• Latest News

    Οι 7 πιο υπερβολικές και άβολες αντιδράσεις στον κινηματογράφο

    Γράφει ο Αργύρης Σταματόπουλος.

    Συνήθως γελάμε με το Bollywood και το πόσο υπερβολικό και πομπώδες μπορεί να γίνει, είτε όταν απεικονίζει σκηνές δράσης (όπου με μια εναέρια γροθιά, ο ηθοποιός θα μπορούσε να κάνει την απόσταση Ζωγράφου-κέντρο χωρίς να χρειαστεί συγκοινωνία ή ταξί), είτε όταν απεικονίζει σκηνές χορού και τραγουδιού (όπου όλη η πόλη, αν όχι όλη η χώρα, μαζεύεται για να πλαισιώσει το πρωταγωνιστικό ζευγάρι).

    Έλα όμως, που και το Hollywood μπορεί να παραγίνει δραματικό όταν το θέλει.

    Μπορεί με την πρώτη ματιά να πηγαίνει το μυαλό μας (τουλάχιστον το δικό μου δεν πήγε), αλλά αν το καλοσκεφτεί κανείς, κάποια πράγματα είναι too much!


    Στη συνέχεια ακολουθούν 7 από τις πιο υπερβολικές και άβολες αντιδράσεις στο κινηματογράφο.




    Point Break (1991)
     

    Πως αντιμετωπίζεις μια ομάδα σέρφερ-ληστών υπό την αρχηγία του Patrick Swayze;
    Στέλνεις τον πράκτορα Keanu Reeves!
    No way! Yes way!

    Όταν ο Bohdi (Swayze) ανεβαίνει στο αεροπλάνο με τα λεφτά της ληστείας, μετά από ένα shootout υποχρεώνει τον διώκτη του να ανέβει κι αυτός.

    Ύστερα φοράει ένα αλεξίπτωτο στον τραυματισμένο συνεργάτη του, φοράει ένα κι ο ίδιος και πέφτουν από το αεροπλάνο.

    Ο Utah (Reeves) κάνει το πιο λογικό που θα μπορούσε.

    Πέφτει κι αυτός, χωρίς, όμως, αλεξίπτωτο -μόνο με το όπλο του- και τον κυνηγά στους αιθέρες.

    Το αεροπλάνο δεν επρόκειτο να συντριβεί, ο πιλότος ήταν μια χαρά και θα μπορούσε ο Reeves να χρησιμοποιήσει το όπλο του για να τον αναγκάσει να το προσγειώσει και, αφού το σχέδιο ήταν να πέσει με τα αλεξίπτωτα όλη η ομάδα των ληστών, περισσευούμενα αλεξίπτωτα υπήρχαν για να φορέσει ο ίδιος και να συνεχίσει την καταδίωξη.

    Τι σκεφτόταν, λοιπόν, ο νεαρός πράκτορας του FBI;



     

    The Karate Kid (1984)
     

    Ο Kreese είναι ένας βετεράνος πολέμου, ιδιοκτήτης του Cobra Kai dojo.

    Σαν στρατιώτης, που τα μάτια του έχουν δει τόσα, θα περίμενε κανείς να είναι πιο λογικός, συγκρατημένος και πειθαρχημένος ή τουλάχιστον, θα νοιαζόταν περισσότερο για τη φήμη και τα έσοδα της σχολής του.

    Αντί αυτού, όταν ο ‘μικρός στο μάτι’ κύριος Miyagi έρχεται να παραπονεθεί για τους ψευτονταήδες μαθητές του, αυτός όχι μόνο δεν κάνει αυτό που πρέπει (στο φινάλε, για δεκαεξάχρονα επρόκειτο, μια τιμωρία θα έβαζε), αλλά απειλεί τον Miyagi και τον Daniel-san ότι θα τους δείρουν ομαδικώς αν δεν εμφανιστούν στο τουρνουά.

    Δεν τελειώνει, όμως, εκεί το πράγμα, αφού το Karate Kid είχε sequel, οπότε και ο παραλογισμός θα είχε sequel, επίσης.

    Αφού ο αρχινταής Johnny Lawrence (William Zabka) έρχεται δεύτερος από τον Ralph Macchio, τι πιο λογικό ο δάσκαλος να αρχίσει να πλακώνει στο ξύλο τους ίδιους τους μαθητές;

    Μέχρι που επεμβαίνει ο Miyagi και ξέρετε τη συνέχεια!

    Κι εδώ τίθεται το ερώτημα, ποιος είναι πιο υπερβολικός; 

    Ο Kreese, ο wannabe πολέμαρχος, που έκανε τους μαθητές του παλιοχαρακτήρες ή οι ίδιοι οι γονείς των παιδιών, που τα έστελναν σε αυτή τη σχολή;



     

    Free Willy (1993)
     

    Ο Jesse είναι ένας σπαστικός πιτσιρικάς που, αφού προκαλεί σαματά σε ένα υδάτινο πάρκο, γίνεται κολλητός με μια φάλαινα δολοφόνο, όσο μαζεύει τα σπασμένα του.

    Ο κακός ιδιοκτήτης του πάρκου Michael Ironside (Nαι, ναι, αυτός είναι! Στις μισές ταινίες των 90’s πρωταγωνιστούσαν οι τάδε, τάδε, τάδε ‘και ο Michael Ironside’) θέλει να σκοτώσει τον Willy τη φάλαινα, για να εισπράξει τα χρήματα από την ασφάλεια, και ο μικρός παίρνοντας το είδηση, ξεκινά ένα μαραθώνιο για να κλέψει το θαλάσσιο θηλαστικό ώστε να το ελευθερώσει.

    Το καταλαβαίνω πως πρέπει να έχουμε μια family movie, αλλά για σκεφτείτε!

    Το πιο πιθανό είναι, ο κακός ιδιοκτήτης Dial να πλήρωσε πολύ περισσότερα για να αγοράσει εξαρχής τη φάλαινα, μαζί με όλο τον εξοπλισμό συντήρησης της και, σαν ατραξιόν, το δύσμοιρο ζωντανό θα του έκανε απόσβεση μακροπρόθεσμα.

    Δεύτερον, δεν υπάρχουν τοπικές αρχές, ώστε ένα παιδί να μπορεί να αποταθεί, όταν κινδυνεύει μια ζωή, ακόμα κι αν θεωρείται πανίδα, σε έναν κόσμο που όταν ξεβράζεται ένα θαλάσσιο θηλαστικό σε μια παραλία, η εικόνα του κάνει το γύρω του κόσμου;

    Χρειαζόταν όλη αυτή η αποστολή να κλαπεί ο Willy, και μάλιστα από ένα δωδεκάχρονο, όταν μέσα σε 10 λεπτά, ο Jesse θα μπορούσε να ειδοποιήσει τις αρχές, τα media, ακόμη και την ασφαλιστική εταιρία, που σε περίπτωση που δεν τον πιστεύανε, αυτό και μόνο θα απέτρεπε τον ιδιοκτήτη από το να βλάψει τη φάλαινα, γιατί θα κινούσε υποψίες.

    Άσε την προσοχή που θα λάμβανε το γεγονός, που ούτε ο Terminator δε θα πείραζε το συμπαθές κήτος.



     

    The Truman Show (1998)
     

    Ο Christof είναι ο mastermind πίσω από το concept, την οργάνωση, το συντονισμό και τον έλεγχο του τηλεοπτικού show με πρωταγωνιστή τον ανυποψίαστο Truman Burbank (you know who!).

    Όταν ο Truman παίρνει χαμπάρι τι συμβαίνει στη ζωή του και πιάνει τις κάμερες στον ύπνο, ο πρώτος τυχών παραγωγός θα προσπαθούσε να τον δελεάσει με πολλά χρήματα, δόξα, αναγνωρισιμότητα και δεν ξέρω ‘γω τι άλλο.

    Ή απλά, να βρει ένα άλλο μωρό να δείξει κάθε πτυχή της τεχνητής ζωής και καθημερινότητας του.

    Όχι ο Christof. 

    Αυτός προτίμησε να σκοτώσει live τον πρωταγωνιστή του, ενόσω όλος ο πλανήτης παρακολουθεί.

    Δημιουργεί μια καταιγίδα, ώστε να αποτρέψει τον Truman να φύγει με το σκάφος και δεν τον ενδιέφερε αν εκείνη την ώρα διέπραττε φόνο εκ προμελέτης, μπροστά σε δισεκατομμύρια αυτόπτες μάρτυρες.

    Μάλλον, το παραπήρε βαριά, αν και αφού είδε ότι η καταιγίδα απέτυχε, προσπάθησε να τον πείσει, λέγοντας ότι ο θολωτός κόσμος του ήταν πιο ‘αληθινός’ από τον αληθινό.

    Βέβαια, τι να περιμένει κανείς σε έναν κόσμο που όλος ο πλανήτης αποδέχεται το να παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα για την ιδιωτική ζωή και καμιά αστυνομική αρχή να μην ενεργεί σε ολοφάνερη απόπειρα δολοφονίας;




     

    Rocky III (1982)
     

    Σίγουρα έχετε υπόψην σας τις σκηνές εκείνες στις ρομαντικές ταινίες (ή σειρές), που το ερωτευμένο ζευγάρι τρέχει ανέμελο στην παραλία, γεμάτο ενέργεια, αγάπη, πάθος και τα συναφή.

    Βγάλτε τις αγάπες και τους έρωτες, βγάλτε και το νεαρό ζευγάρι και βάλτε στη θέση τους δύο παραφουσκωμένα μυώδεις παλαιστές, έναν Ιταλό κι έναν Αφροαμερικάνο.

    Voila! Το μοντάζ προπόνησης του Rocky III.

    Ο Rocky, μέσα από την προπόνηση με τον τέως αντίπαλο/νυν φίλο Apollo, πανηγυρίζει την νεοαποκτηθείσα του ταχύτητα, που θα του χρειαστεί στο ring, με κραυγές αγαλλίασης, χοροπηδητά, γελάκια και αγκαλιές (αντρικά πάντα!).

    Και όχι, δεν πέφτουν οι τίτλοι τέλους με το ‘ηλιοβασίλεμα στα μάτια σου φωτιά’, απλώς έπρεπε να δούμε τη διαδικασία της προπόνησης, για να αντιληφθούμε και να καμαρώσουμε καλύτερα τα αποτελέσματα της στον αγώνα.

    Με το μαλακό, όμως, βρε παιδιά.
    Δε λέω, κι εμένα μου αρέσει να χαίρομαι με τους φίλους μου, αλλά και τόσο χούφτωμα πια…!


    Rocky III scene από FilmBoy-gr

     

    Transformers Trilogy
     

    Είχατε ποτέ αυτό το συναίσθημα, βλέποντας κάποια από τις ταινίες Transformers, ότι δεν περνούσε αρκετά γρήγορα η ώρα μέχρι να φτάσουν στο showdown.

    Έχω αυτή την εντύπωση – παρόλο που είμαι fan της τριλογίας, ειδικά όταν βλέπω τον Sam Witwicky να ουρλιάζει αλλεπάλληλα.

    Σύμφωνοι ότι οι περισσότεροι από εμάς, δεν έχουμε ζήσει - και ούτε πρόκειται - τέτοιες extreme καταστάσεις, αλλά και το γεγονός ότι ο νεαρός πρωταγωνιστής εξασκείται στο να ανεβαίνει οκτάβες με το στόμα του, σε κάθε ταινία, είναι κομμάτι παρατραβηγμένο.

    Στη σκηνή που κορτάρει το ξανθό μυστικό της Victoria, Rosie Huntington-Whiteley, η δεύτερη θα κολακευόταν τόσο, αν ήξερε ότι το άτομο που της το παίζει cool σωτήρας του πλανήτη (με αποτυχημένο τρόπο) μπορούσε να συναγωνιστεί τον Steve Tyler σε στριγγλιές.

    Μετά από τόσα τεράστια εξωγήινα ρομπότ που έχουν περάσει από τη ζωή του, τόσους ειδικούς πράκτορες που έχει συναντήσει, δύο επικίνδυνα καυτές υπάρξεις που τον έχουν συντροφεύσει, κανείς δε βρέθηκε να του πει ότι φωνάζει σαν μικρό κοριτσάκι που του αρπάξανε το γλειφιτζούρι;



     

    The Wizard (1989)
     

    Μια 100λεπτη διαφήμιση των προϊόντων της Nintendo με τη βιτρίνα της οικογενειακής ταινίας.

    Ο Jimmy (Luke Edwards) πάσχει από μια ψυχολογική ασθένεια, αποτέλεσμα μιας τραυματικής εμπειρίας, και η μόνη λέξη που αρθρώνει είναι ‘California’.

    Ο αδερφός του, Corey (Fred Savage), τον παίρνει κρυφά και κατευθύνονται προς τα κει, γνωρίζοντας στο δρόμο και την Haley.

    Η μητέρα των παιδιών στέλνει στο κατόπι τους έναν γλοιώδη, φιλάργυρο τύπο, που ειδικεύεται στο να βρίσκει και να πιάνει παιδιά που το σκάνε από το σπίτι τους.

    Όταν, λοιπόν, ο τύπος αυτός πιάνει τον μικρό Jimmy σε ένα μαγαζί με ηλεκτρονικά παιχνίδια, επιστρατεύεται το γυναικείο δαιμόνιο για την απομάκρυνση του.

    Μέσα στο γεμάτο κόσμο μαγαζί, η ανήλικη Haley (Jenny Lewis) κατηγορεί αυτόν τον άνθρωπο (που πέρα από το ‘ανησυχητικό’ παρουσιαστικό του, αυτός κάνει τη δουλειά του και τίποτα άλλο) ότι την παρενόχλησε σεξουαλικά.

    Όπως ήταν φυσικό, η ασφάλεια του κτηρίου τον παίρνει σηκωτό και η μικρή μειδιά που το ‘έξυπνο’ της σχέδιο πέτυχε.

    Φανταστείτε τι θα μηχανευόταν αυτό το κορίτσι, αν ήταν στα 30 της και το μυαλό της είχε ωριμάσει!

    Και φυσικά, εμάς μας νοιάζει ότι οι μικροί τυχοδιώκτες φτάνουν στον προορισμό τους και ξεχνάμε ότι αυτός ο άνθρωπος θα πρέπει να συνεχίσει να ζει τη ζωή του κουβαλώντας τη ρετσινιά του παιδόφιλου, αν όχι να δικαστεί άδικα και να καταστραφεί η καριέρα του.

    Ή μήπως, τελικά, είμαι εγώ ο υπερβολικός που σκέφτομαι τα πράγματα κατ’ αυτό τον τρόπο;

    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Οι 7 πιο υπερβολικές και άβολες αντιδράσεις στον κινηματογράφο Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top