• Latest News

    Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

    Review: Μέσα απο τις Φλόγες - Incendies




    Γράφει η Αμαλία Μουστάκη.

    Όταν  ξεκίνησε  το  Incendies,   η  καναδική ταινία  του  Denis Villeneuve,  που  πρόκειται να προβληθεί  και  στη χώρα  μας  από  τη  Seven Films,  είχα  την  αίσθηση  ότι  έβλεπα απόσπασμα από  ντοκιμαντέρ του National Geographic ή κάτι  παρεμφερές.

    Το τέλος της  ταινίας  με  βρήκε να συλλογίζομαι τον  πασίγνωστο ορισμό του Αριστοτέλη : “Εστιν  ουν  τραγωδία  μίμησις  πράξεως  σπουδαίας  και  τελείας...”  κτλ.  κτλ.

    Δεν  επροκειτο  για  ντοκιμαντέρ  παρόλο που ανάλογες  ιστορίες  μ'αυτήν που μόλις  είχα  παρακολουθήσει θα έχουν  ασφαλώς  συμβεί  στην πυριτιδαποθήκη  που ονομάζεται  Μέση Ανατολή.  

    Ήταν  όμως  σαφώς  μια  σύγχρονη  τραγωδία  με  μέση,  αρχή,  τέλος, της  οποίας  οι  πρωταγωνιστές  με  τα    ονόματα  Νawal, Simon, Jeanne  θα  μπορούσαν  κάλλιστα  να  ονομάζονται ΟιδίποδαςΙοκάστη  ή  Αντιγόνη.

    Η  συγγένεια  με ...




    ...το αρχετυπικό  είδος  της  τραγωδίας  αφορά  καταρχήν  στη  θεματολογία  και  στην  απόδοση  τραγικών  χαρακτηριστικών  στους  τρεις  βασικούς  ήρωες.

    Το  άνοιγμα  της  διαθήκης  μιας  μητέρας  ανατρέπει  ό,τι  γνώριζαν  τα  δίδυμα  παιδιά  της  γι’αυτήν  μέχρι  τότε,  και  τα  οδηγεί  στην  αναζήτηση  της  δικής  της  αλλά  και  δικής  τους ,  εν τέλει,  αλήθειας.

    Δύο  κλειστοί  φάκελοι  πρέπει  να  παραδοθούν  στον  πατέρα  που  μέχρι  τότε  θεωρούσαν  νεκρό  και  στον  αδελφό  που  δε  γνώριζαν  ότι  έχουν.   


    Οι  απαντήσεις  για  το  οικογενειακό  παρελθόν  βρίσκονται  όμως  στη Μέση  Ανατολή  και  συγκεκριμένα  στο Λίβανο (παρόλο  που  δεν  κατονομάζεται  πουθενά  η  εν  λόγω  χώρα,  τα  πατρώνυμα  των  ηρώων  και  τα  ιστορικά γεγονότα  που  εκτυλίσσονται  στο  φόντο  μας  επιτρέπουν  να  υποθέσουμε  με  ασφάλεια  πως  πρόκειται  γι’αυτήν).

    Εκεί  θα  ταξιδέψουν  διαδοχικά  τα  δύο  αδέλφια,  σε  μια  οδυνηρή,  αλλά  και  απαραίτητη  για να  επέλθει  η  κάθαρση,  καταβύθιση  στο  παρελθόν  που  θα τους  αποκαλύψει  όλα  τα  οικογενειακά  μυστικά.

    Το  σενάριο  της  ταινίας  βασίστηκε  σε  ομώνυμο  θεατρικό  έργο  του  Wadji  Mouawad.  

    Ο  Villeneuve  όμως  κατορθώνει  να  ανεξαρτητοποιηθεί  από  τις  θεατρικές  συμβάσεις  και  να  κινηματογραφήσει  ένα  έργο  γεμάτο  κίνηση  και   ένταση.    

    Ανάμεσα  στις  δύο  πρωταγωνίστριες  του,  τη  μητέρα Lubna  Azabal  και  την  κόρη   Melissa  Desormeaux- Poulin   πλέκει  δύο  παράλληλες  ιστορίες,  παίζει  με  το  παρελθόν  και  το  παρόν,  ενδεχομένως  μπερδεύοντας  και  σε  κάποιες  σκηνές  τους  θεατές,  λόγω  της  μεγάλης  συμπτωματικής  ομοιότητας  μεταξύ  των  δύο  γυναικών.

    Η  μεγαλύτερη  αρετή  της  ταινίας  ωστόσο  δεν  έγκειται  σ'αυτά  τα  flash-back  αλλά  ούτε  και  στις  αξιομνημόνευτες  ερμηνείες  ή  στην  ολοζώντανη  κινηματογράφηση  των  αχανών  τοπίων  της  Μέσης  Ανατολής. 


    Το  σημαντικότερο  από όλα  αυτά  είναι  το  ότι  μέσα  στις σκληρές  απάνθρωπες  σκηνές   και  ενώ  διαγράφονται  σχεδόν  νατουραλιστικά  η  απόγνωση,  η  φρίκη,  το  μίσος  που  χαρακτηρίζει  κάθε  εμφύλιο  πόλεμο,  ο  Villeneuve  κατορθώνει  να  απαλύνει  κάθε  αρνητικό  συναίσθημα που  γεννά  η  βαρβαρότητα  και  να  μιλήσει  για  την  αγάπη,  τη  στοργή  που  κατορθώνουν  να  βιώσουν  οι άνθρωποι  ακόμα  και  μέσα  στις  πιο  αντίξοες  συνθήκες.

    Οι  ήρωες  υποφέρουν, αιφνιδιάζονται, εκδικούνται,  σε  καμία  περίπτωση  όμως  δε  χάνουν  το  πείσμα  και  τη  γενναιότητα  τους,  την  ανθρώπινη    υπόσταση  αλλά  και  την  μεγαλειώδη τραγική  διάσταση  που  χαρακτηρίζει  εκείνους  που  αποφασίζουν  να  φτάσουν  στα  όρια  τους,  να  τα  ξεπεράσουν  ακόμα  κι  αν  το  τέλος  τους  βρει  μόνους.

    Δεν  μπορώ  να  φανταστώ  πως  θα  υπάρξει  θεατής  που  θα  μείνει  αμέτοχος,  που  δε  θα  φορτισθεί  συγκινησιακά   παρακολουθώντας  το  Ιncendies,  έστω  και  αν  κάποιοι  περισσότερο  προσεκτικοί  διαπιστώσουν  πως  δε  λείπουν  τα  συναισθηματικά  τρικ,  ή  οι  κλισέ  σκηνές  φρίκης  στις  οποίες  μας  έχουν  συνηθίσει - τί  έκπληξη! - τα  χολυγουντιανά στούντιο.

    Στο  τέλος  όμως  αυτό  που  θα  μείνει  δεν  είναι  ούτε  η  απόγνωση  ούτε  η  βαρβαρότητα  αλλά  η  συμπάθεια  προς  αυτό  που  βιώνει  όποιος  αντιμετωπίζει  τον  παραλογισμό  του  πολέμου.  

    Και  ενώ  θα  ακούγονται  οι  νότες  του  “You  and  whose  army?” των  Radiohead  μερικοί  θα  θυμηθούν  - για  να  ολοκληρώσω  την  αρχική  μου  σκέψη  αυτό  που  είχε  κατά  νου  και  ο  Αριστοτέλης  όταν  έγραφε  εκείνο  το  “δι'ελέου  και  φόβου  περαίνουσα την  των  τοιούτων  παθημάτων  κάθαρσιν”.

    Το Γαλλόφωνο Incendies ήταν υποψήφιο για Oscar Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στα βραβεία που πέρασαν και κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες σήμερα, 10 Μαρτίου.


    • ΜΗ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΕΙΣ
    • Facebook Comments
    Item Reviewed: Review: Μέσα απο τις Φλόγες - Incendies Rating: 5 Reviewed By: Konstantinos
    Scroll to Top