, τα high tech gadgets και όλα αυτά, δεν ξέρω τί μένει να δεις από το Prometheus.
Θα μπορούσε το 1/3 της ταινίας να το αφιερώσει σε αυτά. Ας ελπίσουμε ότι στο sequel που θα βγει αργότερα ,θα τα δείχνει αρκετά αυτή τη φορά με αρκετή δράση έτσι ώστε να πιάσει τόπο και το σλόγκαν της ταινίας <>.
Nick
In space, no one can hear you scream
Θα μπορούσε το 1/3 της ταινίας να το αφιερώσει σε αυτά. Ας ελπίσουμε ότι στο sequel που θα βγει αργότερα ,θα τα δείχνει αρκετά αυτή τη φορά με αρκετή δράση έτσι ώστε να πιάσει τόπο και το σλόγκαν της ταινίας <>.
Nick
Συμφωνώ σε πολλά σημεία με την κριτική. Εμένα με έπιασε λίγο αδιάβαστο η έλλειψη δράσης να πω την αλήθεια. Αλλά γενικά η ταινία είναι πολύ ωραία και ελπίζουμε στο μέλλον να απαντηθούν και τα διάφορα ερωτήματα. Όσο για την απουσία των alien, nick, πίστεψε με είναι καλό. Η ταινία στέκεται και μόνη της χωρίς να χρειάζεται να χεις δει τα άλλα και αυτό είναι υπέρ της. Μοιράζεται τη μυθολογία αλλά όχι την πλοκή. Όσο για την εμφάνιση του Arni στο terminator salvation σαν αρπαχτή φαινότανε....
TROMERH TAINIA ...GO THE WATCH ONLY ALLIEN MANIACS
Η ταινία είναι Ε Π Ο Σ!!!!!!!!! Πραγματικά ανήκει στο top 5 ταινιών που έχω δει τα τελευταία 3 τουλάχιστον χρόνια. ΦΟΒΕΡΗ, πολύ καλά εφέ, και κορυφαίες ερμηνείες (Fassbender - απλά ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ).
Αν μπορούσα συνοπτικά να χαρακτηρίσω την ταινία με 2-3 λέξεις τώρα που την είδα θα έλεγα…πολύς ντόρος για τον σχεδόν τίποτα. Πιο πολύ σκόνη σήκωσε και ερωτήματα παρά κάτι ουσιώδες. Δεν μπορείς σε καμιά περίπτωση μια ταινία να την χαρακτηρίσεις ούτε έστω καλή, όταν τελειώνει και δεν έχεις πάρει καμιά απάντηση από τα ερωτήματα που σου δημιούργησε. Όχι πως είναι απαραίτητα κακό μια καλή επιστημονική ταινία φαντασίας να στηρίζεται σώνει και καλά σε μάχες , εισβολές και εξωγήινους. Όχι όμως όταν πρόκειται για prequel του Alien. Είναι σαν να φτιάχνεις ένα Jurassic Park χωρίς δεινόσαυρους, χωρίς δράση και η ταινία να στηρίζετε σε αμπελοφιλοσοφίες. Η ιδέα του scott να δημιουργήσει κάτι νέο στο σύμπιαν των Alien στηριζόμενος στην ταινία που τον καθιέρωσε,φάνταζε ενδιαφέρων. Στην πράξη όμως μπορώ να πω ότι με απογοήτευσε. Θυμίζει περισσότερο κάτι από 2001 η οδύσσεια του διαστήματος και με διαλόγους πολύ αργούς με αποτέλεσμα η δράση και ο τρόμος να είναι σχεδόν ανύπαρκτος (αν εξαιρέσουμε 1-2 σκηνές προς το τέλος της ταινίας). Το cast αποτελείτε στην από χάρτινου χαρακτήρες με εξαίρεση το ανδροειδες ρομπότ και τη Noomi Rapace όπου προσπαθούν με αίμα και ιδρώτα να σώσουν τα προσχήματα. Επιεικώς θα έβαζα ένα 5/10 μόνο και μόνο για την καλλιτεχνική διεύθυνση, καθώς και για τα τελευταία 5΄΄ της ταινίας που είναι ότι πιο ενδιαφέρων έχει να δείξει η ταινία αυτή, καθώς μας δείχνει πως γεννήθηκαν τα Αλιεν.
Nick
Μην πάτε να το δείτε 3d είναι απογοήτευση τσάμπα τα λεφτά για άλλη μια φορά κοροϊδεύουν τον κόσμο εκτός την πρώτη σκηνή όλοι η άλλη ταινία είναι κανονική και χωρίς γυαλιά είναι το ίδιο.
SPOILER ALERT
Η επιστροφή του μεγάλου Ridley στα Sci - Fi , ήταν όπως της αρμόζει ,ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ !!!
Έχοντας αμφιβολίες για το αν θα έπρεπε να αγγίξει ξανά την μυθολογία των ALIEN που είχε καταντήσει κάτι σαν τον Jason και τον Freddy , μέσα από τα AVP, ο Scott κατάφερε να δώσει κάτι καινούργιο έχοντας σαν κύρια όπλα του, την μοναδική του ικανότητα να δίνει σασπένς και κυρίως να δημιουργεί κλειστοφοβία μέσα από τους χώρους που πλάθει αλλά και να δημιουργεί "μεγάλες" εικόνες όπως η αρχική και η πτώση του σκάφους. Κυρίως όμως δεν χρησιμοποίησε την τεχνολογία μόνο για εντυπωσιασμό και κατ' επέκταση αλλοιώνοντας την σκηνοθετική αισθητική του ,απλά την ενίσχυσε με την αξιοποίηση της.
Αυτός ήταν και ο μεγάλος μου φόβος ως προς την ιδέα του να ξανασχοληθεί και με το Blade Runner, το να μην γίνει δηλαδή ένα εντυπωσιακό μεν αλλά άψυχο ως προς την ουσία του δε sequel. Για να είμαι δίκαιος ,δεν μπορώ να πω πως το αποτέλεσμα ήταν 100% τέλειο γιατί όντως οι χαρακτήρες δεν είναι τόσο καλογραμμένοι και οι ηθοποιοί (πλην του Fassbender) δεν είναι και τόσο πρωτοκλασάτοι . Αν τους συγκρίνεις ειδικά με το cast του αρχικού ALIEN , απλά γελάς. Ειδικά ο ρόλος και η ερμηνεία της Theron είναι τόσο ανούσιος και κακοερμηνευμένος που εγώ θυμάμαι μόνο το τέλος της. Γενικά ήθελε λίγο παραπάνω προσοχή το casting αλλά που να βρεις Sigourney τώρα ;
Διαφωνώ πάντως με την απογοήτευση σας για την απουσία περιπέτειας και σκηνών δράσης. Καμία ταινία του Scott δεν είναι αποκλειστικά δράσης ,ούτε το πρώτο Alien ήταν (πολλοί ακόμα θεωρούν το Aliens πληρέστερο λόγω της δράσης του), για να μην αναφέρω την άποψη κάποιου στο review του Blade Runner που είπε ότι κοιμήθηκε. Ακόμα και το μονομάχο όσοι τον εκτιμούν πραγματικά, αποκλείεται να τον αποθεώνουν για τις μονομαχίες του αλλά για την δραματουργία του και για την ερμηνεία του Crowe.
Φίλε Nick κάνε υπομονή και μην κρίνεις τόσο αυστηρά. Ακόμα και με τα ελαττώματα του, σπάνια βλέπουμε πια τέτοιες ταινίες παρ' όλο που τα budget και η τεχνολογία δίνονται απλόχερα. Απ' ότι φαίνεται θα τα δεις τα Alien στο επόμενο μέρος και ελπίζω να μας δώσει παραπάνω πληροφορίες για την προέλευση τους γιατί αν κατάλαβα καλά και διορθώστε με, τελικά αυτά είναι αποτέλεσμα της μείξης "θεικού" DNA με μια προγενέστερη των alien μορφή ζωής πιθανότατα δημιουργημένης και από τους ίδιους τους "Θεούς" για να επιτύχουν τον μοχθηρό σκοπό τους. Αλήθεια ρε παιδιά είδε κανένας άλλος στις τοιχογραφίες στην αίθουσα με το κεφάλι , λαξευμένο ένα alien ή μου φάνηκε ;
Κλείνω με δύο διαπιστώσεις. Πρώτον είχα πολύ καιρό να ακούσω τόση ησυχία σε αίθουσα άρα ή η ταινία πέτυχε το σκοπό της ή απλά οφειλόταν στο ότι η προβολή που πήγα ήταν στις 23:15 άρα τα "σπυριάρικα" είχαν επιστρέψει σπίτι και ο κλασσικός σπασαρχίδας κάγκουρας είχε προτιμήσει να κάτσει σπίτι να δει μπάλα και να αναπτύξει την "ξερολία" του περί ποδοσφαίρου. Δεύτερον δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις στην άλλη άκρη του διαστήματος για να πάρεις την απάντηση στο γιατί η ανθρωπότητα χρειάζεται reboot. Μπορείς να κάνεις μια βόλτα στο κέντρο ή αν βαριέσαι να ανοίξεις απλά τη τηλεόραση. Τόσα χρόνια Δαρβινικής θεωρίας περί ανάπτυξης του ανθρώπου και ο μαλάκας ακόμα κοιτάει την πάρτη του και όχι το σύνολο και δεν μπορεί να πετάξει το μίλκο στον κάδο !!!
Φίλε SPOILER ALERT της προσδοκίες και την μεγάλη ανυπομονησία για την ταινία αυτή μας την δημιούργησε ο ίδιος ο σκηνοθέτης ,και αν αναλογιστούμε την εμπειρία του και ότι πρόκειται για έναν από καλύτερους σκηνοθέτες (ειδικά στην επιστημονική φαντασία ) τέτοια λάθη δεν πρέπει να γίνονται. Ας μην κοροϊδευόμαστε ,η ταινία είναι πολύ μέτρια σε σχέση με αυτά που περίμενε να δει ο κόσμος. Άσε που αν προσέξετε καλά το αλιεν που γεννιέται στο τέλος είναι μια ψιλό- αντιγραφή του αλιεν στην ταινία war of the world 2005. Κοιτάξετε το .
Nick
Περιμενα πολλα περισσοτερα στο θεμα του σεναριου. Τα σκηνικα ηταν εξαιρετικα οπως και η Charlize αλλα και ο Fassbender! Ειρήνη
Δώστε Billy Drum στο λαό!ειδικά ο σχολιασμός στο τέλος τα έσπασε μαν!Και γω τα ίδια σκέφτομαι.Αν και παρότι είχε ησυχία στην αίθουσα που πήγα,δεν ξέρω αν οφείλονταν στην ποιότητα της ταινίας.Μια ταινία που ανά στιγμές με συνεπήρε στην αγωνία της,δεν λέω.αλλά σαν σύνολο...είχε θεματάκια...
Λοιπόν,το είδα Σάββατο βράδυ και υπήρχαν στιγμές αγωνίας και αηδίας και υπέροχων διαστημικών πλάνων και τοπίων που μόνο σινεμά αξίζουν.Και φυσικά ναι,σκηνικά ατμόσφαιρα κλπ,όλα!Αλλά...
Δεν είχε καμία αίσθηση πως πρόκειται για ταινία του Scott και ήταν όπως με τον Robin Hood του ίδιου,που ήθελε να είναι κάτι διαφορετικό αλλά θύμιζε 100 παρόμοιες ταινίες του είδους.Έτσι και εδώ ίσχυε το ίδιο.
Κάμιά φορά σε πήγαινε πολύ γρήγορα απ΄την μια σκηνή στην άλλη,μην προλαβαίνοντας να επεξεργαστείς κάποια γεγονότα,ούτε να νοιαστείς για τους ήρωες.
Ωραίες μεν σαν σκηνές,αλλά 'λίγες' και ξεπέτες.το ίδιο και το φινάλε.
Νιώθεις την αγωνία ανά στιγμές και είσαι ακόμα πιο τσιτωμένος επειδή αναρωτιέσαι που θα οδηγήσουν όλα αυτά.Αλλά εκεί που πάει να σε φτιάξει,μοιάζει σαν να κόπηκε κάτι στο μοντάζ και φύγαμε για αλλού.
Ακόμα και στη σκηνή,με(SPOILER HERE)γέρο-Weyland και εξωγήινο,περιμένεις κάτι παραπάνω,αλλά...μπαμ και κάτω,τρεξιμο,κυνηγητό πάλι κλπ.
Γενικά είχε την αίσθηση,πως χαρακτήρες και γεγονότα,πάνε κι έρχονται με τέτοιο ρυθμό,που εκεί που πάει να σε φτιάξει,ξαφνικά τελειώνει.
Για όλα έφταιγε το σενάριο φυσικά,που για μια ακόμα φορά είχε τους κλασικούς χαρακτήρες της ξεπέτας.
Ο Fassbender άξιζε μόνο.
Απο ερμηνείες προσπαθεί η Rapace,αλλα παραείναι γλυκιά.Δώστε της κι άλλες σκηνές όπου θα σκληραγωγείται!Στην σκηνή της εγχείρησης τα έσπασε...αλλά μέχρι εκεί.
H Theron νταξ,δεν μου φάνηκε πως έπαιζε τόσο λίγο,όο μου λεγε και ο Χάτζηπαπ kαι γενικά καλή ήταν.
Αυτή και ο Idris "Kαπετάνιος" Elba μπορούσαν να προσφέρουν κι άλλα πάντως και τους πετσοκόψανε αρκετά.
Καμιά φορά προτιμάς ταινίες αντιγράφές τύπου Pandorum(TOTALLY UNDERRATED!).Γτ περιμένεις να είναι χάλια και προκύπτουν αρκετά φιλότιμες.
Ενώ εδώ δυστυχώς,περιμέναμε πολλά και η ταινία,με τόσες άλλες που προέκυψαν ανά τα χρόνια,έμοιαζε μια ακόμα αναλώσιμη του είδους.
Κατα τ'αλλα μια απ΄τα ίδια και φαίνεται τόση επιτηδευμένη η προσπάθεια να δείξουν,πως είναι μικρό μέρος μιας μεγαλύτερης ιστορίας,που καταλήγει μισοδουλειά και αρπαχτή.
Θα περιμένω το Director's Cut.
Προς το παρόν,αν και ευελπιστούσα να του άξιζε παραπάνω,δυστυχώς τελικά για κανά 7αράκι κάνει.Και αυτό με επιείκια,γτ όπως και να χει ξεχωρίζει άνετα από διάφορες σαβούρες.
Αλλα και πάλι...
Είναι σαν να βγάζει η αγαπημένη σου μπάντα,δίσκο που επιστρέφει στις μουσικές της ρίζες.Είναι καλός και ενώ δεν περίμενες την ίδια αίσθηση κλασικού,θυμίζε έντονα b-sides/leftovers των παλιών.
Είναι σαν να έφτιαχναν καινούριο Seven.
Aπό τότε έχουν βγει τόσα παρόμοια που θέλει μεγάλη προσπαθεια για να ξεχωρίσει.
Ε,το Prometheus βλέπεται,αλλά δεν προσπάθησαν αρκετά.
Έχει τόσα στοχεία αναλώσιμης και "μια απ΄τα ίδια" αντιγραφής,που τα καλά στοιχεία του χάνονται.
Ενα 7'αρι λοιπόν και με πολύ επιείκια,γιατί το γενικότερο στυλ και ατμόσφαιρα του,είναι αλήθεια πως μας είχαν λείψει.
Υ.Γ.ισχύει αυτό με την τοιχογραφία του Alien όταν πρωτομπαίνουν στον θάλαμο με τα δοχεία.
Το πρόσεξα αμέσως.Το σχέδιο μάλιστα,θύμιζε έντονα τα παλιά Alien!
Ευχαριστώ Choco για τα καλά σου λόγια και χαίρομαι που μου έλυσες την απορία. Βέβαια αυτό μάλλον ανατρέπει την θεωρία οτι τα alien, όπως τα ξέρουμε, δημιουργήθηκαν στη τελευταια σκηνή. Αυτό μάλλον θα το ξεκαθαρίσει η συνέχεια.
Nick καλά κάνεις και έχεις θέσει τον πήχη ψηλά. Τοσο μεγάλοι σκηνοθέτες δεν έχουν ελαφρυντικα, όταν διαθέτουν χρόνο,χρήμα και ελευθερία να δημιουργήσουν και μάλιστα όταν αποφασίζουν να συνεχίσουν μια ταινία που γιγαντώθηκε με τον χρόνο. Εγώ επειδή γενικά είμαι επιφυλακτικός ,πήγα με λιγότερες προσδοκίες, γιατί περίμενα πως δεν θα δω ένα αντίστοιχο με το πρώτο Alien.
Γενικά εγώ τη βρήκα πιο "μοντέρνα" για τα δεδομένα του Scott. Λιγότερο φιλοσοφημενη και πρωτότυπη αλλά το ίδιο αγωνιώδης και περισσότερο εντυπωσιακή οπτικά. Δεν είναι το αριστούργημα που θα μείνει αξεπέραστο, όπως το Blade Runner πχ, αλλά δεν είναι ταινία για το τσουβάλι.
SPOILER ALERT!!! Παιδια οσον αφορα το σκελος Αλιεν, στην τελευταια σκηνη αυτο που τελικα γεννιεται δεν ειναι ενα συνηθισμενο Αλιεν(δεν εχει "κεφαλακι") αλλα μια Μητερα-Αλιεν! Η οποια τελικα παει στο κατεστραμενο σκαφος και γενναει ολα τα αυγα που βλεπουμε στη γνωστη σκηνη του πρωτου Αλιεν.Οποτε το Προμυθεας2 μαλλον δεν θα ασχολειται με αλιεν αλλα με την ιστορια των 2 επιζωντων. Τα μονο περιεργο οσον αφορα αυτο ειναι οτι ο πλανητης εχει διαοφρετικα ονοματα στις δυο ταινιες και οτι στο αλιεν1 η θεση του εξωγηινου ειχε σπασει απο μεσα, δλλ ειχε πεταχτει εκει το Αλιεν και οχι στο σκαφος διαφυγης που ειδαμε στον προμυθεα.Γνωμες?
Οσο για την ταινια, αυτο που ειπαν οι περισσοτεροι.Απο τη μια επος απο την αλλη καποιοι ακυροι χαρακτηρες/σκηνες/διαλογοι δλδ προβληματα στο σεναριο τη φερνουν αρκετα χαμηλοτερα απο το Αλιεν1.
Ενταξει τι να πω...Η δουλεια που εχει γινει ειναι απιστευτη.
Eμεινα απολυτα ικανοποιημενος!!!!!!!!!
Ήταν πραγματικά απίστευτη, εκπληκτική και εξαιρετική και όποιος δεν τη δει χάνει. Σπεύσατε!
Η ταινία ήταν μια τίμια πρόταση, παρουσίαζε αυτό ακριβώς που περιμένει κάποιος βλέποντας το trailer της ταινίας. Από κει και πέρα, δεν μπορώ να έχω απαιτήσεις για οσκαρικές ερμηνείες από τους πρωταγωνιστές οι οποίοι ήταν απλά καλοί, ούτε και από το σενάριο ή τη σκηνοθεσία, η οποία όμως ήταν εξαιρετική. Πραγματικά εξαιρετική ήταν και η μουσική επένδυση της ταινίας. Μια τέτοια ταινία είναι απαραίτητο να παρακολουθηθεί σε κινηματογραφική αίθουσα, αφού μόνο έτσι αφομοιώνει ολοκληρωτικά ο θεατής τον εκπληκτικό ήχο και εικόνα. Συνεπώς την συστήνω ανεπιφύλακτα.
Πολύ καλή ταινία! Εχει φοβερό σενάριο και ερμηνίες άπαιχτες. Η Charlize Theron σε εντελώς διαφορετικό ρόλο απ' αυτόν που την έχουμε συνηθίσει, είναι πολύ καλή! Ενώ ο Fassbender σκίζει με την ερμηνία του. Πολύ καλή επίσης και η Noomi Rapace!
Γενικά, ωραίο καστ και φοβερή ταινία.
apo ta kalytera scifi pou exo dei btavo ston Ridley Scott.
Εκεί καταντάει ένας μεγάλος σκηνοθέτης όταν αναλαμβάνει εργολαβία της Νέας Εποχής. Ο νοών νοείτω!!! Κρίμα. Πολύ κρίμα. Ούτε τα προσχήματα δεν μπορούν να κρατήσουν πλέον.
spoiler...εγω την ξανα ειδα για να καταλαβω τι γινεται..τελικα κατεληξα στο συμπερασμα οτι οι μηχανικοι κανανε πειραματα κ γεννησαν το αλιεν το οποιο ξεφυγε ομως απο καθε ελεγχο(για αυτο φαινεται κατι να τους κυνηγα..)οποτε καταψυξανε τα αυγα κ θελανε να τα ριξουνε στην γη να τα ξεφορτωθουν ομως εμεις αλλαξαμε την ατμοσφαιρα στο σκαφος κ μπαμ βγηκανε εξω..οσο για την τελικη σκηνη που δεν θυμιζει το αλιεν ειναι γιατι το αλιεν παιρνει τα χαρακτηριστικα αυτου απο τον οποιο βγαινει..αναπαντητο ερωτημα ειναι απο την τοιχογραφια που βλεπουμε το αλιεν μηπως το αλιεν ηταν ο θεος των μηχανικων κ αυτοι επαναστατησαν σκοτωσαν οσα ηταν ελευθερα (ή τα διωξανε με το σκαφος στην εναρξη της ταινιας)κ κρατησαν τα αυγα αλλα κατι πηγε στραβα..ολα θα λυθουν στο νουμερο 2...